Οι κύκνοι και το μικρό πουλάκι

Μια φορά το φθινόπωρο ένα μικρό πουλάκι είδε ένα μεγάλο σμήνος κύκνων, που προσγειώθηκε στην λίμνη δίπλα στο λιβάδι. Τα μεγαλοπρεπή κομψά λευκά πουλιά προσγειώθηκαν για να τραφούν και να ξεκουραστούν πριν τη μεγάλη μετανάστευση στις νότιες περιοχές.

Το μικρό πουλάκι θαυμάζοντας αυτά τα μεγάλα πουλιά, πλησίασε και με δειλία ρώτησε τον αρχηγό του σμήνους.
– Συγνώμη, για που πετάτε;
– Στο νότο για χειμερινή διαμονή, είπε ο αρχηγός προσεκτικά κοιτάζοντας το μικρό πουλάκι.
Το μικρό πουλάκι με ζήλια κοίταξε τον κύκνο και με πικρία είπε:
– Εσείς πετάτε εκεί που έχει τροφή και ζέστη, ενώ εγώ αυτόν το χειμώνα θα παγώσω από το κρύο και την πείνα.
Ο κύκνος σκέφτηκε για μια στιγμή μετά κοίταξε το μικρό πουλάκι και είπε:
– Έλα μαζί μας μικρούλη, αφού έχεις φτερά να πετάξεις!
Το μικρό πουλάκι αναστατώθηκε και χτυπώντας με τα μικρά φτερά του τιτίβισε:
– Τι λέτε κύριε! Ο νότος είναι μακριά! Εσείς έχετε μεγάλα και δυνατά φτερά και με αυτά αγγίζετε τα σύννεφα, ενώ εγώ το μικρό πουλάκι θα εξασθενήσω και θα πέσω νεκρός.
Ο αρχηγός μίλησε με τα υπόλοιπα πουλιά του σμήνους και απάντησε στο μικρό πουλάκι :
– Έλα μαζί μας! Θα χώνεσαι μέσα στο θερμό πούπουλό μου και θα φτάσεις στο νότο. Εκεί έχει ζέστη και τροφή!
Το μικρό πουλάκι με ανησυχία τιτίβισε:
– Και αν το σμήνος θα θέλει να ξεκουραστεί και προσγειωθεί για να τραφεί και εγώ θα είμαι νυσταγμένος και κοιμηθώ  και με ξεχάσετε στον ξένο τόπο, τότε τι θα γίνει με μένα ; Αφού είμαι μικρό πουλάκι, θα πεθαίνω από την πείνα.
Ο αρχηγός κούνησε το κεφάλι του και θυμωμένα είπε:
– Όλο αντιρρήσεις είσαι . Ξεφορτώσου μας !
Το μικρό πουλάκι πετάχτηκε στο πλάι και με πικρία είπε:
– Ωχ! Το ήξερα, πως όλα έτσι θα τελείωναν !
Το σμήνος ήδη ξέχασε το μικρό πουλί και ήταν έτοιμο για το μακρινό ταξίδι. Και σε λίγο το σμήνος σηκώθηκε στον ουρανό και εξαφανίστηκε στα επουράνια.
Αλλά το μικρό ωχρό πουλάκι ακόμη απορημένο παραπονιόταν :
– Γιατί αυτά τα περήφανα και όμορφα πουλιά με πρόσβαλαν έτσι ; 

Πως να κερδίσεις φίλους και να επηρεάσεις ανθρώπους

Μέρος 1^ο

Θεμελιώδεις τεχνικές χειρισμού των ανθρώπων

1. Μην κατακρίνεις, καταδικάζεις ή παραπονιέσαι.

2. Η εκτίμηση σου να είναι τίμια και ειλικρινής.

3. Διέγειρε στο άλλο πρόσωπο την προθυμία. ...

Μέρος 2^ο

6 τρόποι να κάνεις τους ανθρώπους να σε συμπαθήσουν

1. Δείχνε πραγματικό ενδιαφέρον για τους άλλους ανθρώπους.
2. Χαμογέλα.

3. Θυμήσου ότι το όνομα κάποιου, είναι για αυτόν ο ποιο γλυκός και σημαντικός ήχος, σε οποιαδήποτε γλώσσα.

