Η σακούλα με τις πατάτες

Μια μέρα στην τάξη έγινε κουβέντα, για το πόσο απαραίτητο είναι, να μην κρατάμε θυμό μέσα μας, αλλά να κοιτάμε, πως θα απαλλαγούμε από αυτόν. Ο δάσκαλος ζήτησε από τους μαθητές, να το δούνε αυτό πρακτικά.
- Αύριο, είχε πει, να φέρετε όλοι στο σχολείο μια πλαστική σακούλα και ένα μικρό σακί με πατάτες. Οι μαθητές τον κοίταξαν έκπληκτοι, αλλά γνώριζαν, πως ποτέ δεν αστειευότανε με τέτοια θέμα. Έτσι την άλλη μέρα ο καθένας μαθητής έφερε στην τάξη, ότι είχε ζητήσει ο δάσκαλος.
Τότε εκείνος είπε:
- Κάθε φορά που τσακώνεστε με κάποιον κι αποφασίζετε, να μην τον συγχωρέσετε, να παίρνετε μια πατάτα, να γράφετε πάνω της το όνομα εκείνου και την ημερομηνία και να την βάζετε μέσα στην πλαστική σακούλα.
Δεν πέρασε πολύς καιρός, που μερικές σακούλες εμφανώς φαινότανε, να έχουν βαρύνει και αρκετές άρχισαν να μυρίζουν άσχημα. Κάποιες πατάτες είχαν αρχίσει να σαπίζουν!
Επιπλέον ο δάσκαλος ζήτησε από τους μαθητές, την πλαστική σακούλα με τις πατάτες να την κουβαλάνε συνεχώς μαζί τους, όπου κι αν πηγαίνανε, στον δρόμο, στο λεωφορείο, στο σχολείο, στα ψώνια, παντού. Με αυτό τον τρόπο ήθελε να δείξει, ότι δεν πρέπει να ξεχνάει κάποιος το βάρος που κουβαλάει, όταν δεν συγχωρεί, να έχει την επίγνωση κάθε στιγμή. Οι πατάτες που άρχισαν να σαπίζουν, σηματοδοτούσαν τον αρνητισμό και τον πόνο, που αναπτύσσονται μέσα στην ψυχή, αυτού που επιλέγει, να μη συγχωρέσει.
Αυτοί που δεν συγχωρούν, ίσως το κάνουν επειδή θεωρούν, πως η συγχώρεσή τους είναι ένα δώρο προς αυτόν που τους πλήγωσε και αρνούνται να του το προσφέρουν! Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική, διότι το να συγχωρέσει κάποιος, είναι ένα δώρο που το κάνει στον ίδιο του τον εαυτό, επειδή με τον τρόπο αυτόν απαλλάσσεται από ένα περιττό βάρος.
Την επόμενη φορά λοιπόν, που θα θεωρήσουμε πολύ δύσκολο, το να συγχωρέσουμε κάποιον, ας θυμηθούμε να ελέγξουμε, μήπως η σακούλα μας παραβάρυνε και η άσχημη μυρωδιά της μας ακολουθεί παντού!