Ο εγκλωβισμός στον καταψύκτη

Μία γυναίκα εργαζόταν σε μια μονάδα συσκευασίας κρέατος. Μια μέρα, στο τέλος της εργάσιμης ημέρας της, πήγε στον καταψύκτη για να ελέγξει κάτι, αλλά η πόρτα έκλεισε τυχαία και η γυναίκα εγκλωβίστηκε μέσα στον θάλαμο.
Η γυναίκα φώναξε και χτύπησε τα τοιχώματα με δύναμη, αλλά μάταια, επειδή κανείς δεν μπορούσε να την ακούσει. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι είχαν ήδη φύγει και έξω από την κατάψυξη είναι αδύνατο να ακούσουν τι συμβαίνει μέσα.
Πέντε ώρες αργότερα, όταν ο θάνατος φαινόταν αναπόφευκτος, ο φύλακας του εργοστασίου άνοιξε την πόρτα και η γυναίκα κατάφερε να απεγκλωβιστεί και να γλυτώσει από τον βέβαιο θάνατο !
Αργότερα, η γυναίκα ρώτησε τον φύλακα , πως σκέφτηκε και αποφάσισε να ελέγξει την κατάψυξη εκείνη την ημέρα, αφού αυτό δεν ήταν μέσα στα καθήκοντά του.
Ο φύλακας απάντησε:
« Εργάζομαι στο εργοστάσιο σχεδόν 35 χρόνια, εκατοντάδες άνθρωποι περνούν από μπροστά μου στην πύλη καθημερινά , ερχόμενοι ή εξερχόμενοι από το εργοστάσιο. Ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι ψελλίζουν έστω έναν χαιρετισμό , οι περισσότεροι με αντιμετωπίζουν σαν να είμαι αόρατος , αλλά μόνον εσείς δεν παραλείπετε να με χαιρετήσετε χαμογελώντας , κάθε φορά που έρχεστε , αλλά και μετά το τέλος της βάρδιάς σας , που αποχωρείτε.
Σήμερα, περάσατε όπως πάντα, και μου είπατε "Γεια σας". Αλλά μετά από το πέρας της εργάσιμης ημέρας, παρατήρησα με έκπληξη, ότι δεν άκουσα "Καλή συνέχεια , με το καλό να σε ξαναδώ αύριο " από εσάς , αλλά ούτε σας είδα να φεύγετε από το εργοστάσιο. Έτσι αποφάσισα να ελέγξω το εργοστάσιο. Είμαι τόσο συνηθισμένος στο "γεια σας" και "αντίο" κάθε μέρα, επειδή μου θυμίζουν, πως θεωρώ ευχάριστη και απαραίτητη την επικοινωνία μου με τους άλλους . Όταν λοιπόν δεν άκουσα σήμερα το αποχαιρετιστήριο σας, συνειδητοποίησα ότι κάτι είχε συμβεί. Γι 'αυτό έψαξα παντού για εσάς. "
Να αγαπάμε και να σεβόμαστε τους γύρω μας και έμπρακτα να τους δείχνουμε το ενδιαφέρον μας .