4. Να είσαι καλός ακροατής. Ενθάρρυνε τους άλλους να μιλήσουν για τον εαυτό τους.

5. Συζήτησε για τα ενδιαφέροντα του.

6. Κάνε τον άλλο να μοιάζει σημαντικός – και κάνε το ειλικρινά.

Μέρος 3^ο

Κέρδισε τους ανθρώπους με τον τρόπο σκέψης σου

1. Ο καλύτερος τρόπος για να νικήσεις σε λογομαχία, είναι να την αποφύγεις.

2. Δείξε σεβασμό στην άποψη του άλλου. Ποτέ μην λες, “Είσαι λάθος.”

3. Αν κάνεις λάθος, παραδέξου το γρήγορα και αποφασιστικά.
4. Ξεκίνα με ένα φιλικό τρόπο.

5. Κάνε το άλλο άτομο να πει “ναι, ναι” αμέσως.

6. Άφησε το άλλο άτομο να κάνει το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας.

7. Άφησε το άλλο άτομο να αισθανθεί ότι η ιδέα είναι δική του ή δική της.

8. Προσπάθησε ειλικρινά να δεις τα πράγματα από την σκοπιά του άλλου ατόμου.

9. Να είσαι συμπονετικός με τις ιδέες και τις επιθυμίες του άλλου ατόμου.

10. Να έχεις τα ευγενέστερα κίνητρα.

11. Δραματοποίησε τις ιδέες σου.

12. Βάλε μια πρόκληση.

Μέρος 4^ο

Γίνε ηγέτης: Πώς να αλλάξεις τους ανθρώπους χωρίς να προσβάλλεις ή να προκαλείς δυσαρέσκεια;

Η δουλειά ενός ηγέτη συχνά περιλαμβάνει την αλλαγή της στάσης και της συμπεριφοράς των ανθρώπων.
Μερικές προτάσεις για αν επιτευχθεί αυτό:

1. Ξεκίνα τον έπαινο με μια τίμια εκτίμηση.

2. Δείξε τους τα λάθη τους έμμεσα.

3. Μίλα για τα δικά σου λάθη πριν κριτικάρεις το άλλο άτομο.

4. Κάνε ερωτήσεις αντί να δίνεις άμεσες διαταγές.

5. Δώσε έπαινο και στην παραμικρή βελτίωση και να επαινείς την κάθε βελτίωση.

6. Δώσε στο άλλο πρόσωπο μια καλή φήμη, για να ζήσει σύμφωνα με αυτή.

7. Χρησιμοποίησε την ενθάρρυνση. Κάνε το σφάλμα, να φαίνεται εύκολο να διορθωθεί.

8. Κάνε το άλλο πρόσωπο να είναι ευτυχισμένο, που κάνει αυτό το πράγμα, που πρότεινες.

Η δύναμη της Πίστης

Αν πιστεύεις, τα «βουνά» που ορθώνονται μπροστά σου, μπορούν να μετακινηθούν.

Σε κάποια φάση της ζωής μας όλοι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με «βουνά», που φαίνονται αξεπέραστα. Δεν υπάρχει εξαίρεση στον κανόνα αυτό. Τα προβλήματά μας μπορεί να τα έχουν προκαλέσει οι εχθροί μας ή ακόμη κι εμείς οι ίδιοι από κακές επιλογές. Άλλες φορές τις θλίψεις μας προκαλούν γεγονότα πέρα από τον έλεγχό μας , θάνατος, αρρώστια, φυσικές καταστροφές. Η πίστη μας τότε δοκιμάζεται σοβαρά. Συχνά αναρωτιόμαστε αν πράγματι υπάρχει Θεός. Η απόγνωση, η απογοήτευση και η αμφιβολία συσσωρεύονται στην ψυχή μας. 

Καθένας μας πρέπει ν’ αποφασίσει με ποιο τρόπο θ’ αντιμετωπίσει τα «βουνά», που ορθώνονται μπροστά μας. Θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, για να τα σκαρφαλώσουμε ή θα εγκαταλείψουμε τον αγώνα; Η ουσία της πίστης είναι η διάθεση να υπηρετήσουμε με εμπιστοσύνη τον Κύριο χωρίς καμιά εγγύηση. 

