Ο ελέφαντας στο τσίρκο

Στα μικρά παιδιά αρέσει να βλέπουν θεάματα στο τσίρκο και περισσότερο θεάματα με ζώα. Συνήθως τα εντυπωσιάζει ο ελέφαντας, στις επιδείξεις που κάνει του τεράστιου βάρους , όγκου και δύναμης, που έχει.
Ακόμη περισσότερο εντυπωσιάζει, όχι μόνο τα μικρά παιδιά, αλλά και τους μεγαλύτερους σε ηλικία, το γεγονός πως πριν ή μετά την παράσταση ο ελέφαντας στέκεται δεμένος συνεχώς σε ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μια αλυσίδα κρατάει φυλακισμένα τα πόδια του. Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός, πως φαίνεται ο ξύλινος πάσσαλος να είναι τόσο αδύναμα στερεωμένος στο έδαφος και ο ελέφαντας με τη τόση δύναμή του, να μη προσπαθεί καν να τον ξηλώσει και να ελευθερωθεί!
Η εξήγηση του γιατί δεν απελευθερώνεται ο ελέφαντας από τα δεσμά του, ενώ είναι φανερό, πως μπορεί να το κάνει, είναι επειδή ο ελέφαντας είναι δαμασμένος.
Αυτό σημαίνει, πως όταν ο ελέφαντας ήταν πολύ μικρός, τον έδεναν οι άνθρωποι του τσίρκου σε ένα παρόμοιο παλούκι με την ίδια χοντρή αλυσίδα.
Σίγουρα τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι δεν ξεριζωνότανε από το έδαφος , εφ’ όσον ο μικρός ελέφαντας δεν είχε στην φάση αυτή, την δύναμη να το ξεριζώσει.
Αναγκαστικά λοιπόν φαίνεται, πως ο μικρός ελέφαντας παραδεχότανε την ανικανότητα του να απελευθερωθεί και υποτασσόταν στη μοίρα του!
Η ανάμνηση αυτή της ανικανότητας του μικρού ελέφαντα, τον ακολουθεί σε όλη τη μετέπειτα ζωή του και νομίζει πως θα συνεχίσει, να μην μπορεί να απελευθερωθεί, παρά το γεγονός πως η δύναμή του έχει πολλαπλασιαστεί, οπότε ούτε καν δοκιμάζει να ξεριζώσει τον πάσσαλο.
Η ανάμνηση της αδυναμίας, που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του, είναι χαραγμένη στη μνήμη του.
Και το χειρότερο είναι, ότι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση. Ποτέ μα ποτέ δεν ξαναπροσπάθησε, να δοκιμάσει τις δυνάμεις του!