Το ξεραμένο δέντρο στην άκρη του δρόμου

Ο νεαρός γιόγκι

Ένας νεαρός γιόγκι μέσα σε μια βάρκα , στην άκρη της λίμνης, κλείνει τα μάτια και διαλογίζεται. Ξαφνικά αισθάνεται ένα τράνταγμα , κάτι έχει τρακάρει με την βάρκα του. Αναστατωμένος ανοίγει τα μάτια , έτοιμος να μαλώσει, με αυτόν που τράκαρε την βάρκα του, αλλά βλέπει, πως ο υπαίτιος είναι μια άδεια βάρκα , που λύθηκε το σχοινί και κινείται ακυβέρνητη .
Η οργή του πέφτει στο κενό και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κλείσει τα μάτια και να προσπαθήσει να συγκεντρωθεί πάλι στον εαυτό του
- Μετά από αυτό , διηγείται ο γιόγκι , κάθε φορά που κάποιος ήθελε να με προσβάλλει και μέσα μου ξυπνούσε η οργή, εγώ γελούσα και έλεγα: Και αυτή η βάρκα είναι άδεια.

Αφθονία , γαλήνη και συμπόνια

Σε κάποια νεαρή γυναίκα που τον επισκέφτηκε , ένας σεβάσμιος γέροντας , ακούγοντάς την να του διηγείται, πως μετέχει στις λατρευτικές διαδικασίες , νηστεύει και μελετά τις ιερές γραφές, ρώτησε:
- Επικεντρώνεσαι στην αφθονία , άσχετα αν στο περιβάλλον σου βλέπεις τον πλούτο ή την φτώχεια;
- Όχι, απάντησε η γυναίκα.
- Καταφέρνεις να κρατήσεις τη γαλήνη και ηρεμία της καρδιάς σου , όταν ακούς προσβολές ή επαίνους;
- Όχι.
- Αισθάνεσαι την ίδια συμπόνια για τους εχθρούς και τους φίλους σου;
- Όχι.
- Τότε, είπε ο σοφός γέροντας, πήγαινε και συνέχισε, ακόμη δεν έφθασες πουθενά!