Η ζωή μας δεν είναι αποτέλεσμα απλής σύμπτωσης ή τύχης. Ο Δημιουργός μας έχει ένα σχέδιο για τα πάντα που επιτρέπει να συμβαίνουν στη ζωή μας. Η πίστη πολλές φορές δυναμώνει μέσα από σκληρές δοκιμασίες. Αν καταφέρουμε να τη διατηρήσουμε, όταν η αντοχή μας φτάσει στα όρια, τότε κάτι αναπάντεχο συμβαίνει. Αρχίζουμε ν΄ αντλούμε δύναμη και κουράγιο από μια αστείρευτη πηγή , τον Θεό.

Η πίστη είναι μεγάλη εσωτερική δύναμη, το ισχυρό αντίδοτο στ’ αρνητικά συναισθήματα που παραλύουν τη ζωή μας κι εμποδίζουν την ανάπτυξή μας. Όσοι εγκαταλείπουν την πίστη τους ομολογούν, πως έχουν ένα εσωτερικό κενό, που τίποτα δεν μπορεί να καλύψει. Όταν έλθουν οι καταιγίδες παραλύουν, διαλύονται. Μόνο εκείνοι που έχουν κτίσει τη ζωή τους σε γερά θεμέλια , στον Ιησού Χριστό , μπορούν ν΄ αντέξουν.

Ο Θεός χρησιμοποιεί κάθε πρόβλημα, για να μας τραβήξει κοντά Του. Όταν η ζωή μας είναι ρόδινη, η απλή γνώση του Θεού μας είναι αρκετή. Όταν όμως βρεθούμε αντιμέτωποι με τις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής μας , με σπασμένη καρδιά, προδομένοι, και χωρίς επιλογή και ελπίδα , μόνο σ΄ Εκείνον μπορούμε να στραφούμε. Έτσι τα προβλήματα μας γίνονται ευλογία, γιατί μας οδηγούν σε πλήρη εξάρτηση από το Θεό και όχι από τον εαυτό μας ή τους άλλους. 

Κάθε πρόβλημα είναι μια ευκαιρία για τον Χριστιανό, να βελτιώσει το χαρακτήρα του . Πολλοί άνθρωποι όμως αντί να βελτιώσουν το χαρακτήρα τους, γίνονται σκληροί και κακεντρεχείς. Όταν βρεθείς αντιμέτωπος με τις σκληρές δοκιμασίες της ζωής, τότε χρειάζεται:

1. Να θυμάσαι πως το θεϊκό σχέδιο είναι πάντα για το καλό σου. Ο πόνος σου είναι προσωρινός ενώ η ανταμοιβή σου θα είναι αιώνια.

2. Να είσαι πάντα χαρούμενος. Προσπάθησε ν’ αποδεχτείς το πρόβλημα σου ως θέλημα του Θεού.

3. Αν δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τη σκληρή πραγματικότητα, προσπάθησε ν’ αλλάξεις τον τρόπο που την αντιμετωπίζεις. Υπάρχει μια μαγική λέξη, «ωστόσο». Σε απέλυσαν από τη δουλειά σου; Ωστόσο, ευχαρίστησε το Θεό που σου είχε δώσει μια δουλειά. Έπεσες θύμα προδοσίας; Ωστόσο υπάρχουν άλλοι, που μπορείς ακόμη να εμπιστεύεσαι. Έγινε το όνειρό σου στάχτη; Ωστόσο, αν πιστεύεις, ο Θεός σού επιφυλάσσει ένα λαμπρό μέλλον. Έχασες ένα αγαπημένο σου πρόσωπο; Ωστόσο, ευχαρίστησε το Θεό για τις θαυμάσιες εμπειρίες, που ζήσατε μαζί. Καταστράφηκες οικονομικά; Ωστόσο ευχαρίστησε το Θεό για την υγεία σου, τ’ αγαπημένα σου πρόσωπα και όλα τ΄ αγαθά που έχεις. Κι αν ακόμη η καρδιά σου σπάει, να ξέρεις πως μπορείς ακόμη να είσαι ευτυχισμένος.

