Το δώρο της αποφοίτησης

Κάποιος πολύ πλούσιος υποσχέθηκε στον γιο του, πως θα του έκανε όποιο δώρο ήθελε , όταν θα αποφοιτούσε από το κολέγιο. Ο γιος ζήτησε από τον πατέρα του, το δώρο να είναι ένα ολοκαίνουριο και πανάκριβο αυτοκίνητο.
Το επόμενο πρωινό μετά την αποφοίτηση του γιου, τον κάλεσε ο πατέρας του για να του δώσει το δώρο, που του υποσχέθηκε. Προς μεγάλη έκπληξη του γιού, ο πατέρας του, του έδωσε ένα μικρό τυλιγμένο πακέτο και ανοίγοντας το περιτύλιγμα ο γιος, αντίκρισε ένα πανέμορφο δερματόδετο σημειωματάριο μαζί με μια υπέροχη χειροποίητη πένα. Το δώρο αυτό, τελείως διαφορετικό από αυτό που ζήτησε, εξόργισε τον γιο , που το πέταξε στο πάτωμα και βγήκε φουριόζος από το δωμάτιο, χτυπώντας την πόρτα πίσω του και φωνάζοντας:
- Κράτα το σημειωματάριο εσύ, θα πάρω το αυτοκίνητο μόνος μου, δεν σε έχω ανάγκη παλιοτσιγγούνη!
Ο γιος έφυγε οριστικά από το πατρικό σπίτι και πέρασαν πολλά χρόνια , χωρίς να συναντήσει έκτοτε τον πατέρα του. Έπιασε μια καλή δουλειά μετά τις σπουδές του, βγάζοντας πολλά χρήματα και πήρε μόνος του το αμάξι, που ήθελε. Μεγαλώνοντας όμως, κάτι άλλαζε μέσα του και μετάνιωνε για την πράξη του. Σκεφτόταν, λοιπόν, να βρει ξανά τον πατέρα του και να του ζητήσει συγγνώμη. Δυστυχώς, όμως, πριν προλάβει να το κάνει, ο πατέρας του πέθανε.
Βαθιά θλιμμένος, γύρισε στο πατρικό του σπίτι για να παραστεί στην κηδεία και αποφάσισε, να μείνει εκεί το βράδυ. Καθώς οι σκέψεις και οι μνήμες περνούσαν από το μυαλό του, ψαχούλευε τα προσωπικά αντικείμενα του πατέρα του με ένα στενάχωρο χαμόγελο στα χείλη του. Κοιτάζοντας φωτογραφίες και διάφορα πράγματα του παρελθόντος, έπεσε πάνω σε εκείνο το σημειωματάριο, που του είχε χαρίσει ο πατέρας του. Το άνοιξε, λοιπόν, και με μεγάλη του έκπληξη, έπεσαν ένα ζευγάρι κλειδιά από τις σελίδες του. Στη σελίδα που ήταν τα κλειδιά, ο πατέρας του είχε γράψει:
- Σου αγόρασα το αυτοκίνητο που ήθελες, αλλά το πραγματικό δώρο μου είναι αυτό το σημειωματάριο. Όπως βλέπεις, οι σελίδες του είναι κενές και η πένα αχρησιμοποίητη. Αυτό συμβαίνει, γιατί σε περιμένουν, να γράψεις εσύ ο ίδιος την ιστορία της ζωής σου. Να στηρίζεσαι στις δικές σου τις δυνάμεις, χωρίς όμως να είσαι τόσο υπερήφανος, ώστε να μη ζητάς την βοήθεια του περιβάλλοντός σου. Θα πέσεις πολλές φορές στη ζωή σου. Δεν μπορώ να το αποτρέψω αυτό, μπορώ όμως να είμαι, αν το θέλεις, πάντοτε δίπλα σου και να σε βοηθώ να σηκώνεσαι στα πόδια σου, όπως το έκανα επανειλημμένα, όταν προσπαθούσες μικρός να περπατήσεις μοναχός σου.
Σε αγαπώ πολύ!