Μην κοιτάζετε ποτέ τους άλλους

Ένας πλούσιος άνθρωπος χρειάστηκε μερικούς εργάτες για να σκάψουν τον λαχανόκηπό του κι έστειλε έναν άνθρωπο του στην αγορά για να βρει άντρες.

Ήταν πρωί και αρκετοί άντρες που έψαχναν για δουλειά τον ακολούθησαν. Μέχρι αργά το απόγευμα, καθώς διαδόθηκε ότι ο πλούσιος πρόσφερε δουλειά, συνέχισαν να καταφθάνουν κι άλλοι εργάτες στον κήπο. Όταν έπεσε ο ήλιος, ο νοικοκύρης κάλεσε τους άντρες για να τους πληρώσει.

Έδωσε στον καθένα τους πολύ περισσότερα χρήματα από το κανονικό, αλλά τους πλήρωσε όλους με το ίδιο ακριβώς ποσό.

- Αυτό είναι άδικο! διαμαρτυρήθηκαν οι εργάτες που είχαν εργαστεί από το πρωί. Εμείς εργαζόμαστε από το πρωί και είναι άδικο, να πληρωθούμε τα ίδια χρήματα μ’ αυτούς, που ήρθαν πριν από δυο ώρες και ίσα που δούλεψαν μια ώρα!

Γέλασε ο πλούσιος και είπε:

- Εσείς που εργαστήκατε από το πρωί, είστε ευχαριστημένοι με τα χρήματα που πληρωθήκατε;

- Περισσότερο κι από ευχαριστημένοι, απάντησαν εκείνοι. Τα χρήματα είναι στ' αλήθεια πολλά!

- Τότε, γιατί διαμαρτύρεστε;

- Γιατί είναι άδικο, απάντησαν οι εργάτες. Οι άλλοι που ήρθαν πολύ αργότερα από εμάς, πληρώθηκαν τα ίδια χρήματα μ' εμάς που δουλεύουμε σκληρά απ' το πρωί!

Ο νοικοκύρης τότε τους είπε:

- Αν και πληρωθήκατε περισσότερο απ' αυτό που περιμένατε, εξακολουθείτε να νιώθετε αδικημένοι. Μην κοιτάζετε ποτέ τους άλλους και μη συγκρίνετε τον εαυτό σας μαζί τους. Αλλιώς, δεν θα πάψετε ποτέ να νιώθετε αδικημένοι, όσα κι αν έχετε εσείς!