4. Να μην τα παρατήσεις. Να έχεις υπομονή και επιμονή.
Άφησε τον πόνο σου να βρει διέξοδο , πρέπει να τον νιώσεις για να μπορέσεις τελικά, να τον ξεπεράσεις. Χωρίς πίστη είσαι μόνος με τη μοίρα σου. Θα τυραννιέσαι συνέχεια με αναπάντητες ερωτήσεις όπως, «γιατί εγώ;», «γιατί αυτή η αδικία;», «αν είχα κάνει αυτό ή δεν είχα κάνει εκείνο...». Ζήτησε από το Θεό να σου διδάξει τα μαθήματα, που θέλει να μάθεις και προχώρησε.

Αν έχεις πίστη, ο τρόπος που αντιμετωπίζεις κάθε δυσκολία, θ’ αλλάξει ριζικά. 

Το πρόβλημά σου δεν θα είναι μια αρνητική εμπειρία, που σ’ εξουθενώνει ψυχολογικά και σου δημιουργεί ηττοπάθεια. Αντίθετα θα γίνει ευλογία και πηγή θετικής ενέργειας, το κίνητρο για να καταβάλλεις κάθε δυνατή προσπάθεια, για να το ξεπεράσεις. Τότε το «βουνό» σου θα μετατραπεί σε θαύμα. Η πίστη σου θα σ έχει βοηθήσει να το μετακινήσεις, γιατί θα γνωρίζεις, πως ο Θεός οδηγεί σταθερά τα βήματά σου.

Βρίσκεσαι σήμερα αντιμέτωπος με σοβαρές δοκιμασίες; Μην απελπίζεσαι. Κράτησε την πίστη σου σταθερή. Θα έλθουν καλύτερες μέρες.

Η Θλίψη και η Οργή

Σ’ ένα μαγεμένο βασίλειο όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν, ή ίσως όπου οι άνθρωποι μεταφέρονται αδιάκοπα, χωρίς να το καταλαβαίνουν ,  σ’ ένα βασίλειο μαγεμένο όπου τα αφηρημένα πράγματα γίνονται χειροπιαστά , υπήρχε  μια φορά κι έναν καιρό μια πανέμορφη λίμνη.
Ήταν μια λίμνη με νερά κρυστάλλινα και καθαρά, όπου κολυμπούσαν ψάρια όλων των χρωμάτων κι όπου όλες οι αποχρώσεις του πράσινου λαμπύριζαν διαρκώς.
Σ’ αυτήν τη μαγική και διάφανη λίμνη έφτασαν η θλίψη και η οργή, για να κάνουν μπάνιο παρέα.
Και οι δύο έβγαλαν τα ρούχα τους και, γυμνές, μπήκαν στη λίμνη.
Η οργή, που βιαζόταν (όπως συμβαίνει πάντα χωρίς να ξέρει γιατί), έκανε μπάνιο στα γρήγορα κι ακόμα πιο γρήγορα βγήκε απ' το νερό.
Αλλά η οργή είναι τυφλή  ή, τέλος πάντων, δεν βλέπει ξεκάθαρα την πραγματικότητα. Έτσι, γυμνή και καθαρή, φόρεσε βγαίνοντας απ' το νερό το πρώτο ρούχο που βρήκε.
Και συνέβη εκείνο το ρούχο να μην είναι το δικό της αλλά της θλίψης.
Κι έτσι, ντυμένη θλίψη, η οργή έφυγε.
Πολύ ήρεμη, πολύ γαλήνια, διατεθειμένη όπως πάντα να παραμείνει σε όποιο μέρος βρίσκεται, η θλίψη τελείωσε το μπάνιο της και χωρίς καμία βιασύνη ή, καλύτερα, χωρίς συναίσθηση του χρόνου που περνάει, τεμπέλικα και αργά, βγήκε από τη λίμνη.
Στην όχθη συνειδητοποίησε, ότι τα ρούχα της δεν ήταν πια εκεί.
Όπως όλοι ξέρουμε, αν υπάρχει κάτι που δεν αρέσει καθόλου στη θλίψη, είναι να μένει γυμνή. Έτσι, φόρεσε το μοναδικό ρούχο που υπήρχε δίπλα στη λίμνη, το φόρεμα της οργής.
Λένε ότι από τότε, πολλές φορές συναντάμε την οργή τυφλή, σκληρή, τρομερή και θυμωμένη. Αλλά αν σταματήσουμε για λίγο και κοιτάξουμε καλύτερα, καταλαβαίνουμε ότι αυτή η οργή που βλέπουμε, είναι μόνο μια μεταμφίεση κι ότι πίσω από την όψη της οργής, στην πραγματικότητα, κρύβεται η Θλίψη !

