Ανάγκες κι επιθυμίες

Κάποτε στην Ινδία ένας πλούσιος αποφάσισε να εγκαταλείψει τα πλούτη του και να ασκητέψει. Μια και στη χώρα αυτή ο καιρός είναι πάντα ζεστός, σκέφτηκε ότι το μόνο που θα χρειαζόταν χειμώνα-καλοκαίρι, ήταν ένα κομμάτι ρούχο γύρω από τη μέση του.

Διάλεξε μια ερημική περιοχή και έφτιαξε την πιο απλή καλύβα, για να τον προστατεύει από τον ήλιο και τη βροχή.

Τις πρώτες μέρες τις πέρασε ξέγνοιαστα. Μετά όμως άρχισε να ανησυχεί μήπως τα ποντίκια, που είχαν μαζευτεί από τα λίγα ψίχουλα που έπεφταν από το απλό δείπνο του, του έτρωγαν το πανί που φορούσε στη μέση του, όταν αυτός κοιμόταν.

— Χρειάζομαι μια γάτα να κυνηγά τα ποντίκια, αποφάσισε. Πήγε στο κοντινό χωριό και πήρε ένα γατάκι.

Σε λίγες μέρες όμως είδε ότι το γατάκι όλο κι αδυνάτιζε.

«Πώς δεν το είχα σκεφτεί!» συλλογίστηκε. «Το γατάκι χρειάζεται γάλα για να μεγαλώσει».

Πήγε στο χωριό κι αγόρασε μια κατσίκα, για να ταΐζει με το γάλα της το γατάκι του.

Αλλά η ευτυχία του δεν κράτησε πολύ.

«Τι θα γίνει αν η κατσίκα μου φύγει; Και ποιος θα τη βόσκει και θα την ποτίζει;»

Ξαναπήγε στο χωριό και ζήτησε από ένα βοσκόπουλο, να έρθει να του προσέχει την κατσίκα.

— Και πού θα κοιμάμαι; ρώτησε το τσοπανόπουλο. Η καλύβα σου δεν χωρά ούτε εσένα.

Αναγκάστηκε λοιπόν ο ασκητής, να φτιάξει μια νέα καλύβα. Και να πάρει μια υπηρέτρια για να την καθαρίζει και για να μαγειρεύει για το βοσκόπουλο.

Αλλά έπρεπε να χτίσει ένα σπίτι, για να μένει η κοπέλα. Και για να μη νιώθει μοναξιά, αναγκάστηκε να της φέρει και τις φίλες της.

Έτσι έπρεπε να χτίσει ένα μικρό πανδοχείο. Ο πανδοχέας έφερε εκεί και την οικογένειά του και, για να μην τα πολυλογούμε, σε μερικούς μήνες, γύρω από τη φτωχική καλύβα, είχε χτιστεί ένα μικρό χωριό, που σε λίγο έγινε κωμόπολη και σε μερικά χρόνια πολιτεία.

«Όσο πιο πολύ παλεύεις να ικανοποιήσεις τις ανάγκες και τις επιθυμίες σου, τόσο περισσότερο τις αυξάνεις», σκέφτηκε ο πρώην ασκητής.

           Το πιο πολύτιμο πράγμα

Κάποιος ευγενής στα χρόνια του Μεσαίωνα είχε έρθει σε σύγκρουση με τον Βασιλιά. Ο Βασιλιάς λοιπόν συγκέντρωσε στρατό και περικύκλωσε το Κάστρο του ευγενή, με σκοπό να το καταλάβει και να τιμωρήσει τον ευγενή, που αμφισβήτησε την εξουσία του Βασιλιά.

Ο ευγενής γνωρίζει, πως δεν θα μπορέσει να αντέξει πολύ ακόμα την πολιορκία και προσπαθεί, με κάθε τρόπο, να πετύχει όσο πιο ευνοϊκούς όρους γίνεται, προκειμένου να παραδοθεί. Αλλά οι πολιορκητές δεν είναι διατεθειμένοι να συμφωνήσουν εύκολα και δεν υποχωρούν στον όρο του ευγενή, να αφεθούν ελεύθεροι όλοι οι άντρες του πολιορκημένου Κάστρου.

