Ο άτυχος άντρας στην ταβέρνα

Διάλογος βασιλιά με σοφό

Ένας βασιλιάς μιλούσε με έναν σοφό:
- Τι φωτίζει τον άνθρωπο;
- Ο ήλιος, βασιλιά μου, απάντησε ο σοφός.
- Μετά τη δύση του ηλίου, τι φωτίζει τον άνθρωπο;
- Το φεγγάρι.
- Όταν η νύκτα είναι αφέγγαρη;
- Τότε η φλόγα του λυχναριού είναι το φως.
- Αν σβήσει η φλόγα του λυχναριού, τότε τι είναι το φως;
- Η ομιλία. Ο άνθρωπος, πάει εκεί που ακούγεται φωνή, ακόμη κι αν εκεί είναι τόσο σκοτεινά , που δεν μπορεί να δει ούτε το ίδιο του το χέρι
- Αν όμως βασιλεύει η σιωπή, τότε τι αποτελεί φως για τον άνθρωπο; Τι μένει για τον άνθρωπο μέσα σε απόλυτο σκοτάδι και απόλυτη σιγή, όταν η μοναδική του παρέα είναι ο εαυτός του;
- Τότε το μοναδικό στήριγμα-φως και πηγή ζωής για τον άνθρωπο είναι η εσωτερική δύναμη, η ικανότητα να μη φοβάται τη μοναξιά. Ο πιο δυνατός άνθρωπος είναι εκείνος, που αντέχει την μοναξιά, νιώθει την απουσία των άλλων ανθρώπων , αλλά δεν του λείπουνε!

Όταν πέσεις πρέπει να σηκωθείς

Ο βασιλιάς που ήθελε να δει το Θεό

Κάποτε ένας βασιλιάς κατακτητής νίκησε τον αντίπαλο στρατό και ιππεύοντας μπήκε στην πόλη. Το χάος και ο πανικός στους δρόμους της πόλης ήταν έκδηλοι. Όλοι προσπαθούσαν να σωθούν απ' το σκληρό εχθρό. Ξαφνικά ο βασιλιάς είδε έναν γέρο, που συγκεντρωμένος προσευχόταν. Η ηρεμία και η αφοσίωση ήταν ζωγραφισμένα στο πρόσωπο του γέροντα και προξένησαν έκπληξη στον βασιλιά. Περικυκλωμένος από τους καβαλάρηδες-συνοδούς ο βασιλιάς πλησίασε τον γέροντα, ο οποίος συνέχιζε την προσευχή του.
Ο βασιλιάς φώναξε:
- Ανόητε! Η βλακεία σου στέρησε και το φόβο. Μήπως νομίζεις, πως οι ανόητες προσευχές σου, θα σε προστατέψουν απ' το ανελέητο σπαθί;
Ατάραχος ο γέροντας απάντησε:
- Όλα είναι κάτω από το θέλημα του Θεού.
Ο βασιλιά γέλασε φωναχτά. Η συνοδεία του άρχισε να κοροϊδεύει τον ανυπεράσπιστο γέρο. Όταν ο βασιλιάς ηρέμησε, είπε:
- Με αναγκάζεις, να σου δώσω ένα σκληρό μάθημα, που θα σε συνετίσει. Εάν τώρα, αμέσως δε μου δείξεις τον Θεό σου, στον οποίον στηρίζεσαι, θα σε κρεμάσω.
- Θέλεις να δεις τον Θεό; ρώτησε ο γέροντας.
- Ναι, θέλω να μου τον δείξεις.
- Όμως πριν, πρέπει να εκπληρώσεις ένα όρο.
Ο υπεροπτικός βασιλιάς ξεστόμισε:
- Ακούω τον όρο σου.
- Θα σου δείξω τον Θεό, αν καταφέρνεις, μετρώντας μέχρι τα δέκα, να καρφώσεις τα μάτια σου στον δίσκο του ήλιου, χωρίς να αναγκαστείς να τα κλείσεις.
Ο βασιλιάς προσπάθησε, όμως δε μπόρεσε. Πρόλαβε να μετρήσει ως τα τρία, όταν από τα μάτια έτρεξαν δάκρυα και μετά έσκυψε το κεφάλι του.
Ο σοφός γέροντας είπε:
- Η αλαζονεία στέρησε από εσένα τη λογική σου. Θέλεις να δεις τον Θεό, αλλά δεν έχεις την ικανότητα να δεις, ούτε το δημιούργημά του!
Ο βασιλιάς έμεινε έκπληκτος από τη σοφία του γέροντα, του χάρισε τη ζωή και τον πήρε κοντά του σαν σύμβουλο.

Το ξεραμένο δέντρο στην άκρη του δρόμου

Ο νεαρός γιόγκι

Ένας νεαρός γιόγκι μέσα σε μια βάρκα , στην άκρη της λίμνης, κλείνει τα μάτια και διαλογίζεται. Ξαφνικά αισθάνεται ένα τράνταγμα , κάτι έχει τρακάρει με την βάρκα του. Αναστατωμένος ανοίγει τα μάτια , έτοιμος να μαλώσει, με αυτόν που τράκαρε την βάρκα του, αλλά βλέπει, πως ο υπαίτιος είναι μια άδεια βάρκα , που λύθηκε το σχοινί και κινείται ακυβέρνητη .
Η οργή του πέφτει στο κενό και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κλείσει τα μάτια και να προσπαθήσει να συγκεντρωθεί πάλι στον εαυτό του
- Μετά από αυτό , διηγείται ο γιόγκι , κάθε φορά που κάποιος ήθελε να με προσβάλλει και μέσα μου ξυπνούσε η οργή, εγώ γελούσα και έλεγα: Και αυτή η βάρκα είναι άδεια.

Αφθονία , γαλήνη και συμπόνια

Σε κάποια νεαρή γυναίκα που τον επισκέφτηκε , ένας σεβάσμιος γέροντας , ακούγοντάς την να του διηγείται, πως μετέχει στις λατρευτικές διαδικασίες , νηστεύει και μελετά τις ιερές γραφές, ρώτησε:
- Επικεντρώνεσαι στην αφθονία , άσχετα αν στο περιβάλλον σου βλέπεις τον πλούτο ή την φτώχεια;
- Όχι, απάντησε η γυναίκα.
- Καταφέρνεις να κρατήσεις τη γαλήνη και ηρεμία της καρδιάς σου , όταν ακούς προσβολές ή επαίνους;
- Όχι.
- Αισθάνεσαι την ίδια συμπόνια για τους εχθρούς και τους φίλους σου;
- Όχι.
- Τότε, είπε ο σοφός γέροντας, πήγαινε και συνέχισε, ακόμη δεν έφθασες πουθενά!