Αντιμετώπιση αρνητικών συμπεριφορών

Όλοι μας ζούμε σε γυάλινα σπίτια
Κανείς δεν είναι τέλειος. Όλοι κάνουμε λάθη. Ο καθένας πληγώνεται και με τη σειρά του πληγώνει τους άλλους. Γνωρίζοντας το αυτό, όλοι καταλαβαίνουμε όταν κάποιος λέει ή κάνει κάτι που μας πονάει. Δυστυχώς, ο εγωισμός μας δεν συμφωνεί. Είναι τόσο απασχολημένος να κρίνει τους άλλους που δεν έχει καμία ικανότητα για αγάπη. Το «εγώ» επιμένει να είναι σωστό και όχι ευχαριστημένο. Όταν το «εγώ» μας είναι συνδεδεμένο με αυτό το νόημα, τότε παίζεται ένα παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, από το οποίο όμως κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος.
Το κλειδί για την ευτυχία και τη συναισθηματική ελευθερία είναι να γνωρίζουμε, πώς να μην παίρνουμε τα πράγματα προσωπικά. Αντί να προσπαθούμε να επιλύουμε το θέμα εγωιστικά με το μυαλό μας, ας δοκιμάσουμε να δούμε μέσα από τα μάτια της ψυχής μας. Αυτή η υψηλότερη προοπτική θα μας βοηθήσει, να εντάξουμε την κατάσταση σε ένα συναίσθημα πιο συμπονετικό.
Όταν ένα άτομο κάνει κάτι που δεν μας αρέσει, δεν σημαίνει ότι οι δράσεις του απευθύνονται σε εμάς. Για παράδειγμα: Ένας επιθετικός οδηγός που οδηγεί πολύ κοντά στο δικό μας αυτοκίνητο, μας κόβει και μετά μας προσπερνά, ίσως να έχει καθυστερήσει στην δουλειά του και φοβάται, ότι αν δεν φτάσει στην ώρα του, ενδέχεται να απολυθεί. Μια ευέξαπτη πωλήτρια μπορεί να ανησυχεί για το άρρωστο παιδί της και εύχεται να μπορούσε να είναι το σπίτι για να αναλάβει τη φροντίδα του, αντί να χρειάζεται, να ασχοληθεί με τους πελάτες όλη την ημέρα.
Σκεφτείτε τις φορές που είστε υπό στρες, κάτω από πίεση και ενεργήσατε με αγενή τρόπο. Πώς αντέδρασαν οι άνθρωποι σε σας; Ήταν ευγενικοί, με κατανόηση ή σας απώθησαν. Πώς σας έκαναν να αισθάνεστε οι αντιδράσεις τους; Επιλέξτε να ενεργείτε μέσα από την καρδιά σας, με ευγένεια και κατανόηση και διοχετεύστε την θετική σας ενέργεια προς όλους.
Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχουν πρόθεση να προκαλέσουν ή να πληγώσουν με την συμπεριφορά τους. Οι πιθανότητες είναι, ότι, αν κάποιος σας έχει πληγώσει με οποιονδήποτε τρόπο, να δρούσε από φόβο ή πόνο. Αντί να ζητήσει βοήθεια, αυτό που έκανε ήταν να δράσει εγωιστικά αντιμετωπίζοντάς σας μέσα από το κομμάτι εκείνο του πόνου, που καίει και «μαστιγώνει». Ακριβώς όπως ένα απελπισμένο ζώο είναι πιο πιθανό να επιτεθεί, ένα απελπισμένο πρόσωπο είναι πιο πιθανό να σας βλάψει. Εάν η συμπεριφορά τους δεν ήταν κατάλληλη, τότε να είστε σίγουροι ότι δεν είχε να κάνει με εσάς.
