Η γνώμη του σοφέρ

Όταν πήρε το Νόμπελ Φυσικής το 1918, ο Μαξ Πλανκ άρχισε περιοδεία σε όλη τη Γερμανία. Οπουδήποτε τον καλούσαν, έδινε την ίδια διάλεξη πάνω στη νέα θεωρία της κβαντικής μηχανικής. Μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που ο σοφέρ του είχε μάθει απέξω το περιεχόμενο της ομιλίας του.
« Πρέπει να έχετε βαρεθεί, κύριε Πλανκ, να λέτε συνεχώς τα ίδια. Σας προτείνω, στην προσεχή διάλεξη στο Μόναχο, να αλλάξουμε ρόλους. Θα καθίσετε στην πρώτη σειρά, φορώντας το κασκέτο του σοφέρ. Θα είναι μια αλλαγή και για τους δυο μας. Τι λέτε; »
Ο Πλανκ το βρήκε διασκεδαστικό και δέχτηκε την πρόταση. Ο σοφέρ του εκφώνησε τον συνηθισμένο του λόγο πάνω στην κβαντική μηχανική μπροστά σ’ ένα κοινό υψηλής κατάρτισης στη φυσική. Κάποια στιγμή ένας καθηγητής φυσικής σήκωσε το χέρι και έκανε μια ερώτηση. Φυσικά και ο σοφέρ δεν γνώριζε την απάντηση . Χωρίς όμως να χάσει την ψυχραιμία του είπε :
« Δε φανταζόμουν ότι σε μια πόλη τόσο προηγμένη όσο το Μόναχο, θα μου έκαναν μια τόσο απλή ερώτηση. Nα παρακαλέσω λοιπόν τον σοφέρ μου, να απαντήσει! »
Συμπέρασμα:
Εκείνος που είναι πραγματικός γνώστης κάποιου αντικειμένου, γνωρίζει τι ξέρει και τι δεν ξέρει. Αν βρεθεί έξω από τον κύκλο της αρμοδιότητας του, είτε δε λέει τίποτα, είτε ομολογεί ότι δεν ξέρει. Ήρεμα, ακόμα και με κάποια υπερηφάνεια.
Αντίθετα από το στόμα των αδαών θα ακούσετε τα πάντα, αλλά ποτέ δεν θα ακούσετε το « δεν ξέρω! » 

