Το πεζοδρόμιο του γείτονα

Έριξε ένα περιφρονητικό βλέμμα στο πεζοδρόμιο του γείτονα. Γεμάτο χώμα, ξερά φύλλα, πεταμένα χαρτάκια, σβησμένες γόπες. Και ύστερα με κρυφό καμάρι γύρισε στο δικό του, καθαρό, φρεσκοσκουπισμένο, νοικοκυρεμένο πεζοδρόμιο. Θαύμασε την διαφορά.
Ο καθένας κάνει τις επιλογές του, σκέφτηκε. Δεν μπορεί να κάνει με το ζόρι νοικοκύρη τον γείτονα! Μάζεψε τη σκούπα και το φαράσι με ιδρωμένο μέτωπο αλλά με την συνείδηση ήσυχη.
Λίγη ώρα αργότερα ένα ελαφρύ καλοκαιρινό βοριαδάκι έφερε τα πάνω, κάτω. Όλα τα σκουπίδια από το πεζοδρόμιο του γείτονα στροβιλίστηκαν λίγο και ύστερα στρογγυλοκάθισαν αναπαυτικά στο δικό του πεζοδρόμιο! Άδικα το καμάρι, άδικος ο κόπος και ο χρόνος που έχασε. Τι κρίμα!
Προβληματίστηκε. Για να είναι καθαρό το πεζοδρόμιο μπροστά στο σπίτι μου, σκέφτηκε, δεν αρκεί μόνο να το σκουπίσω. Δεν είναι περιφραγμένο, για να εξαρτάται η καθαριότητά του αποκλειστικά από εμένα. Υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες, που μπορεί να ανατρέψουν ότι εγώ με τόση επιμέλεια φρόντισα. Κι αυτούς είναι καλό να τους έχουμε πάντα υπόψη μας. Να τους ερευνούμε, να επιδιώκουμε κατά το δυνατόν, να τους αντιμετωπίζουμε. Διαφορετικά θα βρισκόμαστε συχνά μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις.
Κι ας έχουμε στο νου μας ότι, όπως τα πεζοδρόμια δεν είναι απομονωμένα και η καθαριότητα του ενός επηρεάζει την καθαριότητα του άλλου, έτσι συμβαίνει και στην ζωή.
Αρκεί ένα ελαφρύ βοριαδάκι για να μεταφέρει τα ξένα σκουπίδια στην δική μας καρδιά και τότε άδικα το καμάρι, κρίμα στον κόπο μας!
Ας διευρύνουμε τους ορίζοντες μας. Κι ας συνειδητοποιήσουμε ότι δουλεύοντας για την αναβάθμιση του συνόλου, δουλεύουμε συγχρόνως για την οικογένειά μας και για εμάς τους ίδιους. Προσφέροντας στην κοινωνία, ευεργετούμε το δικό μας σπίτι. Σκορπώντας φως και αγάπη στον κόσμο, η ωφέλεια έρχεται πρώτα σε εμάς. Ανεβάζοντας το επίπεδο της τοπικής ή ευρύτερης κοινωνίας μας, βοηθάμε τα δικά μας παιδιά να ζήσουν σε καλύτερες συνθήκες.
Η κοινωνία και εμείς είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία, δίνουμε και ταυτόχρονα παίρνουμε, προσφέρουμε και ταυτόχρονα εισπράττουμε.