Αντί να είστε θυμωμένοι μαζί τους, προσπαθείστε να τους αντιμετωπίσετε με ενσυναίσθηση. Τι να συμβαίνει άραγε στη ζωή τους; Πονούν, και αν ναι, μήπως χρειάζεται να ζητήσουν βοήθεια; Η ψυχραιμία από μέρους σας, θα ωφελήσει τη συζήτηση/διένεξη, να οδηγηθεί σε λύση.
Προβάλλουμε τα συναισθήματά μας στους άλλους
Οι χαρούμενοι άνθρωποι έχουν την τάση να συμπεριφέρονται στους άλλους με ευγένεια, λεπτότητα και σεβασμό, διότι νιώθουν καλά εσωτερικά. Οι αρνητικοί άνθρωποι, από την άλλη πλευρά, βρίσκουν πάντα ένα λόγο να διαμαρτύρονται. Οι τελευταίοι μπορεί να αντιμετωπίζουν συναισθήματα κατάθλιψης, άγχους και θυμού και έτσι υποσυνείδητα να προβάλλουν την αγωνία τους στους άλλους. Είτε θετικά είτε αρνητικά, η φύση ενός ατόμου καθορίζεται από τον εσωτερικό του κόσμο.
Προσπαθήστε να είστε προσεκτικοί, όσον αφορά στις δικές σας σκέψεις και τα συναισθήματα σας. Αν είστε αναστατωμένοι από τη συμπεριφορά κάποιου άλλου, οι πιθανότητες είναι ότι και εσείς, ενδεχομένως, να προβάλλετε τις δικές σας ανασφάλειες και επικρίσεις προς τον άλλον. Αν νιώθετε να ισχύει κάτι παρόμοιο, αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που χρειάζεστε για να αισθανθείτε καλύτερα.
Προσελκύουμε ότι αισθανόμαστε, όχι ότι θέλουμε
Ο τρόπος που άλλοι σας συμπεριφέρονται, είναι η αντανάκλαση του πώς αισθάνεστε για τον εαυτό σας. Για παράδειγμα, τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να βρεθούν σε σχέσεις, που επιδεινώνουν τις ανασφάλειές τους. Αντί να βρουν κάποιον με αυθεντική δύναμη ψυχής, μπορεί να προσελκύσουν ένα νταή, που είναι αυταρχικός και ελεγκτικός, δηλαδή το άλλο άκρο του φάσματος της ανασφάλειας.
Εξετάστε τις σχέσεις σας όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. Ποια μοτίβα βλέπετε; Τι σημαίνει αυτό για σας και πώς αισθάνεστε για τον εαυτό σας; Αν δεν σας αρέσουν οι σχέσεις σας με τους άλλους, τι χρειάζεται να αλλάξει στον τρόπο, που αισθάνεστε για τον εαυτό σας; Ερωτήματα αρκετά δύσκολα όταν κοιτάζει κανείς μέσα του.
Οι λιγότερο αξιαγάπητοι άνθρωποι χρειάζονται την περισσότερη αγάπη
Μερικοί άνθρωποι είναι τόσο εστιασμένοι στο να αντιδρούν σε πράγματα, που εμποδίζουν ακούσια τις επιθυμίες τους, που στη συνέχεια εκείνες γίνονται ο χειρότερος εφιάλτης τους. Μη γνωρίζοντας πώς να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο, είναι εύκολο να παρασυρθούμε σε έναν κύκλο αρνητικότητας και αντίδρασης. Μια ατέρμονη μάχη τότε συντηρείται εντός μας τόσο κουραστική και επιζήμια για τη σωματική, ψυχική και συναισθηματική μας υγεία, ενώ αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε, είναι αγάπη.
