Απλά κρατήστε την ανάσα σας

Ο καθηγητής φιλοσοφίας μπήκε στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου. Άφησε κάτω τα βιβλία του, κοίταξε τους φοιτητές και έκανε μια ερώτηση:
«Εάν για κάποιον λόγο σας καταδίκαζαν σε ισόβια φυλάκιση και γνωρίζατε ότι θα ζήσετε το υπόλοιπο της ζωής σας στη φυλακή, τι θα κάνατε;»
Μια ξαφνική βουβαμάρα εξαπλώθηκε στην αίθουσα από την περίεργη ερώτηση του καθηγητή. Μετά από λίγη σκέψη, κάποιοι φοιτητές είπαν :
«Θα αυτοκτονούσα», «Δεν θα ήθελα τη ζωή μου»
και οι υπόλοιποι φάνηκαν να συμφωνούν μαζί τους.
«Πολύ ωραία», είπε ο καθηγητής και απευθυνόμενος σε έναν από τους φοιτητές που μίλησε φωναχτά, τον ρώτησε «Μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί θα αυτοκτονούσατε;»
«Φυσικά», είπε οι φοιτητής και συνέχισε με θέρμη. «Δεν μπορώ να αντέξω να μην βλέπω την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τον σκύλο μου, να μην κάνω τα χόμπι μου, η ζωή μου δεν θα είχε κανένα νόημα».
«Συμφωνείτε;» ρώτησε ο καθηγητής τους υπόλοιπους φοιτητές. Και η συντριπτική πλειοψηφία φάνηκε να τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ αυτής της άποψης.
«Πολύ ωραία», είπε ο καθηγητής και συνέχισε «Τώρα ας κάνουμε μια απλή άσκηση. Θα κάνετε ακριβώς αυτό που θα σας πω. Αφού κλείσετε τα μάτια σας πάρτε μια βαθιά εισπνοή και περιμένετε μέχρι να σας πω εγώ να εκπνεύσετε».
Οι φοιτητές έκλεισαν τα μάτια τους και πήραν μια βαθιά εισπνοή περιμένοντας την επόμενη οδηγία από τον καθηγητή τους. Όμως η ώρα περνούσε και ο καθηγητής δεν έδινε καμία άλλη οδηγία. Κάποιοι άρχισαν να νιώθουν άβολα και μετά από δευτερόλεπτα άρχισαν να αισθάνονται δυσφορία. Ο ένας μετά τον άλλον άνοιξαν τα μάτια τους και πήραν μια βαθιά ανάσα. Σε λιγότερο από ένα λεπτό , όλοι οι φοιτητές είχαν ανοίξει τα μάτια τους και κοιτούσαν αποσβολωμένοι τον καθηγητή τους.
Ο καθηγητής απευθύνθηκε στον φοιτητή που είχε μιλήσει πιο πριν:
«Καθώς περιμένατε να πάρετε την επόμενη ανάσα σας, σκεφτήκατε την οικογένειά σας, τους φίλους σας, τον σκύλο σας ή τα χόμπι σας;».
«Όχι», απάντησε ο φοιτητής, «Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν η επόμενη ανάσα μου».
Οι υπόλοιποι φοιτητές φάνηκαν επίσης να συμφωνούν μαζί του.
Ο καθηγητής στράφηκε προς όλους και είπε
«Βλέπετε, είναι εύκολο να πιστεύουμε ότι η ζωή είναι οι φίλοι, η οικογένεια, τα χόμπι, οι σύντροφοί μας. Όμως η ζωή είναι πέρα από όλα αυτά. Η ζωή δεν εξαρτάται από αυτά, που είναι έξω από εμάς. Η ζωή είναι μια εσωτερική διεργασία και είναι αυτοσκοπός. Όταν λοιπόν θα συναντήσετε δυσκολίες εκεί έξω και αρχίσετε να σκέφτεστε «Η ζωή μου δεν έχει νόημα», απλά πάρτε μια βαθιά ανάσα και κρατήστε την όσο μπορείτε. Με αυτόν τον τρόπο θα υπενθυμίζετε στον εαυτό σας την πραγματική αξία της ζωής και ότι αξίζει να αγωνιστείτε και να κάνετε το καλύτερο δυνατό υπό όλες τις συνθήκες.

