Η πραγματικότητα που βολεύει

Ο βασιλιάς ήταν ερωτευμένος με τη Σαμπρίνα, μια γυναίκα ταπεινής καταγωγής, που την έκανε τελευταία του γυναίκα. Ένα απόγευμα κι ενώ ο βασιλιάς έλειπε στο κυνήγι ήρθε ένας αγγελιοφόρος να ειδοποιήσει, ότι η μητέρα της Σαμπρίνας ήταν άρρωστη. Αμέσως η Σαμπρίνα έδωσε εντολή, να ετοιμαστεί η προσωπική άμαξα του βασιλιά και γρήγορα πήγε να δει τη μάνα της!
Ο βασιλιάς είχε απαγορεύσει σε οποιονδήποτε να χρησιμοποιεί την προσωπική του άμαξα. Η ποινή για όποιον παρέβαινε την εντολή του βασιλιά, ήταν ο θάνατος! Όταν γύρισε ο βασιλιάς, έμαθε τα καθέκαστα και είπε:
- Μα δεν είναι θαυμάσιο, αυτό είναι αληθινή αγάπη κόρης προς τη μητέρα. Δεν την ένοιαζε να διακινδυνεύσει το κεφάλι της για να φροντίσει τη μητέρα της. Είναι υπέροχη!
Την επόμενη μέρα κι ενώ η Σαμπρίνα καθόταν στο κήπο του παλατιού κι έτρωγε φρούτα, ήρθε ο βασιλιάς. Τον χαιρέτισε και μετά δάγκωσε το τελευταίο ροδάκινο, που είχε στο καλάθι της.
- Φαίνονται γλυκά, είπε ο βασιλιάς.
- Πράγματι, αποκρίθηκε η βασίλισσα. Κι απλώνοντας το χέρι της έδωσε το τελευταίο της ροδάκινο δαγκωμένο στον αγαπημένο της!
- Πόσο με αγαπάει, σχολίασε μετά ο βασιλιάς. Στερήθηκε την απόλαυση της, για να μου δώσει εμένα το τελευταίο ροδάκινο του καλαθιού. Δεν είναι εκπληκτική;
Πέρασαν ορισμένα χρόνια και ποιος ξέρει, το πάθος και ο έρωτας του βασιλιά έσβησαν από τη καρδιά του. Καθόταν μαζί με ένα στενό του φίλο κι έλεγε:
- Ποτέ δε φέρθηκε η Σαμπρίνα σαν βασίλισσα, μια φορά μάλιστα με παράκουσε και χρησιμοποίησε τη προσωπική μου άμαξα. Θυμάμαι και μια μέρα, που μου έδωσε να φάω ένα δαγκωμένο φρούτο!
Η πραγματικότητα είναι πάντα η ίδια. Κι είναι όντως, αυτό που είναι. Ωστόσο ο άνθρωπος μπορεί να ερμηνεύσει μια κατάσταση με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, τον ακριβώς αντίθετο.
Ας προσέχουμε λοιπόν τι αντιλαμβανόμαστε. Αν αυτό που βλέπουμε, ταιριάζει με τη πραγματικότητα, που περισσότερο μας βολεύει, τότε ας μην εμπιστευόμαστε τα μάτια μας!