Το γάλα που χύθηκε

Η ιστορία αφορά έναν διάσημο ερευνητή, ο οποίος εξιστόρησε σε έναν αρθρογράφο εφημερίδας την εμπειρία, που είχε όταν ήταν μικρό παιδί. Ουσιαστικά, ο αρθρογράφος απορούσε για το πως ο ερευνητής ήταν τόσο δημιουργικός και τι ήταν αυτό που τον έκανε, να είναι τόσο ξεχωριστός από τους άλλους. Ο ερευνητής υποστήριξε, ότι κατά την γνώμη του η δημιουργικότητά του οφείλεται, σε μια εμπειρία που είχε όταν ήταν μικρό παιδί και στο πως χειρίστηκε η μητέρα του, μια ζημιά που έκανε.
Η ιστορία έχει ως εξής:
Όταν ήταν δύο ετών, θυμάται που κάποια μέρα προσπαθούσε να βγάλει από το ψυγείο ένα μπουκάλι γάλα, όταν του γλίστρησε από τα χέρια του και έπεσε στο πάτωμα. Το γάλα χύθηκε σε όλο το πάτωμα, δημιουργώντας μια μεγάλη λίμνη από γάλα και λερώνοντας σχεδόν τα πάντα μέσα στην κουζίνα.
Όταν ήρθε η μητέρα του στην κουζίνα, δεν του έβαλε ούτε τις φωνές, ούτε νευρίασε, ούτε του έκανε κήρυγμα για να είναι πιο προσεκτικός. Αντιθέτως, του είπε:
'' Robert, τι εκπληκτικό και όμορφο χάος δημιούργησες εδώ! Σπάνια βλέπω τόσο μεγάλη λίμνη από γάλα. Λοιπόν, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Θα ήθελες να καθίσεις στο πάτωμα και να παίξεις λίγο μέσα στη λίμνη, πριν καθαρίσουμε; ''
Έτσι και έκανε. Μετά από μερικά λεπτά, η μητέρα του, του είπε:
'' Ξέρεις, Robert, όποτε γίνεται μια ζημιά, πρέπει να είσαι σε θέση να την αποκαταστήσεις μετά και να επαναφέρεις την τάξη. Οπότε λοιπόν, πως θες να καθαρίσεις το πάτωμα , που λερώθηκε με το χυμένο γάλα; Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα σφουγγάρι, μια πετσέτα ή μια σφουγγαρίστρα. Ποιο απ’ όλα προτιμάς; ''
Ο Robert προτίμησε να χρησιμοποιήσουν το σφουγγάρι, για να καθαρίσουν το χυμένο γάλα και έτσι καθάρισαν μαζί με την μητέρα του, το χάος που είχε δημιουργηθεί. Αφού καθάρισαν, η μητέρα είπε:
'' Ξέρεις, εδώ έχουμε μια αποτυχημένη πρακτική, για το πως μπορείς να μεταφέρεις ένα μεγάλο μπουκάλι γάλα με δύο μικρά χεράκια. Ας πάμε στην αυλή, να γεμίσουμε το μπουκάλι με νερό και να δούμε, αν μπορείς να βρεις έναν τρόπο να μεταφέρεις το μπουκάλι, χωρίς αυτό να πέσει.
Το μικρό αγόρι ανακάλυψε, ότι αν πιάσει και με τα δύο χέρια σφιχτά το χερούλι του μπουκαλιού, μπορεί να το μεταφέρει χωρίς να του πέσει. Τι εκπληκτικό μάθημα!
Ο φημισμένος ερευνητής είπε, ότι από εκείνη την ημέρα που πήρε αυτό το μάθημα, σταμάτησε να φοβάται να κάνει λάθη. Αντιθέτως έμαθε, ότι με το να κάνει λάθη, είναι μια εκπληκτική ευκαιρία, να μαθαίνει κάτι καινούργιο. Εξάλλου αυτή είναι και η έννοια της έρευνας.
Εκπληκτικό μάθημα για το μικρό αγόρι και βέβαια εκπληκτική η μητέρα, η οποία είχε την υπομονή αλλά και τις ηγετικές ικανότητες να αναγνωρίσει, ότι το συμβάν αυτό ήταν μια ευκαιρία, για να διδάξει κάτι καινούργιο στο μικρό αγόρι.
- Οι ατέλειες είναι σημαντικές. Όπως και τα λάθη. 
- Γίνεσαι καλύτερος μόνο μέσα από τα λάθη και γίνεσαι πιο αληθινός μόνο μέσα από τις ατέλειες
- Δεν υπάρχουν λάθη ή αποτυχίες, μόνο μαθήματα.
- Όποιος δεν έκανε ποτέ λάθος, δεν έχει δοκιμάσει ποτέ κάτι καινούριο.
- Μια ζωή που αναλώθηκε σε λάθη, είναι πολύ πιο αξιέπαινη και πολύ πιο χρήσιμη από μια ζωή που αναλώθηκε, μη κάνοντας τίποτα.
- Να μαθαίνεις από τα λάθη των άλλων. Δεν μπορείς να ζήσεις τόσο πολύ, ώστε να τα κάνεις όλα μόνος σου.
- Μη βρίσκεις λάθη, να βρίσκεις λύσεις.
- Το μεγαλύτερο λάθος, που μπορείς να κάνεις στη ζωή σου, είναι να φοβάσαι συνεχώς, ότι θα κάνεις λάθος.

