Διάλογος βασιλιά με σοφό

Ένας βασιλιάς μιλούσε με έναν σοφό:
- Τι φωτίζει τον άνθρωπο;
- Ο ήλιος, βασιλιά μου, απάντησε ο σοφός.
- Μετά τη δύση του ηλίου, τι φωτίζει τον άνθρωπο;
- Το φεγγάρι.
- Όταν η νύκτα είναι αφέγγαρη;
- Τότε η φλόγα του λυχναριού είναι το φως.
- Αν σβήσει η φλόγα του λυχναριού, τότε τι είναι το φως;
- Η ομιλία. Ο άνθρωπος, πάει εκεί που ακούγεται φωνή, ακόμη κι αν εκεί είναι τόσο σκοτεινά , που δεν μπορεί να δει ούτε το ίδιο του το χέρι
- Αν όμως βασιλεύει η σιωπή, τότε τι αποτελεί φως για τον άνθρωπο; Τι μένει για τον άνθρωπο μέσα σε απόλυτο σκοτάδι και απόλυτη σιγή, όταν η μοναδική του παρέα είναι ο εαυτός του;
- Τότε το μοναδικό στήριγμα-φως και πηγή ζωής για τον άνθρωπο είναι η εσωτερική δύναμη, η ικανότητα να μη φοβάται τη μοναξιά. Ο πιο δυνατός άνθρωπος είναι εκείνος, που αντέχει την μοναξιά, νιώθει την απουσία των άλλων ανθρώπων , αλλά δεν του λείπουνε!

Όταν πέσεις πρέπει να σηκωθείς

Ο βασιλιάς που ήθελε να δει το Θεό

Κάποτε ένας βασιλιάς κατακτητής νίκησε τον αντίπαλο στρατό και ιππεύοντας μπήκε στην πόλη. Το χάος και ο πανικός στους δρόμους της πόλης ήταν έκδηλοι. Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν απ' το σκληρό εχθρό. Ξαφνικά ο βασιλιάς είδε έναν γέρο, που συγκεντρωμένος προσευχόταν. Η ηρεμία και η αφοσίωση ήταν ζωγραφισμένα στο πρόσωπο του γέροντα και προξένησαν έκπληξη στον βασιλιά. Περικυκλωμένος από τους καβαλάρηδες-συνοδούς ο βασιλιάς πλησίασε τον γέροντα, ο οποίος συνέχιζε την προσευχή του.
Ο βασιλιάς φώναξε:
- Ανόητε! Η βλακεία σου στέρησε και το φόβο. Μήπως νομίζεις, πως οι ανόητες προσευχές σου, θα σε προστατέψουν απ' το ανελέητο σπαθί;
Ατάραχος ο γέροντας απάντησε:
- Όλα είναι κάτω από το θέλημα του Θεού.
Ο βασιλιά γέλασε φωναχτά. Η συνοδεία του άρχισε να κοροϊδεύει τον ανυπεράσπιστο γέρο. Όταν ο βασιλιάς ηρέμησε, είπε:
- Με αναγκάζεις, να σου δώσω ένα σκληρό μάθημα, που θα σε συνετίσει. Εάν τώρα, αμέσως δε μου δείξεις τον Θεό σου, στον οποίον στηρίζεσαι, θα σε κρεμάσω.
- Θέλεις να δεις τον Θεό; ρώτησε ο γέροντας.
- Ναι, θέλω να μου τον δείξεις.
- Όμως πριν, πρέπει να εκπληρώσεις ένα όρο.
Ο υπεροπτικός βασιλιάς ξεστόμισε:
- Ακούω τον όρο σου.
- Θα σου δείξω τον Θεό, αν καταφέρνεις, μετρώντας μέχρι τα δέκα, να καρφώσεις τα μάτια σου στον δίσκο του ήλιου, χωρίς να αναγκαστείς να τα κλείσεις.
Ο βασιλιάς προσπάθησε, όμως δε μπόρεσε. Πρόλαβε να μετρήσει ως τα τρία, όταν από τα μάτια έτρεξαν δάκρυα και μετά έσκυψε το κεφάλι του.
Ο σοφός γέροντας είπε:
- Η αλαζονεία στέρησε από εσένα τη λογική σου. Θέλεις να δεις τον Θεό, αλλά δεν έχεις την ικανότητα να δεις, ούτε το δημιούργημά του!
Ο βασιλιάς έμεινε έκπληκτος από τη σοφία του γέροντα, του χάρισε τη ζωή και τον πήρε κοντά του σαν σύμβουλο.