Το Κούνγκ-Φου της Καρδιάς

-  Δάσκαλε, τώρα που υπάρχει κίνδυνος, τι να κάνω;

-  Να εφαρμόζεις το Κούνγκ-Φου της Καρδιάς αγαπητέ μου. Για να ανταποκριθείς στον κίνδυνο, πρέπει να είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος. Αυτό σημαίνει, ότι μπορείς να κατευθύνεις τη σκέψη σου, εκεί που εσύ θέλεις να πάει και δεν θα πάει μόνη της, εκεί που αυτή θέλει. Αν την αφήσεις και πηγαίνει μόνη της, θα σε οδηγεί συνέχεια στα μονοπάτια του τρόμου και της αποχαύνωσης, γιατί αυτό είναι το αποτέλεσμα του φόβου, που κρύβεται πίσω από τον κίνδυνο.

Για να κατευθύνεις τη σκέψη, πρέπει να ελέγχεις την αναπνοή σου. Το κλειδί για τη σωστή ενέργεια και δράση, είναι η αναπνοή. Καμία σωστή πράξη δεν πρόκειται να γίνει, αν η αναπνοή σου είναι αγχωτική. Καμιά λύση δεν πρόκειται να βρεις, όσο αναπνέεις πνιγμένα. Η αναπνοή πρέπει να είναι διαφραγματική , βαθειά, πλήρης, να γεμίζει την ύπαρξή σου και να αισθάνεσαι, ότι σε ενώνει με το σύμπαν.

Σκέψου, ότι ίσως αληθινά να σε ενώνει !

Η σωστή αναπνοή, γίνεται όταν είσαι κύριος των συναισθημάτων σου. Δύο είναι τα βασικά.

Η αγάπη και ο φόβος.

Ο κίνδυνος, θέλει να σε πετάει στην πλευρά του φόβου. Απαξιώνεις τον εαυτό σου, παραλύεις, θυμώνεις, συρρικνώνεσαι, δεν ξέρεις και δεν μπορείς.

Μετατοπίσου στην μεριά της αγάπης. Δεν έχεις έρθει εδώ χωρίς λόγο. 

Να προσδοκάς , για να δεις. 

Αυτό το θεριό απέναντί σου, δεν θα είναι το τελευταίο πράγμα, που θα δουν τα μάτια σου! Απαίτησέ το!

Είσαι πολεμιστής! 

Κοίτα το φόβο στα μάτια, με αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμό και πίστη στην αγάπη σου, και ο φόβος θα φοβηθεί.

Η ζωή αγαπητέ μου, είναι  μια πραγματικότητα που συμβαίνει.

Εσύ, επιλέγεις το πώς θα την υποδεχτείς και τι θα δημιουργήσεις με τις επιλογές σου.

Πώς να ζεις στο τώρα

«Ζήσε τη στιγμή!»
«Άδειασε το μυαλό σου και ζήσε στο τώρα»
«Το μόνο που έχεις είναι το τώρα. Το παρελθόν έφυγε και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα. Μην αναλώνεσαι σε σκέψεις για το παρελθόν ή το μέλλον»

Όλα αυτά τα ακούμε από διάφορες μεριές γύρω μας. Το βιβλίο του Eckhart Tolle «Η δύναμη του Τώρα» έχει κάνει εντύπωση και συνεχίζει να πουλάει χιλιάδες αντίτυπα. Είναι καλοπροαίρετες συμβουλές , αλλά γιατί ενώ ακούγονται τόσο απλές, ταυτόχρονα είναι τόσο δύσκολο να τις εφαρμόσουμε στην πράξη;

Ίσως έχεις βρεθεί σε ένα πάρτι όπου θα έπρεπε να περνάς καλά αλλά εσένα ο νους σου τρέχει στις αυριανές υποχρεώσεις. Τι συμβαίνει εδώ; Μήπως έχεις πρόβλημα; Γιατί δεν μπορείς να απολαύσεις τη στιγμή, όπως όλες οι καλοπροαίρετες συμβουλές σε προτρέπουν να κάνεις;

Ο βασικός λόγος είναι η ανθρώπινη κατασκευή. Δεν είμαστε φτιαγμένοι, για να έχουμε το μυαλό μας άδειο. Έχουμε εξελιχθεί για να επιβιώνουμε. Όχι για να είμαστε ευτυχισμένοι.

Πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια οι πρόγονοί μας που ζούσαν στις σαβάνες , έπρεπε να αντιμετωπίσουν καθημερινά κινδύνους και να καταφέρουν να επιβιώσουν. Αυτοί οι οποίοι το κατόρθωσαν και πέρασαν τα γονίδιά τους σε εμάς, ήταν οι καχύποπτοι. Αυτοί οι οποίοι έβλεπαν πρώτα τον κίνδυνο στο κάθε τι και μετά την ευχαρίστηση, αυτοί οι οποίοι ήταν σε επαγρύπνηση σε κάθε θόρυβο ή σε κάθε σκιά που έβλεπαν γύρω τους, είχαν εξελικτικό πλεονέκτημα και κατόρθωσαν να επιβιώσουν.

Βλέπετε και τα ζώα σήμερα, πώς αντιδρούν σε κάθε νέο ήχο γύρω τους. Πρώτα μπαίνουν σε επιφυλακή και μετά χαλαρώνουν. Πλέον αναρίθμητες επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν πόσο μεγαλύτερη συναισθηματική επίδραση έχουν οι αρνητικές ειδήσεις επάνω μας σε σχέση με τις θετικές και πόσο πιο ευαίσθητοι είμαστε στην ιδέα να χάσουμε κάτι, από την ιδέα να κερδίσουμε κάτι. Είναι η φύση μας.

Επιπλέον ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθούμε σε καταστάσεις , τις οποίες δεν ελέγχουμε και επηρεάζουν τη διάθεσή μας. Μπορεί να πονάμε κάπου, να πεινάμε, να νιώθουμε μια δυσφορία. Όλα αυτά θα μας εμποδίσουν, να ζήσουμε τη στιγμή. Αν όμως πιστέψουμε, ότι θα έπρεπε να ζούμε στο τώρα, θα νιώσουμε άβολα , επειδή δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε. Δεν είναι αφύσικο λοιπόν , το να δυσκολευόμαστε να ζήσουμε στο τώρα. Είναι η εξελικτική κληρονομιά μας.

Κάποιοι λένε ότι θα έπρεπε να πάρουμε μαθήματα από τα παιδιά. Αυτά ζουν αφοσιωμένα στο παιχνίδι τους. Παίζουν με ένα κομμάτι σελοφάν και είναι για αυτά όλος τους ο κόσμος. Οι ίδιοι άνθρωποι θα πουν, ότι έχουμε ξεχάσει να ζούμε στο παρόν. Πρέπει να το ξαναθυμηθούμε.

Ο λόγος που τα παιδιά ζουν με τέτοια φυσικότητα στο παρόν, είναι το γεγονός, πως δεν είναι σε θέση ο εγκέφαλός τους να τους πληροφορήσει, ότι οι ενέργειές τους μπορεί να έχουν αποτελέσματα . Οι δομές του εγκεφάλου τους, που είναι υπεύθυνες για την προσομοίωση των συνεπειών των πράξεών τους, δεν αναπτύσσονται παρά μετά την εφηβεία. Οι δομές του εγκεφάλου, που είναι υπεύθυνες για τέτοιου είδους ανησυχίες, απλά δεν έχουν σχηματιστεί ακόμα. Εφόσον λοιπόν ο εγκέφαλός τους δεν τους επιτρέπει να ανησυχήσουν για το μέλλον , αναγκαστικά ζουν στο παρόν!

Μια αναλογία είναι να σκεφτούμε την πλαστικότητα του σώματος των μωρών. Βλέπουμε τα μωρά παιδιά να κουλουριάζονται σε στάσεις, που και οι πιο προχωρημένοι γιόγκι θα ζήλευαν, επειδή τα κόκκαλα και οι χόνδροι τους είναι ακόμα υπό διαμόρφωση. Όταν μεγαλώσουν λίγο, τότε αναγκαστικά οι αρθρώσεις και τα κόκκαλα σκληραίνουν. Σαν ενήλικα άτομα είναι δύσκολο να αναπαράγουν τις ίδιες στάσεις.