Ανακαλύπτοντας τον πραγματικό τρόμο

Ένας σουλτάνος αποφάσισε να ταξιδέψει στην θάλασσα με μερικούς από τους αγαπημένους του αυλικούς. Μπήκαν στο πλοίο για το Ντουμπάι και έπλευσαν έξω στην ανοικτή θάλασσα.
Ωστόσο, μόλις το πλοίο απομακρύνθηκε από τη γη, ένας από τους υπηκόους του , ο οποίος δεν είχε δει ποτέ ξανά τη θάλασσα ,  έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στα βουνά , άρχισε να κατακλύζεται από πανικό.
Καθισμένος στο κατάστρωμα του πλοίου, έκλαιγε, φώναζε και αρνήθηκε να φάει ή να κοιμηθεί. Όλοι προσπάθησαν να τον ηρεμήσουν, λέγοντας ότι το ταξίδι δεν ήταν τόσο επικίνδυνο , αλλά αν και άκουσε τα λόγια τους, δεν είχαν καμία επίδραση στην καρδιά του. Ο σουλτάνος δεν ήξερε τι να κάνει και το ωραίο ταξίδι πάνω στην ήρεμη θάλασσα και κάτω από τους γαλάζιους ουρανούς, έγινε ένα μαρτύριο για τους επιβάτες και το πλήρωμα το ίδιο.
Δύο μέρες πέρασαν, χωρίς κανείς να μπορεί να κοιμηθεί εξαιτίας των κλαμάτων του ανθρώπου. Ο σουλτάνος ήταν έτοιμος να διατάξει το σκάφος να επιστρέψει στο λιμάνι, όταν ένας από τους υπουργούς του, ο οποίος ήταν γνωστός για την σοφία του, ήρθε και του είπε:
– Υψηλότατε, με την άδειά σας, θα είμαι σε θέση να τον ηρεμήσω.
Χωρίς στιγμή δισταγμού, ο σουλτάνος είπε ότι όχι μόνο θα το επιτρέψει, αλλά και ότι θα τον ανταμείψει, αν κατάφερνε να λύσει το πρόβλημα.
Ο σοφός άνθρωπος ζήτησε ο άνθρωπος να ριχτεί στη θάλασσα. Αμέσως, με όρεξη επειδή ο εφιάλτης τους έφτανε στο τέλος του, αρκετά μέλη του πληρώματος άρπαξαν τον άνθρωπο, που αγωνιζόταν να κρατηθεί πάνω στο καράβι και τον πέταξαν μέσα στον ωκεανό.
Ο αυλικός πεταμένος βίαια, βυθίστηκε, κατάπιε άφθονο θαλασσινό νερό, επέστρεψε στην επιφάνεια ουρλιάζοντας πιο δυνατά από ποτέ, βυθίστηκε ξανά και κατάφερε να επιπλεύσει για άλλη μια φορά. Ακριβώς τότε, ο υπουργός διέταξε  να τον τραβήξουν  πίσω επάνω στο πλοίο.
Από τότε κανείς δεν άκουσε ούτε ένα παράπονο από τον αυλικό, ο οποίος πέρασε το υπόλοιπο του ταξιδιού στη σιωπή. Μια φορά μόνο σχολίασε με έναν από τους επιβάτες, πως δεν είχε δει ποτέ κάτι τόσο όμορφο, όσο ο ουρανός και η θάλασσα να αγγίζονται από τον ορίζοντα. Το ταξίδι , που είχε γίνει πριν ένα μαρτύριο για όλους εκείνους επί του πλοίου , έγινε μια ευχάριστη, ειρηνική εμπειρία.
Λίγο πριν επιστρέψουν στο λιμάνι, ο σουλτάνος πήγε να δει τον υπουργό:
– Πώς μάντεψες ότι, ρίχνοντας αυτόν το φτωχό άνθρωπο στη θάλασσα, θα ηρεμούσε;
– Λόγω του γάμου μου , απάντησε ο υπουργός.  Ήμουν πάντα τρομοκρατημένος, ότι θα χάσω τη γυναίκα μου και ήμουν τόσο ζηλιάρης, που ποτέ δεν σταμάτησα να φωνάζω και να ουρλιάζω, σαν εκείνον τον άνθρωπο.
- Έφτασε λοιπόν η μέρα , που η γυναίκα μου  δεν μπορούσε να αντέξει περισσότερο, και με άφησε. Έτσι  γεύτηκα την τρομερή εμπειρία, του να ζω χωρίς αυτήν. Επέστρεψε μόνο, όταν υποσχέθηκα να μην την βασανίσω ποτέ ξανά με τους φόβους μου.
Με τον ίδιο τρόπο, εκείνος ο άνθρωπος δεν είχε ποτέ γευτεί το θαλασσινό νερό και δεν είχε γνωρίσει ποτέ την αγωνία, ενός ανθρώπου που πνίγεται. Όταν το ένιωσε , κατάλαβε πάρα πολύ καλά πόσο θαυμάσια μπορεί να είναι, το να αισθάνεται τις σανίδες του πλοίου κάτω από τα πόδια του.
– Σοφές συμβουλές , σχολίασε ο σουλτάνος.
Μερικοί άνθρωποι μπορούν να αξιολογήσουν αυτό που έχουν, όταν υπομείνουν την εμπειρία της απώλειας.

