Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2020

Το πηγάδι και οι θρησκευόμενοι


Κάπου στην Κίνα γινόταν μια μεγάλη γιορτή κι είχαν μαζευτεί κόσμος πολύς. Υπήρχε ένα ανοιχτό πηγάδι, χωρίς καμία προστασία γύρω από το άνοιγμα κι ένας άνθρωπος έπεσε μέσα.
Φώναζε δυνατά, αλλά εξ αιτίας του μεγάλου θορύβου της γιορτής και του πλήθους , δεν μπορούσε κανένας να τον ακούσει. Τότε, ήρθε στο πηγάδι ένας βουδιστής μοναχός. Ο άνθρωπος έκλαιγε και φώναζε κι έλεγε:
«Σώσε με!»
Ο βουδιστής μοναχός, είπε:
«Κανένας δεν μπορεί να σώσει κανέναν. Αυτό έχει πει ο Βούδας. Να είσαι φως για τον εαυτό σου. Κανένας δεν μπορεί να σώσει κανέναν. Αυτό είναι αδύνατον. Μην περιμένεις κάτι τέτοιο. Και επιπλέον, ο Βούδας έχει πει επίσης, ότι κάθε ένας πρέπει να υποφέρει τα δικά του κάρμα. Πρέπει να έχεις κάνει κάποιες αμαρτίες στο παρελθόν , γι’ αυτό και αυτή τη στιγμή υποφέρεις. Να υποφέρεις λοιπόν σιωπηλά. Μην κλαις και μην κάνεις τόση φασαρία, επειδή με το να κλαις και να φωνάζεις, δημιουργείς επιπλέον κάρμα.»
Ο άνθρωπος είπε:
«Σώσε με πρώτα κι ύστερα θα ακούσω το κήρυγμά σου. Αυτή τη στιγμή, μου είναι αδύνατο να συγκεντρωθώ και να σε ακούσω.»
Ο βουδιστής μοναχός όμως συνέχισε το δρόμο του, επειδή ο Βούδας έχει πει:
«Μην παρεμβαίνεις στο κάρμα κανενός.»
Ύστερα ήρθε στο πηγάδι ένας κομφουκιανός, ένας άλλος μοναχός. Ο άνθρωπος φώναζε:
«Σώσε με! Πεθαίνω και δεν φαίνεται να ακούει κανένας.»
Ο κομφουκιανός είπε:
«Πόσο δίκιο έχει ο Κομφούκιος! Ο Κομφούκιος έχει πει, ότι κάθε πηγάδι πρέπει να έχει ένα τοίχο γύρω του. Μην ανησυχείς! Θα πιέσουμε την κυβέρνηση, να χτίσει τοίχους γύρω από όλα τα πηγάδια της χώρας. Μην ανησυχείς!»
Ο άνθρωπος είπε:
«Μέχρι τότε, εγώ θα έχω πεθάνει. Και πώς θα με βοηθήσει εμένα αυτό; Εγώ ήδη βρίσκομαι μέσα στο πηγάδι.»
Ο κομφουκιανός είπε:
«Δεν είναι εκεί το ζήτημα. Το ζήτημα δεν είναι το άτομο. Τα άτομα έρχονται και φεύγουν. Το ζήτημα είναι η κοινωνία. Μπορείς όμως να πεθάνεις με τη βαθιά παρηγοριά, ότι δεν πρόκειται να ξανασυμβεί σε κανέναν άλλον.»
Ύστερα ήρθε ένας χριστιανός ιεραπόστολος. Κοίταξε στο πηγάδι. Πριν ο άνθρωπος πει κουβέντα, ο ιεραπόστολος άνοιξε την τσάντα του κι έβγαλε ένα σχοινί. Ο χριστιανός ιεραπόστολος είναι πάντα έτοιμος να προσφέρει την βοήθειά του, πριν ακόμα του ζητηθεί. Ο ιεραπόστολος πέταξε το σχοινί και φώναξε:
«Κρατήσου και θα σε τραβήξω.»
Ο άνθρωπος ήταν πολύ ευγνώμων. Όταν βγήκε έξω από το πηγάδι, έπεσε στα πόδια του ιεραπόστολου και είπε:
«Εσύ είσαι ο μόνος πραγματικά θρησκευόμενος άνθρωπος!»
Ο χριστιανός ιεραπόστολος είπε:
«Μην πλανιέσαι. Έχει ειπωθεί, πως αν δεν υπηρετήσεις μέχρι τον τελευταίο, τον έσχατο, δεν θα γίνεις άξιος της βασιλείας του Θεού. Μέσα από την προσφορά και την βοήθεια προς τον πλησίον φτάνει κανείς στον παράδεισο. Να θυμάσαι λοιπόν, να πέφτεις ξανά και ξανά μέσα στο πηγάδι, επειδή εγώ δεν είμαι ο μοναδικός ιεραπόστολος, οπότε και οι υπόλοιποι που θα με ακολουθήσουν να μπορέσουν να σου προσφέρουν την βοήθειά τους για να βγεις από το πηγάδι. Επιπλέον καλό είναι να διδάξεις και τα παιδιά σου, να πέφτουν μέσα στο πηγάδι, για να μπορούνε να έρχονται και να τα σώζουνε, επειδή πως θα καταφέρουν να μπουν στον παράδεισο , όταν δεν θα υπάρχουν κάποιοι που να χρειάζονται να σωθούν;
Η υλοποίηση όλων των επιθυμιών


