Ο Λίνκολν και το επάγγελμα του πατέρα του

Κατά την εναρκτήρια ομιλία του Προέδρου των Η.Π.Α Αβραάμ Λίνκολν ενώπιον της Γερουσίας και ενώ βρισκόταν περίπου στο μέσον της, κάποιος πλούσιος αριστοκράτης, αφού σηκώθηκε όρθιος, τον διέκοψε λέγοντας:
« Κύριε Λίνκολν, δεν θα έπρεπε να ξεχνάτε, ότι ο πατέρας σας συνήθιζε να φτιάχνει τα παπούτσια για την οικογένειά μου.»
Όλη η Γερουσία ξέσπασε σε γέλια, νομίζοντας πως έτσι περιέπαιξε τον Πρόεδρο. Όμως ο Λίνκολν  και το είδος αυτό των ανθρώπων είναι καμωμένο από άλλη στόφα, κοίταξε κατάματα τον αριστοκράτη και του είπε:
« Κύριε, ξέρω ότι ο πατέρας μου συνήθιζε να φτιάχνει τα παπούτσια στο σπίτι σας για την οικογένειά σας και θα υπάρχουν και πολλοί άλλοι εδώ μέσα, στους οποίους έφτιαξε τα παπούτσια, διότι οι άλλοι κατασκευαστές παπουτσιών αδυνατούσαν να τα κάνουν με το δικό του τρόπο.
Ήταν ένας δημιουργός.
Θέλω να σας ρωτήσω. Έχετε οποιοδήποτε παράπονο;
Απ’ όσο ξέρω, κανείς ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε για τα παπούτσια του πατέρα μου!
Ο πατέρας μου ήταν ευφυΐα, μεγάλος δημιουργός και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτόν.
Επειδή γνωρίζω να φτιάχνω παπούτσια για τον εαυτό μου, μπορώ να φτιάξω ένα άλλο ζευγάρι και για 
σας. »
Όλη η Γερουσία έμεινε άφωνη. Αδυνατούσε να καταλάβει, τι σόι άνθρωπος ήταν ο Αβραάμ Λίνκολν. Είχε αναγάγει την «κατασκευή των υποδημάτων» σε Τέχνη, σε Δημιουργία. Ήταν περήφανος που ο πατέρας του έκανε τη δουλειά του τόσο καλά, ώστε δεν είχε ακούσει ποτέ ούτε μια καταγγελία ή ένα απλό παράπονο !