Η υπακοή στον Δάσκαλο

Το τελευταίο δώρο του Θεού

Ένα κορίτσι στην τρυφερή ηλικία των 13 χρονών έχασε ξαφνικά τον θείο της, που ήταν αρκετά νέος ακόμη.
Το γεγονός αυτό την αναστάτωσε και την πανικόβαλε, επειδή άρχισε να φοβάται, μήπως το ίδιο συμβεί και χάσει τους γονείς της.
Η γιαγιά της για να την κάνει να ξεπεράσει αυτή την άσχημη ψυχολογική κατάσταση , της διηγήθηκε τα παρακάτω :
'' Ο Θεός ικανοποιημένος από τα δημιουργήματα του, αποφάσισε να κάνει ένα τελευταίο δώρο σε αυτά, να
τους δώσει το δώρο του θανάτου κι έτσι να μπορούν κάποια στιγμή, να βρεθούν κοντά Του.
Στην αρχή έδωσε τον θάνατο στα μεγαλοπρεπή βουνά. Όταν όμως πέθανε το πρώτο βουνό, τα υπόλοιπα άρχισαν να θρηνούν τόσο δυνατά, που σειόταν όλη η γη και τίποτα πάνω της δεν μπορούσε να στεριώσει.
Πήρε λοιπόν ο Θεός το δώρο του θανάτου από τα βουνά και το έδωσε στα ποτάμια. Όταν όμως πέθανε το πρώτο ποτάμι, ο θρήνος των υπολοίπων ήταν τόσο δυνατός, που η βουή που έκαναν , δεν μπορούσε με τίποτα να είναι ανεκτή σε κανένα πλάσμα.
Το έδωσε λοιπόν στην συνέχεια στις λίμνες και στις θάλασσες, όμως όταν πέθανε η πρώτη λίμνη, οι υπόλοιπες στέρεψαν και οι θάλασσες ξεχείλισαν.
Τον έδωσε στα σύννεφα, αλλά μετά τα υπόλοιπα έκλαιγαν συνεχώς και η βροχή κόντεψε να πλημμυρίσει τα πάντα.
Το δοκίμασε σε όλα τα δημιουργήματα του και στο τέλος έφτασε στον άνθρωπο. Όταν πέθανε ο πρώτος άνθρωπος, ο Θεός είδε ότι οι υπόλοιποι σύντροφοί του έκλαψαν βουβά και φανερά , αλλά άντεξαν , συνέχισαν να ζουν και κατάφεραν σε κάποια στιγμή να αρχίσουν να χαμογελούν ξανά !
Ικανοποιημένος ο Θεός από αυτήν την αναπάντεχη εξέλιξη, κατάλαβε πως ο άνθρωπος αξίζει αυτό το μεγάλο δώρο του θανάτου και του το έδωσε για πάντα, για να μπορεί κάποια στιγμή να είναι δίπλα στον δημιουργό του ! ''