Αν δεν σας αρέσει η συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων, φανταστείτε πώς είναι, όταν συμπεριφέρεστε σαν αυτούς. Εσείς μπορείτε να φύγετε μακριά από την αρνητική συμπεριφορά τους, αλλά οι ίδιοι δεν μπορούν. Δείχνοντας συμπόνια για αυτούς, ακόμα κι αν δεν μπορείτε να είστε στο πλάι τους, βοηθά εσάς να αντιληφθείτε τη δική σας στάση.
Η συγχώρεση θα σας απελευθερώσει
Εάν έχετε πληγωθεί ή θιχτεί από την αρνητική συμπεριφορά κάποιου, μπορείτε να «πιάσετε» τον εαυτό σας να ξαναζεί το τραύμα. Η συγχώρεση είναι το πιο ισχυρό εργαλείο για την επούλωση.
Συγχώρεση δεν σημαίνει ότι θα παραβλέψετε το πώς σας αντιμετώπισαν, ή ότι έχετε δώσει την άδεια στο άτομο αυτό, να σας βλάψει ξανά. Είναι απλά ένας τρόπος, για να σταματήσετε τον ψυχικό πόνο, έτσι ώστε να μη βρεθείτε να βιώνετε ξανά την κακομεταχείριση αντίστοιχων συμπεριφορών. Αυτό είναι το εισιτήριό σας για συναισθηματική ελευθερία.
Εξάσκηση στην πρακτική της συμφιλίωσης και της συγχώρεσης. Όταν νιώθουμε βαθιά και αληθινά τα συναισθήματα συγχώρεσης μέσα στην καρδιά μας, το βάρος της προηγούμενης αρνητικής πράξης μετατοπίζεται και σταματά να έχει αρνητική επίδραση πάνω μας ή να μας πληγώνει.
Να ξέρετε πότε να φεύγετε μακριά
Μερικοί άνθρωποι είναι πάρα πολύ αρνητικοί, για να τους επιτρέψουμε να είναι κοντά μας. Δεν έχει σημασία τι θα κάνουμε για να τους βοηθήσουμε, καθώς τίποτα δεν φαίνεται να λειτουργεί. Είτε γιατί χρειάζονται περισσότερη βοήθεια από αυτή, που εμείς τους δίνουμε και δεν μπορούν να τα πάνε καλύτερα, είτε γιατί δεν θέλουν να βελτιωθούν.
Μπορεί να βρίσκονται σε συνεχή μάχη με τον εαυτό τους/με το εγώ τους, με τις σκιές και με τα φαντάσματα του παρελθόντος ή μπορεί να είναι τόσο σταθερά εδραιωμένος στη συνείδηση τους ο ρόλος του θύματος, που έχουν χάσει την επιθυμία τους να διεκδικήσουν την προσωπική τους δύναμη. Μπορεί ακόμα να έχουν σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.
Όποιοι και αν είναι οι λόγοι, αν έχουν συνεχώς την τάση να μας αποστραγγίζουν, να μας εκμεταλλεύονται, να μας χειρίζονται καταχρηστικά και να μας πληγώνουν, τότε ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη συν-εξάρτηση, έτσι ώστε και οι δύο πλευρές να μπορέσουν να οδηγηθούν σε μια υγιέστερη ζωή. Μερικές φορές η πρωτοβουλία τερματισμού μίας κακής σχέσης, είναι ότι πιο σωστό και συμπονετικό, που μπορούμε να κάνουμε από αγάπη.