Διατηρώντας την ίδια αναλογία, μπορούμε να διαπιστώσουμε, ότι αν θέλουμε να συνεχίσουμε να έχουμε την ίδια ευελιξία, μπορούμε να το πετύχουμε με συνεχή άσκηση και ανάλογη εκγύμναση, όπως το βλέπουμε σε όσους ασχολούνται με την γιόγκα ή την γυμναστική. Αντίστοιχα αν κάποιος θέλει να προσπαθήσει να ζει περισσότερο χρόνο στο παρόν, τότε υπάρχουν ασκήσεις οι οποίες θα τον βοηθήσουν να το επιτύχει.

Ο διαλογισμός, η αυτοσυγκέντρωση, η αυτοπαρατήρηση, είναι εξαιρετικά εργαλεία, για να οδηγηθούμε σε ηρεμία κι αταραξία και να πετύχουμε την διατήρησή τους μέσα μας. Βεβαίως φαίνεται, πως δεν μπορούμε να μείνουμε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε κατάσταση καθαρότητας του νου, όσο σκληρά κι αν ασκηθούμε , γιατί η φύση μας είναι πολύ ισχυρότερη. Παρά το γεγονός αυτό όμως μια καθημερινή συνήθεια εστίασης της προσοχής , ακόμη και στον ρυθμό της αναπνοής , μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη ηρεμίας, ευεξίας, ασφαλούς συμπεριφοράς στις διαπροσωπικές σχέσεις, αυτογνωσίας.

Ακούγεται πάρα πολύ ωραία η ρήση, « να ζεις στο τώρα, » αλλά είναι δύσκολο και απαιτεί μεγάλη και επίμονη προσπάθεια , το να καταφέρουμε να προσεγγίσουμε έστω και στο ελάχιστο, αυτό που η ρήση προτείνει.

Είναι αδύνατον να ζούμε στο τώρα. Δεν είμαστε φτιαγμένοι γι αυτό. Αν κατανοήσουμε την ανθρώπινη φύση μας, θα κατορθώσουμε να εξελιχτούμε με ρεαλιστικό και συμπονετικό τρόπο. Έτσι θα προσθέσουμε ένα ακόμα λιθαράκι στο να γίνουμε πιο ευτυχισμένοι. Εδώ και τώρα.

Να μην προσβάλλεις

Την πρώτη μέρα στο σχολείο υποδέχεται ο δάσκαλος τον μαθητή.
- Έχω ακούσει τα καλύτερα για εσένα και πιστεύω πως θα συνεχίσεις την καλή δουλειά που κάνεις , μελετώντας και φροντίζοντας να είσαι συνεπής στις υποχρεώσεις σου στο νέο σου σχολείο.
- Ευχαριστώ πολύ κύριε , σας υπόσχομαι, πως θα κάνω το καλύτερο που μπορώ.
- Είναι πολύ βασικό να προσέχεις τη συμπεριφορά σου , ώστε να μη προσβάλλεις κανέναν. Αλήθεια σκέφτηκες ποτέ ποιον δεν πρέπει ποτέ να προσβάλλεις;
- Βεβαίως κύριε , δεν πρέπει να προσβάλλω εσάς , αλλά ούτε και τους συμμαθητές μου.
- Σωστά , αλλά και ποιον άλλον ;
- Φυσικά προσέχω να μην προσβάλλω τους γονείς μου και γενικά τους μεγαλύτερους από εμένα συγγενείς , γνωστούς και γείτονες.
- Πολύ σωστά απαντάς , αλλά υπάρχει κάποιος πολύ ψηλότερα από όσους ανέφερες.
- Φυσικά κύριε δεν διανοούμαι να προσβάλλω τον Θεό .
- Χαίρομαι που το ακούω αυτό , αλλά ποιον άλλον δεν πρέπει να προσβάλλεις ποτέ , πέρα από τον καθένα και καθετί στον κόσμο αυτόν ;
- Λυπάμαι κύριε , δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιον ή κάτι άλλο.
Τότε ο δάσκαλος κοιτώντας τον μαθητή βαθιά μέσα στα μάτια του , του είπε :
- Τον εαυτό σου !