Το λιοντάρι που αιχμαλωτίστηκε

Έπιασαν έναν λιοντάρι και το έβαλαν σε μια πολύ μεγάλη αυλή με ψηλό φράχτη. Ο χώρος ήταν γεμάτος λιοντάρια.
Περνώντας οι μέρες το λιοντάρι γνώρισε την κοινωνική ζωή των άλλων λιονταριών, τα οποία ζούσαν εδώ πολύ καιρό. Τα λιοντάρια ήταν χωρισμένα σε διάφορες ομάδες, πολιτικές, θρησκευτικές και η κάθε ομάδα είχε την δική της δράση, την δική της φιλοσοφία, τα δικά της δόγματα και ιερά κείμενα, τις δική της ιδεολογία.
Τα μέλη μιας ομάδας μαζευόταν όλοι μαζί, για να δείχνουν το μίσος τους και να απειλούν αυτούς, που τους στέρησαν την ελευθερία. Δυστυχώς αυτή η δράση τους δεν άλλαζε τίποτα, αφού από το μίσος και τις φωνές δεν είχε συμβεί κάτι, που να καλυτερέψει οι κατάστασή τους στην αιχμαλωσία.
Τα μέλη μιας άλλης ομάδας συναντιόνταν, για να τραγουδάνε συναισθηματικά τραγούδια, ονειρευόμενα μελλοντικές πεδιάδες χωρίς φράχτες.
Τα μέλη της τρίτης ομάδας μαζεύονταν, για να εκπονήσουν μυστικά τρομοκρατικά σχεδία, για να εκφοβίζουν τα μέλη των άλλων ομάδων. Αυτοί ήταν συνωμότες και η δράση τους αφορούσε, όχι τόσο αυτούς που τους υποδούλωσαν, αλλά αποσκοπούσε σε αντιπαλότητα με τις άλλες ομάδες σκλαβωμένων λιονταριών.
Η κάθε ομάδα προσπαθούσε να προσελκύσει τον πρωτάρη, αλλά εκείνος δίσταζε. Η αναποφασιστικότητα του προερχόταν από το γεγονός, πως παρατηρούσε έναν συγκεκριμένο λιοντάρι, που ήταν πάντα απομονωμένο και σκεπτικό. Αυτό το λιοντάρι με την στάση του τραβούσε την προσοχή του πρωτάρη, σαν να είχε κάποια εξουσία, κάποια μαγική δύναμη. Έτσι και οι άνθρωποι, που ζουν μέσα στον όχλο, χάνουν την συνειδητότητά τους και την έλξη τους, ενώ εκείνοι που ζουν απομονωμένοι, μαζεύουν γύρω τους την αύρα της υπόληψης.
Ο αρχάριος με ντροπαλότητα πλησίασε το μοναχικό λιοντάρι και του ζήτησε να του εξηγήσει, γιατί ζούσε απομονωμένο.
– Αυτές οι ομάδες δεν έχουν καμία σημασία. Αυτά τα ανόητα όντα κάνουν πολλά και διάφορα, αλλά όχι αυτό που πρέπει. Εγώ ξέρω τι πρέπει να κάνω, για να αποκτήσω την ελευθερία μου.
– Σε παρακαλώ πες μου, τι είναι αυτό που κάνεις εσύ, ρώτησε ο πρωτάρης.
– Ακόμη και τώρα τον φράχτη, που τριγυρίζει το μέρος , που βρισκόμαστε αιχμάλωτοι, τον έχω μισογκρεμισμένο. Εγώ μελετώ και παρατηρώ τη φύση του φράχτη, προσπαθώ να καταλάβω με ποια υλικά είναι φτιαγμένος , ώστε να βρω τρόπο να τον καταστρέψω και να ξαναβρώ την ελευθερία μου. Αυτό είναι το μοναδικό ουσιαστικό πράμα στη ζωή εδώ, να καταλαβαίνεις τη φύση του φράχτη, ώστε με την αποδόμησή του να καταφέρεις να απελευθερωθείς.
Οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σαν τα λιοντάρια , περιορισμένοι μέσα στους φράκτες , που χτίσανε οι άλλοι , αλλά ακόμη και εμείς οι ίδιοι , χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει. Σαν τις διάφορες ομάδες των λιονταριών μεριμνούμε και τυρβάζουμε για πολλά , όχι όμως για αυτό που είναι βασικό , το πώς δηλαδή θα καταφέρουμε να άρουμε τους περιορισμούς μας και να ζήσουμε πραγματικά ελεύθεροι. Που και που κάποιοι λίγοι από εμάς αντιλαμβάνονται την κατάστασή τους και επειδή δεν τους πιστεύουμε πως βρισκόμαστε μέσα σε τείχη , που μας περιορίζουν , όταν μας φωνάζουν για να μας το επισημάνουνε , απομονώνονται από εμάς , επιλέγουν τη μοναχικότητα και προσπαθούν ανεμπόδιστοι να ανακαλύψουν τους περιορισμούς τους, ώστε να αποκτήσει νόημα η ζωή τους , όταν καταφέρουν να βρουν την ελευθερία τους !