Κάποιος άνθρωπος ονειρευόταν μια νύχτα, πως βρισκόταν στον παράδεισο. Όλα ήταν τόσο όμορφα! Μια σιωπηλή κοιλάδα, ο ήλιος ανέτειλε, τα πουλιά κελαηδούσαν κι εκείνος, μόνος του κάτω από ένα δέντρο.
Σύντομα όμως άρχισε να πεινάει, έριξε μια ματιά γύρω του και μη βλέποντας κανέναν φώναξε:
«Ε! Είναι κανείς εδώ;»
Αμέσως εμφανίστηκε έναν πολύ όμορφος άντρας και είπε:
«Είμαι στην υπηρεσία σας, κύριε. Οτιδήποτε μου πείτε, θα το κάνω.»
Έτσι ο άνθρωπος του ζήτησε φαγητό. Και οτιδήποτε του ζητούσε, εκείνος αμέσως του το πρόσφερε. Ήταν σε συνεχή ετοιμότητα δίπλα του, για να του πραγματοποιήσει κάθε επιθυμία.
Ο άνθρωπος που ονειρευότανε, έφαγε καλά, κοιμήθηκε καλά κι αυτό συνεχιζόταν. Οτιδήποτε επιθυμούσε να έχει, εμφανιζότανε ως δια μαγείας μπροστά του. Χρειαζόταν ένα κρεβάτι για τη νύχτα και το κρεβάτι βρισκόταν εκεί.
Κι αυτό συνεχίστηκε για μερικές μέρες. Για πόσο όμως; Άρχισε να μπουχτίζει, να βαριέται. Τα πάντα παραήταν καλά. Δεν μπορούσε να το αντέξει. Άρχισε να ψάχνει να βρει κάποια δυστυχία, επειδή τα πάντα ήταν πάρα πολύ όμορφα. Άρχισε να ψάχνει να βρει κάποια ένταση, επειδή ποτέ δεν είχε ζήσει χωρίς ένταση , κάποια αγωνία, κάτι για να στενοχωρηθεί και να νιώσει λύπη.
Όσο και να έψαχνε δεν βρήκε τίποτε ανάλογο. Αντίθετα ότι αντιλαμβανότανε ήταν ευδαιμονικό, αβάσταχτα ευδαιμονικό!
Έτσι, ο άνθρωπός μας γύρισε σε αυτόν που τόσο καλά τον υπηρετούσε, που αυτόματα εκπλήρωνε κάθε επιθυμία του και του είπε:
«Αυτό πάει πολύ! Θα ήθελα να κάνω κάποια δουλειά, έχω μπουχτίσει να κάθομαι με σταυρωμένα χέρια.»
Ο τελευταίος του είπε:
«Μπορώ να κάνω τα πάντα για σένα, εκτός από αυτό, που τώρα μου ζητάς. Δεν μπορώ, να σου δώσω δουλειά. Δεν είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί η επιθυμία σου αυτή. Οτιδήποτε άλλο θελήσεις, είμαι έτοιμος, να σου το δώσω. Αλλά αναρωτιέμαι, τι ανάγκη έχεις να ψάχνεις για δουλειά, όταν το κάθε τι σου προσφέρεται αμέσως; Δεν χρειάζεται να δουλεύεις!»
Ο άνθρωπός μας είπε:
«Έχω μπουχτίσει! Αν δεν μπορώ να εργαστώ , τότε είναι καλύτερα να πάω στην κόλαση.»
Αυτός που εκπλήρωνε την κάθε επιθυμία του, άρχισε να γελάει και είπε: «Και πού νομίζεις πως βρίσκεσαι;»
Με το γέλιο, ο άνθρωπος που ονειρευότανε, ξύπνησε. Το όνειρό του κομματιάστηκε !
Υπάρχουν δύο τραγωδίες στη ζωή: Η μία είναι η αποτυχία στην εκπλήρωση των επιθυμιών μας. Η άλλη είναι η εκπλήρωση όλων των επιθυμιών μας.