Ότι μας λείπει το εκτιμάμε περισσότερο

Στην καρδιά του ανθρώπου

Τα τρία γνωμικά

Η ραγισμένη στάμνα

Ο μαθητής του Δασκάλου έκανε και τη δουλειά του νεροκουβαλητή. Το νερό το έφερνε απ' την πηγή στο σπίτι του δασκάλου με δύο στάμνες, κρεμασμένες από ένα μακρύ κονταρόξυλο, στηριγμένο στους ώμους του. Η μία στάμνα είχε ρωγμή, ενώ η άλλη ήταν εντάξει και πάντα έφερνε όλο το νερό στο σπίτι. Η στάμνα με τη ρωγμή έφερνε μόνο το μισό νερό.
Δυο χρόνια, καθημερινά ο μαθητής έφερνε στο σπίτι μόνο μιάμιση στάμνα νερό. Βεβαίως η γερή στάμνα περηφανευόταν για τα κατορθώματά της, αλλά η ελαττωματική στάμνα ένιωθε ντροπή και ήταν πολύ δυστυχισμένη, γιατί δεν έκανε τη δουλειά της, όπως θα έπρεπε.
Μια μέρα, δίπλα στην πηγή η στάμνα με το κουσούρι, μίλησε στον νεροκουβαλητή και είπε:
- Σου ζητώ συγνώμη, νιώθω τύψεις απέναντί σου.
- Γιατί; Τι έγινε;
- Στη διάρκεια των δύο χρονών, μπόρεσα να κουβαλήσω στο σπίτι μόνο το μισό νερό. Εξ αιτίας αυτής της ρωγμής έχανα το άλλο μισό στο δρόμο, απ' την πηγή στο σπίτι. Αυτό το ελάττωμά μου δε σου έδωσε τη δυνατότητα, να έχεις το καλύτερο αποτέλεσμα του κόπου σου, είπε η στάμνα με στενοχώρια.
Ο μαθητής ένιωσε λύπη για την παλιά ραγισμένη στάμνα και αφού ήταν καλός άνθρωπος, είπε:
- Τώρα, όταν θα επιστρέφουμε στο σπίτι του δασκάλου, θέλω να προσέξεις τα όμορφα λουλούδια στον δρόμο προς το σπίτι.
Πράγματι, από τη μια πλευρά του δρόμου είχε πολύ όμορφα λουλούδια και η στάμνα τα είδε. Τότε ο νεροκουβαλητής σταμάτησε και είπε:
- Ελπίζω να αντιλήφθηκες, πως τα λουλούδια φυτρώνουν μόνο απ' τη δική σου πλευρά και όχι από την πλευρά της γερής στάμνας; Εγώ από την πρώτη στιγμή ήξερα για το ελάττωμά σου και το χρησιμοποίησα για ωφέλεια. Έσπειρα λουλούδια από την πλευρά σου και εσύ κάθε μέρα τα πότιζες με τη ρωγμή σου. Έτσι, στη διάρκεια των δύο ετών, μάζευα όμορφα λουλούδια για να στολίζω το τραπέζι του δάσκαλού μου. Χωρίς εσένα, έτσι όπως είσαι με ελάττωμα, δε θα είχαμε αυτή την ομορφιά στο σπίτι.
Ο μαθητής γνώριζε το ελάττωμα της στάμνας και γνώριζε, ότι και η ίδια η στάμνα ήξερε πως ήταν ραγισμένη, εφόσον δεν ήταν υπερήφανη σαν την άλλη. Ο μαθητής αντιμετώπισε την ραγισμένη στάμνα με αγάπη και κατανόηση, χωρίς να της επισημάνει το λάθος της από την αρχή, αφήνοντας να το συνειδητοποιεί μόνη της σιγά-σιγά μέσα από την λύπη της , με πόνο έρχεται η κατανόηση και μάλιστα το εκμεταλλεύτηκε, μετατρέποντάς το σε καλό.
Τα πράγματα στη ζωή είναι μεν όπως είναι, αλλά κάποια από αυτά μπορούμε με συνειδητές προσπάθειες, να τα μετατρέπουμε σε διαφορετικά.