Ένας άντρας με παντελόνια

Κύριο χαρακτηριστικό του πραγματικού Άντρα είναι, ότι ξέρει να φέρεται προς όλους με σεβασμό κι εκτίμηση. «Όταν δε λέμε όλους, εννοούμε όλους.» (Γυναίκες, υφισταμένους, παιδιά, αδύναμους, σερβιτόρους).
Η στάση του απέναντι στις γυναίκες είναι κάτι, το οποίο καθιστά τον Άντρα διακριτό από μακρυά. Όταν μια κυρία είναι μαζί του, δεν πληρώνει ποτέ η κυρία. Αν ο άνδρας δεν έχει χρήματα, προφασίζεται πονοκέφαλο και δεν βγαίνει μαζί της.
Όταν είναι μαζί με μία κυρία, αυτή δεν πιάνει ποτέ πορτοφόλι, πόμολο, μπουκάλι και αναπτήρα. Ο Άντρας δεν ρωτά που θα πάνε, πηγαίνει από το σπίτι της, την πηγαίνει όπου αυτός κρίνει και την επιστρέφει ΠΑΝΤΑ στο σπίτι της, έστω κι αν αυτός μένει στην ανατολή , αυτή στη δύση κι έχουν βγει στο νότο !.
Ο Άντρας δεν διαλαλεί, ούτε αφήνει υπονοούμενα, σχετικά με τη σχέση την οποία έχει με κυρίες. Δεν αναφέρεται ποτέ σε ερωτικά κατορθώματα, παιγνίδια επιβολής εξαιρετικές επιδόσεις κλπ. Δεν αγγίζει ποτέ μια γυναίκα εκτός χαιρετώντας την με μία απλή χειραψία. Μόνο με την μητέρα του , την αδελφή του , την γυναίκα του, την κόρη του και την ερωμένη επιτρέπει στενότερες επαφές!
Παλιότερα , όταν φορούσε καπέλο , δεν άγγιζε ξένη γυναίκα , ούτε καν με χειραψία. Ένα ανασήκωμα του καπέλου ήταν ο καλύτερος χαιρετισμός !
Δεν εκφράζει ποτέ δημοσίως το θαυμασμό του για άγνωστες κυρίες, οι οποίες περνούν τυχαίως από μπροστά του, πόσο μάλλον εμπλέκοντας και την μητέρα του. («Μανάρα μου εσύ!») Δεν κτυπάει ποτέ κάποια κυρία , ούτε καν με τριαντάφυλλο , ούτε επιτρέπει μπροστά του, να ασκείται βία σε γυναίκα.
Δεν φλερτάρει ποτέ , όταν συνοδεύει μία γυναίκα.
Δεν βιάζει ποτέ κάποιον ή κάποια ούτε σωματικά ούτε ψυχολογικά. Ξέρει να ντυθεί αναλόγως της περίστασης. Η σαγιονάρα, η άσπρη κάλτσα (εκτός αθλητικής περιβολής), η βερμούδα εκτός παραλίας, δεν υπάρχουν για αυτόν.
Αναλαμβάνει τις ευθύνες των αποφάσεων του, των ενεργειών του και των αντιστοίχων των ανθρώπων, που βρίσκονται κάτω από την δούλεψή τους .
Ο Άντρας δεν χρειάζεται να βρίσει και να προσβάλει , αρκεί μία ειρωνική φράση να βάλει τους άλλους στη θέση τους. Δεν είναι φανατικός με τίποτα (Ποδόσφαιρο , θρησκεία, κόμματα) και δεν είναι φανατικός, επειδή είναι ανοικτόμυαλος και γνωρίζει, πως εκτός από τις Αρχές και τις Αξίες όλα τα υπόλοιπα είναι σχετικά.
Δεν χάνει το χιούμορ του ποτέ. Δεν επιδεικνύει ποτέ μα ποτέ, τίποτα μα τίποτα. Δεν νοιώθει περήφανος για το αυτοκίνητο το οποίο κατέχει, τη βίλα, την πισίνα, τα λεφτά, τη θέση. Στα καφέ δεν κάθεται μισοξαπλωμένος καπνίζοντας πουράκλα κοιτώντας το ταβάνι. Όταν φοράει χρυσά κοσμήματα, το κάνει με προσοχή και διακριτικότητα , ώστε να μη προκαλεί.
Δεν ασχολείται όλη μέρα με το κορμί του και το πρόσωπο του. Κυρίως δε, δεν θεωρεί ότι θα γίνει αρεστός σε μία κυρία, αν της μιλά διαρκώς για την αποτρίχωση του και την κρέμα νυκτός, την οποία χρησιμοποιεί.
Δεν μιλά για ανθρώπους και αντικείμενα αλλάζοντας το μέγεθός τους (ψαρούκλα, γκομενάκι, αυτοκινητάρα, γυναικάρα μου…)
Ο λόγος του είναι συμβόλαιο. Δεν κρύβεται ποτέ και από κανέναν, εκτός και αν είναι τρομοκράτης. Δεν λέει ποτέ «θα δούμε» . Ξέρει πάντα τι πρέπει να κάνει και τι θέλει να κάνει.. Είναι φιλάνθρωπος χωρίς να το ξέρει κανείς.
Γνωρίζει τη διαφορά του τακτ από την ευγένεια . Ανοίγοντας τη πόρτα μιας τουαλέτας αν μέσα είναι μία κυρία, ο ΑΠΚ θα πει : «Με συγχωρείτε ΚΥΡΙΕ, δεν κατάλαβα πως είστε μέσα!»
Όλα αυτά και άλλα πολλά υπαγορεύουν μια συμπεριφορά, η οποία καθιστά έναν άνδρα Άνδρα με Α κεφαλαίο. Μια τέτοια συμπεριφορά συχνά γίνεται αντικείμενο χλευασμού από τους άλλους, άλλα ποιος ασχολείται με υποκείμενα τέτοιου διαμετρήματος;
Όσο για τις κυρίες, οι οποίες κρυφογελούν με τέτοιες συμπεριφορές, να ξέρετε ότι τρία πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, ή δεν έχουν παιδεία ή έχουν προσδιορίσει τον εαυτό τους ως «ταγάρι» ή «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Οι κυρίες αυτές για τον Άντρα είναι αόρατες, δεν υφίστανται.
Ο πραγματικός Άντρας γίνεται μέρα με τη μέρα καλύτερος !