Το παράδειγμα του Μυρμηγκιού

Τα μυρμήγκια έχουν μια καταπληκτική φιλοσοφία, που μπορεί να συνοψισθεί σε τέσσερα μέρη.
Πρώτον, τα μυρμήγκια δεν τα παρατούν ποτέ. Όταν κατευθύνονται κάπου, κι εσείς προσπαθήσετε να τα σταματήσετε, εκείνα ψάχνουν για άλλο δρόμο. Θα σκαρφαλώσουν από πάνω, θα περάσουν από κάτω, θα συνεχίσουν να ψάχνουν για άλλο τρόπο. Ξεκάθαρη φιλοσοφία: να μην τα παρατάς ποτέ στην αναζήτηση ενός δρόμου, που θα σε πάει εκεί, που θέλεις να φτάσεις.
Δεύτερον, τα μυρμήγκια όλο το καλοκαίρι σκέφτονται τον χειμώνα. Γνωρίζουν , ότι το καλοκαίρι δεν θα διαρκέσει για πάντα. Έτσι τα μυρμήγκια συλλέγουν τα χειμερινά τρόφιμά τους στο μέσο του καλοκαιριού.
Ένα παλιό γνωμικό λέει : '' Μη χτίζεις το σπίτι σου στην άμμο το καλοκαίρι ''. Γιατί χρειαζόμαστε αυτή τη συμβουλή; Επειδή είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε μπροστά. Να προβλέπουμε. Το καλοκαίρι, πρέπει να σκεφτόμαστε την καταιγίδα. Καθώς απολαμβάνουμε την άμμο και τον ήλιο, πρέπει να σκεφτόμαστε και τους βράχους.
Το τρίτο μέρος της φιλοσοφίας του μυρμηγκιού είναι, ότι τα μυρμήγκια όλο το χειμώνα σκέφτονται θετικά . Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, τα μυρμήγκια υπενθυμίζουν στον εαυτό τους: 

'' Αυτό δεν θα κρατήσει πολύ. Σύντομα θα βγούμε έξω ''. 

Και την πρώτη θερμή ημέρα, τα μυρμήγκια είναι έξω. Όταν ξανάρθει το κρύο, θα γυρίσουν στην τρύπα τους, περιμένοντας να ξαναβγούν όταν πιάσουν οι ζέστες.
Και τώρα, το τελευταίο μέρος της φιλοσοφίας του μυρμηγκιού. Πόσα θα μαζέψει ένα μυρμήγκι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για το χειμώνα; Όσα περισσότερα μπορεί. Απίστευτη η φιλοσοφία του 

'' Όσα περισσότερα μπορεί. ''
Πόσο καταπληκτική φιλοσοφία έχουμε μπροστά μας! Τη φιλοσοφία του μυρμηγκιού. Μην τα παρατάτε ποτέ, κοιτάτε μπροστά, μένετε θετικοί και κάνετε πάντα το καλύτερο που μπορείτε.

