Ο Θεός κι ο Επιστήμονας

Ο Θεός καθόταν στον ουρανό μια μέρα, όταν ένας επιστήμονας του είπε:
« Θεέ, δεν σε χρειαζόμαστε πια. Η επιστήμη έχει τελικά ανακαλύψει έναν τρόπο, για να δημιουργήσει τη ζωή από το τίποτα , με άλλα λόγια, μπορούμε τώρα να κάνουμε αυτό που έκανες μόνο Εσύ. »
« Α αλήθεια; Πες Μου λεπτομέρειες ... » απαντά ο Θεός.
« Λοιπόν, » λέει ο επιστήμονας, « Μπορούμε να πάρουμε χώμα , να το πλάσουμε όπως κι Εσύ και να φυσήξουμε μέσα του πνοή ζωής , δημιουργώντας έτσι ένα άνθρωπο. ».
« Λοιπόν, αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον ... δείξε Μου πως το κάνετε ».
Έτσι, ο επιστήμονας στρέφεται στη γη και αρχίζει να σμιλεύει λάσπη , δίνοντας σιγά-σιγά τη μορφή ενός ανθρώπου.
« Όχι, όχι, όχι ... » τον σταματά ο Θεός, « Χρησιμοποίησε την δική σου λάσπη , όχι την δική Μου. »