Πίστεψε

Ένας άθεος περνούσε μες απ' τα βουνά, στο χωριό που ζούσε. Περπατούσε πάνω σ' ένα στενό μονοπάτι, όταν ξαφνικά γλίστρησε κι έπεσε στο γκρεμό. Πέφτοντας, την τελευταία στιγμή, έπιασε με το χέρι του το κλαδί ενός μικρού δέντρου που φύτρωνε μέσα σε μια ρωγμή του βράχου. Κρεμασμένος από το κλαδί και ταλαντευόμενος από το κρύο αέρα, κατανόησε την απελπιστική του κατάσταση. Μακριά κάτω, φαίνονταν τα μυτερά βράχια, ενώ δεν υπήρχε τρόπος να ανέβει πάνω στο μονοπάτι. Σε λίγο τα χέρια του είχαν παγώσει και ο άθεος σκέφτηκε: 
" Δεν υπάρχει καμιά ελπίδα, μόνο ο Θεός μπορεί να με σώσει! Ποτέ δεν πίστεψα στον Θεό, αλλά τώρα καταλαβαίνω το λάθος μου. Τι χάνω; "
Και με απελπισμένη φωνή, είπε:
" Ω! Θεέ, αν υπάρχεις, σώσε με και για όλη μου τη ζωή θα σε πιστεύω! "
Δεν πήρε απάντηση. Ξαναφώναξε, ικετεύοντας:
" Σε παρακαλώ, Θεέ! Δεν σε πίστευα, αλλά τώρα, αν με σώσεις απ' το θάνατο, θα γίνω αμέσως ο πιο πιστός σου οπαδός. "
Ξαφνικά, απ' τα ουράνια ακούστηκε μια μεγάλη φωνή:
" Όχι ! Ξέρω πως δεν θα το κάνεις. Ξέρω τέτοιους ανθρώπους σαν εσένα! "
Ο άνθρωπος απ' την έκπληξη και τον τρόμο του παρ' ολίγο ν' αφήσει το κλαδί.
" Σε ικετεύω, Θεέ μου! Κάνεις λάθος! Εγώ στ' αλήθεια πιστεύω, σ' αυτά που λέω. Θα σε πιστέψω με όλη μου την ψυχή! "
" Όλοι στις δύσκολες στιγμές αυτά λέτε. Ξέρω, πως δεν πρόκειται να πιστέψεις. ''
Ο άνθρωπος ικέτευε και προσπαθούσε να πείσει τον Θεό.
Τελικά ο Θεός είπε:
" Καλώς, θα σε σώσω, αλλά θα κάνεις, αυτό που θα σου 
πω. "
" Ω! Παντοδύναμε, βεβαίως και θα το κάνω. "
" Άφησε το κλαδί. "
" Να αφήσω το κλαδί; " φώναξε ο άνθρωπος, " μήπως με πέρασες για τρελό; "