Πέτρες στην παραλία της Θάλασσας

Ο ανεψιός του Δασκάλου

Ο μοναχός και οι Επισκέπτες του Μοναστηριού

Ο μοναχός και οι Επισκέπτες του Μοναστηριού

Η Παναγία, με το Βρέφος στην αγκαλιά Της, αποφάσισε να κατέβει στη γη και να επισκεφτεί ένα μοναστήρι.

Υπερήφανοι, όλοι οι μοναχοί στάθηκαν στη σειρά και ο καθένας παρουσιαζόταν μπροστά στην Παναγία, για να της αποδώσει τιμές. Ο ένας απήγγειλε ωραία ποιήματα, ο άλλος έδειχνε τις μικρογραφίες του για τη Βίβλο, ένας τρίτος απαρίθμησε τα ονόματα όλων των αγίων, κάποιος άλλος δοξολογούσε με μελίρρυτη φωνή.

Έτσι ο κάθε μοναχός με τη σειρά του τίμησε την Παναγία και το Βρέφος !

Στην τελευταία θέση της σειράς στεκόταν ένας μοναχός, ο πιο ταπεινός του μοναστηριού. Οι γονείς του ήταν απλοί άνθρωποι, που δούλευαν σ' ένα παλιό τσίρκο , το οποίο έκανε συνεχώς περιοδείες σε διάφορα μέρη , οπότε ο μοναχός αυτός δεν κατόρθωσε να μάθει γράμματα , ούτε κάποια τέχνη , παρά μόνο το μόνο που έμαθε κι έκανε καλά , ήταν να πετάει μπάλες στον αέρα και να κάνει απλά ταχυδακτυλουργικά.
Όταν ήρθε η σειρά του, οι άλλοι ιερείς του ζήτησαν να μη καθυστερήσει προσκυνώντας την Αγία Μητέρα με το Θείο Βρέφος , αφού δεν μπορούσε να κάνει κάτι από αυτά , με τα οποία  οι ίδιοι αποτίμησαν τιμές. Φοβήθηκαν μήπως στον ζήλο του επάνω, κάνει κάποια ενέργεια υποτιμητική για τους Υψηλούς Επισκέπτες , που ενδεχόμενα θα υποβάθμιζε την εικόνα του μοναστηριού στα μάτιά Τους !

Αυτός όμως από τα στα βάθη της καρδιάς του αισθανόταν απέραντη ανάγκη,  να προσφέρει κάτι στον Χριστό και στην Παναγία. Ντροπαλός, αισθανόμενος το βλέμμα αποδοκιμασίας των αδελφών, έβγαλε μερικά πορτοκάλια από την τσέπη του και βάλθηκε να  τα πετά στον αέρα, κάνοντας μερικές φιγούρες, το μόνο που ήξερε.

Οι υπόλοιποι του μοναστηριού ντροπιασμένοι από την ασέβειά του , προσπάθησαν να τον σταματήσουν, επιτιμώντας τον. Εκείνη τη στιγμή όμως  και μόνο τότε χαμογέλασε το Βρέφος κι άρχισε να χτυπά παλαμάκια στην αγκαλιά της Παναγίας. Και προς αυτόν τον μοναχό άπλωσε η Παναγία τα χέρια Της και εμπιστεύτηκε την αγκαλιά του , να κρατήσει το Βρέφος λίγη ώρα!

Όταν η αγάπη ξεχειλίζει από την καρδιά , πάντοτε υπάρχει τρόπος να μετουσιωθεί σε πράξη , που δεν προσβάλει και δεν υποτιμά.