Η γάτα και το ποντίκι

Μια φορά κι έναν καιρό, αποφάσισαν η γάτα και ο ποντικός να συγκατοικήσουν.
Κάνανε την οικονομία τους και αποταμιεύανε τροφή όσο μπορούσανε, για να περάσουν ένα καλό χειμώνα. Μετά από λίγες εβδομάδες, κατάφεραν να εξοικονομήσουν ένα κουτί λίπος, αλλά δεν ήξεραν, πού ακριβώς έπρεπε να το φυλάξουν. Τελικά, ο ποντικός πρότεινε να το κρύψουν μέσα στην εκκλησία.
Αφού πέρασε λίγος καιρός, ένα πρωινό, σηκώθηκε η γάτα από το κρεβάτι και είπε του ποντικού, ότι επρόκειτο να πάει στην πόλη, για να επισκεφτεί την αδελφή της, που γέννησε ένα γατάκι.
Όταν γύρισε πίσω στο σπίτι, ο ποντικός την καλωσόρισε:
- Γεια σου φίλη μου, τι κάνει η μάνα με το παιδί;
- Πολύ καλά!
- Τι όνομα έχει το νεογέννητο;
- «Μόλις άρχισε! »
- Τι παράξενο όνομα ! Δεν το έχω ξανακούσει!
- Αυτό το όνομα συνηθίζεται να δίνεται στις γάτες, αποκρίθηκε η πονηρή γάτα!
Λίγες βδομάδες αργότερα, η γάτα ξεκίνησε πάλι για την πόλη. Αυτή τη φορά είπε, πως ήθελε να δει την άλλη αδελφή της, που γέννησε κι εκείνη. Το βράδυ επέστρεψε σπίτι και όταν ο ποντικός τη ρώτησε, πώς ονομάζεται το νεογέννητο γατάκι, αυτή απάντησε: «Μισοφαγωμένο».
- Τι όμορφο όνομα, ψέλλισε ο ποντικός χωρίς να σκεφτεί κάτι παραπάνω!
Οι μέρες περνούσαν, η μια πίσω από την άλλη, ώσπου ήρθε πάλι η στιγμή, που η γάτα ξανάφυγε στην πόλη, λέγοντας πάντα την ίδια δικαιολογία, πως μια από τις αδελφές της γέννησε.
Ο ποντικός ήταν ήδη ξαπλωμένος στο κρεβάτι, όταν η γάτα γύρισε σπίτι και του διηγήθηκε, πως το νέο γατάκι ονομάστηκε «Αποτελειωμένο». Το ποντίκι κούνησε το κεφάλι του για το παράξενο όνομα, που άκουσε πάλι και σώπασε. Είχε πια συνηθίσει στο άκουσμα τέτοιων περίεργων, γατίσιων ονομάτων.
Τους επόμενους μήνες, η γάτα δεν ξανακατέβηκε στην πόλη. Δεν προέκυψε πραγματικά καμία νέα γέννα!
Ο χειμώνας ήρθε. Παχύ χιόνι σκέπαζε τη φύση και η αναζήτηση τροφής γινόταν όλο και πιο δύσκολη. Η γάτα δε μιλούσε καθόλου, το ποντίκι όμως άρχισε να ανησυχεί για την κατάσταση. Έκανε τότε λόγο για το κουτί λίπος, που είχανε αποταμιεύσει για τις κρύες μέρες του χειμώνα και είπε, πως ήρθε η στιγμή να το χρησιμοποιήσουνε.
- Πώς σου φαίνεται γάτα να ανοίξουμε το κουτί με το λίπος, που αποταμιεύσαμε και να το μοιραστούμε;
- Ποιο κουτί; ρώτησε η γάτα.
- Εκείνο που κρύψαμε στην εκκλησία.
- Α ναι, έλα μαζί μου, να το πάρουμε, απάντησε η γάτα.
Όταν έφτασαν στην εκκλησία, το ποντίκι βρήκε το κουτί άδειο και κατάλαβε, ότι η γάτα το ξεγέλασε. Τώρα κατανόησε το νόημα των ονομάτων, «Μόλις άρχισε», «Μισοφαγωμένο» και « Αποτελειωμένο».
Το ποντίκι θύμωσε και κατηγόρησε τη γάτα για κλοπή. Εξάλλου το μισό κουτί λίπος ανήκε σε εκείνο. Η γάτα όμως δε σήκωσε την προσβολή. Άρπαξε το ποντίκι και το δάγκωσε από το κεφάλι και το σκότωσε!
Για να αποκρύψει δε το εκδικητικό φονικό, έφαγε το ποντίκι ολόκληρο, όπως ήταν, με πέτσα και μουστάκια. Όμως το κρέας του ποντικού της άρεσε τόσο πολύ, που από τότε και μέχρι σήμερα κυνηγά τους ποντικούς ασταμάτητα και χωρίς έλεος!