Η πόρτα της καρδιάς

Ένας ζωγράφος σχεδίασε έναν πίνακα. Τον ονόμασε «Η πόρτα της καρδιάς».

Στην έκθεσή του ένας από τους προσκεκλημένους παρατήρησε :

- Aπό την πόρτα λείπει το χερούλι.

Ο ζωγράφος εξήγησε:

-Είναι γιατί η πόρτα της καρδιάς ανοίγει μόνο από μέσα

Έγραφε ο αγαπημένος ποιητής Ρουμί, προχωρώντας ακόμη παραπέρα την παραπάνω σκέψη :

«Ακούω πως υπάρχει μια πόρτα που ανοίγει, από την μία καρδιά στην άλλη. Αλλά αν δεν υπάρχει τοίχος, πώς μπορεί να υπάρχει πόρτα;»

Ποιος έβαλε την πόρτα; Ποιος έχτισε τους τοίχους γύρω μας και μας περιόρισε; Ο φόβος. Ποιος φόβος; Ο φόβος ότι κινδυνεύουμε. Ο φόβος να ανοιχτούμε. Ο φόβος να αισθανθούμε. Ο φόβος ότι αν αγαπήσουμε θα γίνουμε ευάλωτοι και μπορεί να πληγωθούμε. Και πράγματι έτσι είναι. Πολλές φορές θα πληγωθούμε. Δεν υπάρχει όμως άλλος δρόμος που να οδηγεί στην ευτυχία.

Όπως λέει ο Όσκαρ Ουάϊλντ :

«Μια ζωή χωρίς αγάπη είναι σαν ανήλιαγος κήπος με μαραμένα λουλούδια. Η συναίσθηση ότι αγαπάς και αγαπιέσαι φέρνει μια ζεστασιά κι έναν πλούτο στη ζωή, που τίποτε άλλο δεν μπορεί να φέρει»

Ο Ιησούς Χριστός είπε:

«Ιδού, στέκομαι στην πόρτα και χτυπάω, αν κάποιος ακούσει τη φωνή μου και ανοίξει την πόρτα , θα μπω στο σπίτι του και θα δειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου».

Ο Ιησούς χτυπά ευγενικά και αφήνει σ' εμάς να επιλέξουμε αν ανοίξουμε ή όχι την πόρτα της καρδιάς μας και να τον προσκαλέσουμε μέσα. Η πόρτα της καρδιάς του ανθρώπου έχει το χερούλι στο εσωτερικό, γιατί η απόφαση να ανοίξει την πόρτα για τον Ιησού εξαρτάται από αυτόν. Όταν κάποιος ανοίγει την πόρτα, μπαίνει ο Ιησούς Χριστός και όταν μπαίνει, όλα αλλάζουν. Βάζει τη ζωή μας σε τάξη, τις σχέσεις μας, το γάμο μας, ότι είναι σε αταξία μπαίνει σε τάξη εξαιτίας του.

Όταν ο Ιησούς Χριστός έρχεται στη ζωή μας, στην καρδιά μας, κάνει τα πάντα καινούργια. Αλλά ακριβώς όπως σε αυτήν την εικόνα που ζωγράφισε ένας διάσημος καλλιτέχνης, το πόμολο της πόρτας βρίσκεται από μέσα. Κανένας,, ούτε καν ο Ιησούς, μπορεί να ανοίξει την πόρτα. Μόνο εμείς μπορούμε να την ανοίξουμε, γιατί το πόμολο είναι από την δική μας την πλευρά. Και όταν ανοίγουμε την πόρτα στον Ιησού, κάτι νέο εκρήγνυται μέσα μας, κάτι διαφορετικό.

Ίσως ακούμε τον Κύριο να χτυπά την πόρτα μας. Ίσως αυτές τις τελευταίες μέρες, εμφανίστηκαν τρομερές καταστάσεις, που μας δημιούργησαν την ανάγκη να ανοίξουμε την πόρτα στον Ιησού, να τρέξουμε στην αγκαλιά Του. Μακριά από τον Ιησού, η ζωή δεν έχει νόημα. Μακριά από τον Ιησού, η ζωή δεν είναι ζωή.