Την ίδια στιγμή οι πολιορκημένες γυναίκες βρίσκονται σε επαφή με τους πολιορκητές. Στέλνουν αγγελιοφόρο στον Βασιλιά και ζητούν να τις αφήσει ελεύθερες, επιτρέποντάς τους να πάρουν μαζί τους μόνο ένα, το πιο πολύτιμο, πράγμα που έχουν.

Το αίτημά τους έγινε δεκτό ως λογικό από τον Βασιλιά και σύντομα άνοιξαν οι πύλες του Κάστρου και άρχισαν να βγαίνουν μια-μια οι γυναίκες. Αλλά δεν ήταν φορτωμένες με ασημικά, χρυσαφικά και διαμάντια. Καθεμιά από αυτές είχε φορτωθεί τον άντρα της και αγκομαχούσε να τον μεταφέρει έξω από το Κάστρο και μακριά από τον θάνατό του.

Λένε ότι ο Βασιλιάς συγκινήθηκε όταν είδε αυτό το θέαμα. Κάλεσε τις γυναίκες και τους άντρες στο παλάτι του και μαζί υπόγραψαν συμφωνία να είναι φίλοι και σύμμαχοι στο μέλλον.

Και από τότε το Κάστρο αυτό ονομάζεται Κάστρο της Αγάπης!

