Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2019

Το εγχειρίδιον του καλού οδοιπόρου


1. Το μονοπάτι αρχίζει πάντα από μια διασταύρωση.
Εκεί θα σκεφτείς ποια κατεύθυνση είναι κατάλληλη για σένα.

2. Το μονοπάτι δεν διαρκεί για πάντα.
Κάποια μέρα θα φτάσεις στο τέρμα του. Να είσαι πάντα προετοιμασμένος να αναχωρήσεις.

3. Τίμα το μονοπάτι που διάλεξες.
Ήταν δική σου η απόφαση και η επιλογή.

4. Να είσαι εφοδιασμένος με τα κατάλληλα εργαλεία.
Να γνωρίζεις ποιο ταιριάζει στην κάθε στιγμή.

5. Το μονοπάτι έχει μπροστά και πίσω.
Μερικές φορές ίσως χρειαστεί να κάνεις κάποια βήματα πίσω, επειδή έχασες κάτι.

6. Πρόσεχε το μονοπάτι σου.
Και μετά όλα όσα βρίσκονται γύρω του. Η προσοχή και η συγκέντρωση είναι θεμελιώδη ζητήματα. Μην αποσπάται η προσοχή σου από τα ξερά φύλα που πέφτουν από τα δέντρα.

7. Να είσαι υπομονετικός.
Μερικές φορές θα χρειαστεί να κλείσεις τις τρύπες, που άνοιξε η βροχή, μην απογοητευτείς. Είναι μέρος του ταξιδιού.

8. Τα μονοπάτια διασταυρώνονται.
Δίνε προσοχή σε συμβουλές, αλλά τις αποφάσεις να τις παίρνεις μόνος σου. Είσαι ο μόνος υπεύθυνος του μονοπατιού σου.

9. Η φύση ακολουθεί τους δικούς της κανόνες.
Έτσι, να είσαι προετοιμασμένος για ξαφνικές αλλαγές.
Νεροποντές μέσα στο καλοκαίρι και θύελλες μέσα στο χειμώνα. Μην παραπονιέσαι για τα χαρακτηριστικά των εποχών.

10. Κάνε το μονοπάτι να καθρεφτίζει τον εαυτό σου.
Μην αφήσεις τους άλλους να σε επηρεάσουν με τον τρόπο. που ακολουθούν το δικό τους μονοπάτι. Άκου το τραγούδι της ψυχής σου και άφησέ το να αντιλαλεί σε κάθε στροφή του δρόμου σου.
Γιατί τα σκυλιά ζουν λιγότερο


Γιατί τα σκυλιά ζουν λιγότερο από τους ανθρώπους;
Εδώ είναι η απάντηση (από έναν 6χρονο):
Ως κτηνίατρο, με κάλεσαν να εξετάσω έναν 13 χρονο ιρλανδικό ποιμενικό, που τον έλεγαν Belker.
Η οικογένεια του σκύλου, ο Ρον, η γυναίκα του Λίζα και ο μικρός τους γιος, Σέιν, ήταν πολύ δεμένοι με τον Belker και ήλπιζαν για ένα θαύμα.
Εξέτασα τον Belker και ανακάλυψα, ότι πέθαινε από καρκίνο. Είπα στην οικογένεια, ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για τον Belker και προσφέρθηκα να κάνω τη διαδικασία της ευθανασίας στο σπίτι τους.
Την επόμενη μέρα ένιωσα ένα οικείο συναίσθημα στο λαιμό μου, όταν ο Belker ήταν περικυκλωμένος από την οικογένεια του. Ο Σέιν φαινόταν τόσο ήρεμος, που χάιδευε το σκυλί του για τελευταία φορά και αναρωτιόμουν, αν μπορούσε να καταλάβει, τι επρόκειτο να συμβεί. Σε λίγα λεπτά, ο Belker αποκοιμήθηκε ειρηνικά και δεν θα ξυπνούσε ποτέ ξανά.
Το μικρό αγόρι φαινόταν να δέχεται τη μετάβαση χωρίς δυσκολία. Συζητούσαμε λοιπόν και αναρωτιόμασταν, γιατί η ζωή των σκύλων διαρκεί πολύ λιγότερο από των ανθρώπων, με αποσκοπό να δώσω μια απάντηση για το θέμα στα παιδιά της οικογένειας.
Αυτό που είπε τότε ο μικρός Σέιν, με εξέπληξε. Δεν είχα ακούσει ποτέ πιο καθησυχαστική εξήγηση από αυτό. Αυτή η στιγμή άλλαξε τον τρόπο μου, στο πως θα βλέπω τη ζωή.
Είπε:
« Ερχόμαστε στον κόσμο για να μάθουμε να αγαπάμε τους άλλους όλη την ώρα και να είμαστε καλοί άνθρωποι σωστά; Ε λοιπόν, αφού τα σκυλιά έχουν ήδη γεννηθεί, γνωρίζοντας πως να τα κάνουν όλα αυτά, δεν χρειάζεται να μείνουν, για όσο μένουμε εμείς στην ζωή. 
»
Αν δούμε τον σκύλο σαν έναν αληθινό δάσκαλο, θα μάθουμε πράγματα, όπως τα εξής:
•Όταν οι αγαπημένοι μας έρχονται σπίτι, πάντα θα πρέπει να τρέχουμε να τους υποδεχτούμε, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε, πως τα φέρνει όλη ζωή και αν θα ξανά έχουμε αυτή την ευκαιρία.
•Ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε την ευκαιρία, να κάνουμε μια βόλτα.
• Πάντα πρέπει, να ψάχνουμε ήρεμες στιγμές για φρέσκο αέρα και βόλτες στην φύση.
• Πρέπει να τρέχουμε, να χορεύουμε και παίζουμε καθημερινά.
• Να αφήνουμε τους ανθρώπους να μας « αγγίζουν. »
• Να αποφεύγουμε το « δάγκωμα » όταν μόνο ένα
« γρύλισμα » θα ήταν αρκετό, για να επιφέρει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα.
• Στις ζεστές μέρες ή στις μέρες με πολλή κούραση να πηγαίνουμε βόλτες με τους δικούς μας ανθρώπους, να χαιρόμαστε κάθε στιγμή, ακόμη και να ξαπλώνουμε στο γρασίδι και να κυλιόμαστε σαν μικρά παιδιά.
• Και το πιο βασικό : Όταν κάποιος θα έχει μια άσχημη μέρα, πρέπει να παραμένει σιωπηλός, να μην ξεσπάει στους δικούς του, λέγοντας πράγματα, που έπειτα θα μετανιώσει.
Εδώ είναι το μυστικό της ευτυχίας, που μας δίδαξαν τα σκυλιά μας, από την πρώτη κιόλας μέρα, που ήρθαν στην ζωή μας, χαμόγελο και αγάπη, χαρά και καλοσύνη.