Οι δύο όψεις του ίδιου κόσμου

Αν ρωτούσες μια μύγα, αν έχει δει κανένα λουλούδι στα μέρη που συχνάζει, θα απαντούσε ως εξής: 
'' Δεν έχω δει κανένα λουλούδι. Αλλά από την άλλη δεν υπάρχουν και πολλά ωραία πράγματα στον βούρκο.''
Το περισσότερο που μπορείτε να ακούσετε από την μύγα είναι ιστορίες σκουπιδιών, αφού έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής, ψάχνοντας μέσα στα σκουπίδια.
Αν, όμως, ρωτήσετε μια μέλισσα, αν έχει δει καθόλου βρωμιά στο περιβάλλον της, θα απαντούσε το εξής: 
'' Βρωμιά; Όχι δεν έχω δει καθόλου βρωμιά πουθενά. Το μόνο που έχω δει εδώ τριγύρω, είναι όμορφα αρώματα λουλουδιών. ''
Πάντα θα υπάρχουν εκείνοι, που μόλις μπαίνουν σε ένα λιβάδι που ανθίζει, θα βρουν το πιο απαίσιο μέρος και θα καθίσουν να κολυμπούν στον βούρκο για πάντα. Αλλά, υπάρχουν και αυτοί, που θα ψάξουν για μια μικρή όμορφη γωνία, ακόμα και μέσα σε έναν βούρκο και θα περάσουν τον χρόνο τους στην πνευματική τροφή, που τους προσφέρει το μέρος.
Στην ζωή παίρνουμε, μόνο αυτό που ψάχνουμε.

Ο γιος και ο γέρος πατέρας του στο εστιατόριο

Ένας γιος πήρε τον γέρο πατέρα του και πήγαν σε ένα πολύ σικ εστιατόριο για δείπνο. Ο πατέρας ήταν πολύ γέρος και αδύναμος. Καθώς έτρωγε, τα φαγητά του έπεφταν και λέρωναν το πουκάμισο και το παντελόνι του. Οι γύρω συνδαιτυμόνες τους έβλεπαν με αποστροφή, ενώ ο γιος του συνέχιζε να τρώει απόλυτα ήρεμος.
Αφού τελείωσε το φαγητό του, ο γιος του τον πήρε στην τουαλέτα και καθάρισε τα υπολείμματα τροφίμων, του καθάρισε τους λεκέδες, του χτένισε τα μαλλιά και του διόρθωσε τα γυαλιά του. Όταν βγήκαν από την τουαλέτα, όλο το εστιατόριο κοίταζε τον γιο και δεν μπορούσε να κατανοήσει, πως ένας τόσο νέος μπορούσε να φέρεται έτσι και να εκτίθεται σε ένα τέτοιο κοινό.
Ο γιος πήρε αγκαζέ τον πατέρα του και στράφηκε προς την έξοδο. Εκείνη την στιγμή ένας γέρος μεταξύ των συνδαιτυμόνων φώναξε τον γιο και τον ρώτησε,
'' Δεν νομίζετε ότι έχετε αφήσει κάτι πίσω;''
Ο γιος απάντησε:
'' Όχι, κύριε, δεν έχω αφήσει κάτι. ''
Ο γέρος συνέχισε :
'' Ναι, έχετε! Αφήσατε ένα μάθημα για κάθε γιο και μία ελπίδα για κάθε πατέρα. ''
Σε ολόκληρο το εστιατόριο έπεσε βουβαμάρα.