Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2020

Μικρές διηγήσεις με ζωγράφους


Στο στούντιο ενός φημισμένου ζωγράφου ήρθε μια γυναίκα, σύζυγος ενός πλούσιου επιχειρηματία. Η κυρία έδειξε ενδιαφέρον, για να αγοράσει έναν πίνακα, που ήταν ζωγραφισμένος με σουρεαλιστικό τρόπο και ρώτησε τον ζωγράφο:
– Τι απεικονίζει ο πίνακας αυτός;
– Διακόσια χιλιάδες ευρώ, απάντησε ο ζωγράφος!

Κάποτε κλέφτες διέρρηξαν το διαμέρισμα ενός φημισμένου σουρεαλιστή ζωγράφου. Την ώρα που έφευγαν από το σπίτι , έτυχε να επιστρέψει ο ζωγράφος , αλλά δεν πρόλαβε να τους σταματήσει και να πάρει πίσω αυτά που του έκλεψαν. Στο αστυνομικό τμήμα τον παρακάλεσαν, αφού ενημέρωσε τους αστυνομικούς, πως είδε καθαρά τα πρόσωπα των διαρρηκτών, να ζωγραφίσει τα πορτρέτα των ληστών.
Σύμφωνα με τα σκαριφήματά του ζωγράφου συνελήφθηκαν από τους αστυνομικούς σαν ύποπτοι της διάρρηξης, δυο γέροντες, δυο γριούλες, τρία τραμ, και τέσσερα πλυντήρια!

Κάποιος φημισμένος ζωγράφος, που οποιοδήποτε έργο του πουλιότανε σε πολύ καλή τιμή, παρήγγειλε σ’ έναν επιπλοποιό διάφορα έπιπλα για το καινούργιο του σπίτι. Πάνω σ’ ένα χαρτί γρήγορα ζωγράφισε τα σχέδια των επίπλων και ρώτησε:
– Πόσο θα κοστίζουν όλα αυτά;
– Τίποτα! Απάντησε ο επιπλοποιός. Μόνο σας παρακαλώ αν θέλετε, να υπογράψτε τα σχέδια!

Κάποιος ζωγράφος παρέδιδε μαθήματα ζωγραφικής. Ένας από τους μαθητές του επιχείρησε να ζωγραφίσει το πορτρέτο της ωραίας Ελένης του Τρωικού Πολέμου. Ο δάσκαλος ζωγραφικής αντιλήφθηκε, πως ο μαθητής του γέμισε το πορτρέτο της με διάφορα χρυσαφικά στολίδια και είπε:
– Νεαρέ, αδυνατώντας να ζωγραφίζεις την Ελένη όμορφη, την ζωγράφισες πλούσια!

Κάποτε κάλεσαν έναν ζωγράφο, που συνήθιζε να χρησιμοποιεί γυναίκες μοντέλα στους πίνακες που ζωγράφιζε, στον γάμο κάποιας από τα μοντέλα του εργαστηρίου του.
Ο ζωγράφος, που πρώτη φορά αντίκρισε το μοντέλο του ντυμένο, ψιθύρισε στον φίλο του:
– Ποτέ δεν αντιλήφθηκα, πως είναι τόσο όμορφη!
Τα εύθραυστα παιγνίδια


Σ’ ένα χωριό ζούσε ένας σοφός γέροντας. Αγαπούσε τα παιδιά και τον περισσότερο χρόνο του τον αφιέρωνε σ’ αυτά. Συχνά τους έκανε δώρα διάφορα παιγνίδια, αλλά όλα ήταν πολύ εύθραυστα. Όσο και να προσπαθούσαν τα παιδιά, να είναι προσεκτικά, παίζοντας με τα παιγνίδια αυτά, συνήθως αυτά έσπαζαν και καταστρέφονταν.
Τα παιδιά στενοχωριότανε πολύ για τα παιγνίδια που έσπαζαν και πολλές φορές έβαζαν τα κλάματα. Ο γέροντας όμως συνέχιζε να τους κάνει δώρα παιγνίδια, τα οποία όμως συνέχιζαν να είναι ακόμη περισσότερο εύθραυστα και να σπάζουν , όταν τα χρησιμοποιούσαν τα παιδιά.
Οι γονείς των παιδιών στενοχωριούνταν, που έβλεπαν τα παιδιά τους να μην μπορούν να χαρούν τα παιγνίδια και παρά τον σεβασμό που ένιωθαν προς τον γέροντα , αποφάσισαν να του μιλήσουν και να τον παρακαλέσουν, να συνεχίσει να κάνει δώρα παιγνίδια στα παιδιά τους , αλλά αν θέλει. ας είναι αυτά περισσότερο γερά και να μην σπάζουν εύκολα !
Ο σοφός γέροντας άκουσε χαμογελώντας τους γονείς και όταν αυτοί ολοκλήρωσαν τις παρακλήσεις τους , απάντησε:
– Μετά από κάποια χρόνια, όταν τα παιδιά θα μεγαλώσουν, θα βρεθεί κάποιος ή κάποια, που θα θελήσει να τους προσφέρει σαν δώρο μια καρδιά. Ίσως η εμπειρία που ζούνε τώρα με τα δώρα που σπάζουν, όταν αυτοί παίζουν με αυτά, τους κάνει περισσότερο προσεκτικούς και αποφύγουν να παίξουν με την καρδιά που θα τους προσφερθεί, που είναι πολύ εύθραυστη και σπάει ευκολότερα!