Το διαμάντι

Αφού έφτασε στην άκρη του χωριού, ο μοναχός κάθισε κάτω από ένα δέντρο, για να ξεκουραστεί τη νύχτα, όταν ξαφνικά ένας χωρικός ήρθε τρέχοντας προς το μέρος του.
«Δώσε μου τον πολύτιμο λίθο!», του φώναξε.
«Ποιόν λίθο;», ρώτησε ο μοναχός.
«Χθες το βράδυ», του απάντησε ο χωρικός, «ένας άγγελος εμφανίστηκε στο όνειρό μου. Μου είπε ότι αν πάω στην άκρη του χωριού το σούρουπο, θα βρω έναν άντρα κάτω από το δέντρο. Αυτός θα μου δώσει έναν πολύτιμο λίθο, που θα με κάνει πλούσιο για πάντα». 
Ο μοναχός έψαξε στο σακίδιό του και έβγαλε έναν λίθο. 
«Ο άγγελος κατά πάσα πιθανότητα εννοούσε αυτό εδώ», είπε δίνοντάς τον στον χωρικό.«Τον βρήκα πριν από λίγες ημέρες σε ένα δάσος. Μπορείς να τον πάρεις, είναι δικός σου».
Ο χωρικός κοίταξε τον λίθο με θαυμασμό. Ήταν ένα διαμάντι, που είχε το μέγεθος γροθιάς και αμύθητη αξία. Τον πήρε λοιπόν και πήγε στο σπίτι του.
Όλη τη νύχτα όμως δεν μπορούσε να κοιμηθεί και στριφογύριζε πάνω στο κρεβάτι του. Κάτι τον έκανε να νιώθει άσχημα, κάτι που δεν ήταν σε θέση να καταλάβει και που τον βασάνιζε συνεχώς.
Την επόμενη μέρα, μόλις ξημέρωσε σηκώθηκε, πήγε πίσω στον άνθρωπο που βρισκόταν κάτω από το δέντρο και του είπε:
«Δάσκαλε, θα με βοηθήσεις να αποκτήσω την γνώση και τον χαρακτήρα, που σου επέτρεψαν να δώσεις ένα τέτοιο διαμάντι με τόση ευκολία;».

Η Γυναίκα και το Φίδι

Μία γυναίκα που ζούσε κάποτε στην Ινδία είχε για κατοικίδιο έναν πύθωνα, τον οποίο λάτρευε. Το φίδι είχε τέσσερα μέτρα μήκος και φαινόταν υγιές, μέχρι που μία μέρα ξαφνικά σταμάτησε να τρώει.
Η ανορεξία του πύθωνα συνεχίστηκε και τις επόμενες εβδομάδες. Η απελπισμένη γυναίκα έκανε τα πάντα, αλλά τίποτα δεν βοήθησε το φίδι, να ξαναβρεί την όρεξη του. Στο τέλος αποφάσισε να το πάει στον κτηνίατρο ως έσχατη λύση.
Ο κτηνίατρος άκουσε προσεκτικά όσα του είπε η γυναίκα και μετά τη ρώτησε:
«Το φίδι σας κοιμάται μαζί σας τη νύχτα και τυλίγεται γύρω σας;».
Η γυναίκα έκπληκτη από την ερώτησή του κτηνιάτρου και κυρίως από το πόσο μέσα είχε πέσει, απάντησε καταφατικά: 

«Ακριβώς έτσι, γιατρέ μου και λυπάμαι πολύ, γιατί δεν μπορώ να το βοηθήσω».
Ο κτηνίατρος τότε απάντησε:
«Κυρία μου, το φίδι σας δεν είναι άρρωστο. Ετοιμάζεται να σας φάει. Κάθε φορά που έρχεται δίπλα σας και νομίζετε ότι σας αγκαλιάζει τυλίγοντας το σώμα του γύρω σας, απλά υπολογίζει το μέγεθος σας και προετοιμάζεται για να σας επιτεθεί. Δεν τρώει, ώστε να έχει αρκετό χώρο να σας χωνέψει πιο εύκολα».
Έχεις ανθρώπους κοντά σου , τους οποίους αγαπάς, τους νοιάζεσαι και νομίζεις ότι σε αγαπούν και εκείνοι, αλλά οι προθέσεις τους είναι άλλες. Είναι φίλοι-φίδια. Οι αγκαλιές και τα φιλιά δεν είναι πάντα ειλικρινή. Πρέπει να μάθεις να ξεχωρίζεις ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι είναι τα φίδια.
Όπως λοιπόν κάποιος κάποτε είπε : 

'' Θεέ μου προστάτεψέ με από τους φίλους μου. Από τους εχθρούς μου μπορώ να προστατευτώ και μόνος μου !''