Λόγια του Δασκάλου

Πνευματικές καθοδηγήσεις
Για να μείνει αναλλοίωτο το νόημα των πνευματικών καθοδηγήσεων και συμβουλών , είπε ο Δάσκαλος, χρειάζεται ορισμένη ελευθερία στην αποσαφήνισή τους και αντίστοιχη προσαρμογή στα δεδομένα , που κάθε φορά ισχύουν.
Το νόημά τους πρέπει κάθε φορά να ανανεώνεται, πάντα σε μορφή που είναι κατανοητή και δεχτή στο συγκεκριμένο μέρος, στο συγκεκριμένο χρόνο και για συγκεκριμένους ανθρώπους.

                         ……….----------……….

Επιτυχία
Ένας άνθρωπος ήρθε στον Δάσκαλο και του είπε:
– Θέλω να με διδάξεις και να μάθω , πώς να έχω πάντα επιτυχίες.
Ο Δάσκαλος είπε:
– Θα σε διδάξω , να μάθεις κάτι πολύ πιο σπουδαίο. Θα σε μάθω, να είσαι μεγαλόψυχος προς αυτούς, που ποτέ δεν γνώρισαν επιτυχία. Αυτό θα στρώσει τον δρόμο προς τη δική σου επιτυχία.
Παράλληλα θα σου μάθω, να μη ζηλεύεις και να είσαι μεγαλόψυχος προς αυτούς, που είχαν επιτυχίες, αλλιώς θα γεμίσεις με αισθήματα κατωτερότητας και φθόνου και δε θα είσαι σε θέση να ασχοληθείς, με ότι σε φέρνει στην αληθινή επιτυχία.

                       ……….----------……….

Το βαρύτερο
Ένας νεαρός ρώτησε τον Δάσκαλο:
– Ποιο είναι το πιο βαρύ πράγμα στη ζωή;
Ο Δάσκαλος στοχαστικά απάντησε:
– Να μην έχεις τίποτα, να κουβαλήσεις.

Ότι συμβαίνει είναι για καλό

Ένας Αφρικανός βασιλιάς είχε έναν φίλο, με τον οποίο μεγάλωσε μαζί. Αυτός ο φίλος σε οποιαδήποτε κατάσταση, καλή η κακή πάντα έλεγε:
«Ότι συμβαίνει είναι για καλό!»
Μια φορά ο βασιλιάς πήγε για κυνήγι. Ο φίλος του όπως πάντα ετοίμαζε και όπλιζε τα τουφέκια του βασιλιά. Ίσως κάτι δεν έκανε σωστά ετοιμάζοντας το ένα από τα τουφέκια και όταν ο βασιλιάς πυροβόλησε με αυτό το τουφέκι, εκείνο έσκασε και ο βασιλιάς έχασε το μεγάλο δάχτυλό του ποδιού του.
Όπως πάντα ο φίλος του ξεστόμισε:
«Ότι συμβαίνει είναι για καλό!»
Ο βασιλιάς οργίστηκε , όχι μόνο επειδή ακρωτηριάστηκε , αλλά επιπλέον επειδή ο φίλος του , που η αβλεψία και η ανικανότητά του προκάλεσε το δυστύχημα του ακρωτηριασμού, αντί να ζητήσει συγνώμη , αντίθετα επαναλάμβανε την μόνιμη επωδό, που τόσο εκνεύριζε τον βασιλιά, όταν την άκουγε. Διέταξε λοιπόν ο βασιλιάς να ρίξουν τον φίλο του στη φυλακή. Μετά από καιρό ο βασιλιάς πήγε πάλι για κυνήγι. Κάποια στιγμή το άλογό του αφήνιασε και καλπάζοντας με τον βασιλιά επάνω , έφυγε μακριά, με αποτέλεσμα να βρεθεί ο βασιλιάς μοναχός μέσα στην ζούγκλα.
Η ατυχία του έγινε ακόμη μεγαλύτερη , επειδή τον αιχμαλώτισαν κανίβαλοι, που τον κουβάλησαν στο χωριό τους , δεμένο χειροπόδαρα τον βάλανε σε ένα μεγάλο σιδερένιο βαρέλι, που γύρω του τοποθέτησαν ξύλα και ξερά χόρτα και ετοιμάστηκαν να βάλουν φωτιά . Πριν να ανάψουν την φλόγα, ο μάγος της φυλής πλησίασε τον δεμένο βασιλιά και τον κοίταξε από επάνω μέχρι κάτω. Στην εξέτασή του ο μάγος με τρόμο ανακάλυψε, πως στο υποψήφιο για γεύμα θύμα έλειπε το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του. Οι παραδόσεις της φυλής απαγόρευαν να φαγωθεί κάποιος, ο οποίος δεν ήταν αρτιμελής.
Αμέσως ο μάγος έδωσε εντολή να λύσουν τα δεσμά του βασιλιά και να τον αφήσουν ελεύθερο.
Ο βασιλιάς χαρούμενος επέστρεψε στο παλάτι του και εκεί θυμήθηκε τον φίλο του και ένιωσε τύψεις για την συμπεριφορά του. Αμέσως πήγε στη φυλακή, για να μιλήσει μαζί του.
– Είχες δίκαιο, είπε ο βασιλιάς, πράγματι ήταν καλό, που έμεινα χωρίς δάχτυλο.
Ο φίλος του τον κοίταξε απορημένος και ο βασιλιάς του διηγήθηκε, όλα που του συνέβησαν.
– Λυπάμαι πάρα πολύ που σ’ έβαλα στη φυλακή, θέλω να με συγχωρέσεις, για το κακό που σου έκανα.
– Όχι! είπε ο φίλος του, το ότι με έβαλες στην φυλακή δεν ήταν κακό για εμένα, αντίθετα όπως συνηθίζω να λέω, αποδείχθηκε σωτήριο για εμένα!
– Τι λες τώρα! Τι καλό βρήκες , που έμεινες τόσο καιρό φυλακισμένος χωρίς την ελευθερία σου;
– Εάν δε θα ήμουν στη φυλακή, τότε θα σε συνόδευα στο κυνήγι και εγώ όπως ξέρεις, δεν έχω κανένα μέλος μου ακρωτηριασμένο!