 Τι θέλει η γυναίκα

Έχοντας υπόψη ένα από τα φλέγοντα θέματα της επικαιρότητας, ας θυμηθούμε και το παρακάτω παραμύθι:
Ο Πρίγκιπας ήταν πολύ στενοχωρημένος. Είχε φτάσει σε ηλικία γάμου και στην προσπάθειά του να βρει κατάλληλη σύζυγο ταξίδευε σε όλη τη Χώρα, για να την αναζητήσει. Πριν από μερικές βδομάδες, στην διάρκεια του ταξιδιού του, είχε συναντήσει και είχε νικηθεί σε μονομαχία από κάποιον γίγαντα, ο οποίος του είχε χαρίσει τη ζωή με την προϋπόθεση, πως σε ένα μήνα θα έπρεπε ο Πρίγκιπας να απαντήσει στην ερώτηση του γίγαντα, «Τι είναι αυτό που θέλει μια γυναίκα;». Στην αντίθετη περίπτωση ο Πρίγκιπας θα γινόταν σκλάβος του γίγαντα.
Στις μέρες που ακολούθησαν τη μονομαχία ο Πρίγκιπας είχε συναντήσει χιλιάδες γυναίκες και είχε πάρει εκατοντάδες απαντήσεις. Άλλες του είχαν πει ότι επιθυμούσαν τα πλούτη, τη δόξα, τα λούσα, άλλες έναν όμορφο σύζυγο, άλλες τον έρωτα, τα ταξίδια, το να φτιάξουν οικογένεια και άλλες έδιναν διαφορετικές απαντήσεις. Ο Πρίγκιπας φοβόταν, ότι καμιά από αυτές δεν ήταν η κατάλληλη απάντηση, που θα απέτρεπε την προοπτική να γίνει σκλάβος του γίγαντα.
Κάποιο σούρουπο συνάντησε σε ένα δάσος μια χωριατοπούλα κι αποφάσισε να τη ρωτήσει κι αυτήν χωρίς πολλές ελπίδες βέβαια, πως θα έπαιρνε την κατάλληλη απάντηση.
Την καλησπέρισε αφηρημένα και της έκανε την ερώτησή του.
— Θα σου απαντήσω, του αποκρίθηκε εκείνη, αλλά θα μου υποσχεθείς ότι θα μου κάνεις όποια χάρη σου ζητήσω, αν η απάντησή μου αποδειχθεί πως είναι η σωστή.
Ξαφνιάστηκε με την απαίτηση της ο Πρίγκιπας και, για πρώτη φορά, έπεσε με προσοχή πάνω της το βλέμμα του. Ήταν το πιο αξιολύπητο πλάσμα που είχε δει ποτέ, καμπούρα, άσχημη, κουτσή, με τα πιο φτωχικά ρούχα που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Ο Πρίγκιπας όμως δεν είχε πια επιλογή, την ίδια νύχτα έληγε η προθεσμία με τον γίγαντα. Συμφώνησε λοιπόν να της κάνει όποια χάρη του ζητήσει, αν αποδεικνυόταν πως η απάντησή της ήταν η σωστή.
— Αυτό που θέλει μια γυναίκα είναι να τη σέβονται σαν άνθρωπο, απάντησε εκείνη.
Ο Πρίγκιπας την ευχαρίστησε, την επαναβεβαίωσε για τον όρκο του και έτρεξε στο σημείο που θα συναντούσε τον γίγαντα. Εκείνος, όταν άκουσε αυτό που του είπε ο Πρίγκιπας, παραδέχτηκε ότι ήταν η σωστή απάντηση και τον αποδέσμευσε από την υποχρέωσή του.
Χαρούμενος ο Πρίγκιπας ξαναγύρισε στην κοπέλα και αφού την ευχαρίστησε πάλι για τη βοήθεια της, ζήτησε να ακούσει την χάρη που θέλει από αυτόν.
Η κοπέλα τότε του ζήτησε να την παντρευτεί!
Ο Πρίγκιπας προς στιγμή αναστατώθηκε. Όταν ξεκίνησε να αναζητεί γυναίκα για να παντρευτεί, ποτέ δεν φανταζόταν πως μια τόσο άσχημη κοπέλα θα γινόταν η σύζυγός του. Ήταν τίμιος άνθρωπος όμως ο Πρίγκιπας και σε καμία περίπτωση δεν σκέφτηκε να αθετήσει την υπόσχεση που έδωσε.
Οι γάμοι έγιναν το ίδιο βράδυ με όλο το βαρύ κλίμα, που θα περίμενε κάποιος από ένα τόσο αταίριαστο ζευγάρι. Αργά τη νύχτα οι μελλόνυμφοι αποσύρθηκαν στον γαμήλιο κοιτώνα.
Ο Πρίγκιπας κάθισε δίπλα στη φωτιά κοιτώντας τις φλόγες της και δίπλα του κάθισε η σύζυγός του.
— Δεν αντέχει ο αγαπημένος μου σύζυγος να μου ρίξει ούτε ένα βλέμμα; ρώτησε εκείνη.
Ο Πρίγκιπας γύρισε το βλέμμα του και έμεινε εμβρόντητος: δίπλα του καθόταν η πιο ωραία γυναίκα που είχε συναντήσει στη ζωή του.
— Μην παραξενεύεσαι, καλέ μου, του είπε αυτή. Υπήρχε μια κατάρα για εμένα να είμαι η πιο άσχημη γυναίκα του κόσμου μέχρι να βρεθεί ένας άντρας που θα κατάφερνε να ξεπεράσει την απέχθειά του για την ασχήμια μου. Εσύ το έκανες αυτό και σ’ ευχαριστώ, αλλά υπάρχει μια προϋπόθεση κι εδώ πρέπει να διαλέξεις, ή θα είμαι ωραία τη νύχτα για σένα και τη μέρα θα γίνομαι άσχημη για όλους τους άλλους ή θα είμαι ωραία τη μέρα και άσχημη τη νύχτα, που θα με έχεις εσύ. Ξέρω ότι είναι δύσκολο ν’ αποφασίσεις. Αν είμαι ωραία τη μέρα, ασφαλώς θα μ’ ερωτευθούν πολλοί, ίσως να ερωτευθώ κι εγώ κάποιον από αυτούς και να σε εγκαταλείψω κάποτε. Αν είμαι ωραία τη νύχτα, θα είμαι μόνο για σένα, δεν θα κινδυνεύεις από κανέναν, αλλά θα ξέρεις πόσο δυστυχισμένη θα είμαι, αφού θα με κοιτάζουν όλοι με απέχθεια. Η απόφαση είναι τώρα δική σου.
Ο Πρίγκιπας σκέφτηκε για λίγο και ύστερα είπε:
— Κάθε γυναίκα θέλει να τη σέβονται σαν προσωπικότητα. Διαλέγω να είσαι ωραία τη μέρα, γιατί θέλω να σεβαστώ την προτίμησή σου και να μην προτιμήσω το συμφέρον μου, που θα σε κάνει δυστυχισμένη.
— Αγαπημένε μου, τώρα λύθηκε και το δεύτερο μέρος της κατάρας, που σου το είχα κρύψει, για να μη σε επηρεάσω στην απόφασή σου και το οποίο έλεγε ότι, αν βρεθεί κάποιος που θα με σεβαστεί σαν άνθρωπο, τότε θα είμαι πάντα ωραία, μέρα και νύχτα, μέχρι να με γεράσει κι εμένα ο χρόνος, όπως όλα τα πλάσματα.