Μικρές πράξεις αγάπης

Πράξεις αγάπης, κάθε μια από τις οποίες περιέχει τόση ανθρωπιά και τόσα συναισθήματα, που έχουν την δύναμη να μας συγκινήσουν και να μας εμπνεύσουν.

- Ο ανθοπώλης φθάνοντας στις 7 το πρωί στην πόρτα του καταστήματός του, βρίσκει να τον περιμένει ένας στρατιωτικός. Έφευγε για το εξωτερικό για ένα χρόνο. Ο στρατιωτικός είπε στον ανθοπώλη, «συνηθίζω να φέρνω στη γυναίκα μου στο σπίτι ένα μπουκέτο λουλούδια κάθε Παρασκευή και δεν θέλω να την απογοητεύσω όσο θα λείπω, γι’ αυτό σε παρακαλώ στις επόμενες 52 Παρασκευές να παραδίδονται λουλούδια στο γραφείο της γυναίκας μου στην διεύθυνση αυτή. Πες μου τι σου οφείλω, να σου τα δώσω προκαταβολικά!»

- Η γηραιά κυρία είχε αποκαλύψει στον 18χρονο εγγονό της, πως κανείς δεν της είχε ζητήσει, να τον συνοδέψει στον χορό των αποφοίτων της δικής της τάξης, έτσι δεν είχε πάει. Όταν ήρθε ο καιρός να γίνει ο χορός των αποφοίτων της τάξης του εγγονού, αυτός εμφανίστηκε στο σπίτι της γιαγιάς ντυμένος με φράκο και της ζήτησε να τον συνοδεύσει στον δικό του χορό!

- Ο χειρούργος έπρεπε επειγόντως να εγχειρίσει ένα μικρό κοριτσάκι. Χρειάστηκε αίμα ομάδας μηδέν. Ο μοναδικός που είχε ίδια ομάδα αίματος ήταν ο δίδυμος αδερφός της. Ο γιατρός εξήγησε στον αδελφό, πως είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και χρειάζεται να γίνει αυτός αιμοδότης για την αδελφή του. Ο μικρός στάθηκε σιωπηλός για λίγο και μετά είπε «Αντίο» στους γονείς του. Αφού έγινε η διαδικασία της λήψης του αίματός του, ο μικρός γύρισε και ρώτησε τον χειρούργο, «Λοιπόν, πότε θα πεθάνω;» Νόμισε ότι έδινε την ζωή του για αυτήν! Ευτυχώς όλα πήγαν κατ’ ευχή.

- Ο 8χρονος γιος αγκαλιάζει την μητέρα του και λέει, «είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου!» Η μητέρα χαμογελάει σαρκαστικά και τού λέει, «Πως το ξέρεις; Δεν έχεις συναντήσει όλες τις μαμάδες του κόσμου.» Ο μικρός σφίγγει με όλη τη δύναμη που έχει την μητέρα του και τής απαντά, «μα τις έχω συναντήσει ήδη, επειδή εσύ είσαι ολόκληρος ο δικός μου κόσμος!»

- Ο ασθενής υποφέρει από σοβαρό Alzheimer. Σπάνια θυμάται το όνομά του, και συχνά ξεχνά που είναι και τι είπε πριν λίγο. Αλλά από κάποιο θαύμα (ή από το θαύμα της αγάπης), όταν έρχεται η γυναίκα του κάθε πρωί την θυμάται. Συνήθως την χαιρετά λέγοντας, «Γεια σου, όμορφη μου Κατερίνα!»

- Ο παππούς πηγαίνει στο σπίτι με την εγγονή και ξαφνικά κάνει μια απότομη στροφή επί τόπου και λέει, «Ξέχασα να πάρω λουλούδια στην γιαγιά. Θα πάρω μερικά από εδώ στην γωνία στο ανθοπωλείο. Ένα λεπτό θα κάνω.» «Τι το σημαντικό είναι σήμερα και πρέπει να της πας λουλούδια;» ρωτάει η εγγονή τον παππού της.» «Κάθε μέρα είναι σημαντική. Αρέσουν τα λουλούδια στην γιαγιά σου. Την κάνουν να έχει το πιο υπέροχο χαμόγελο στα πρόσωπο!»

- Ο 11χρονος πιτσιρικάς μιλάει άπταιστα την νοηματική γλώσσα, επειδή ο καλύτερος φίλος του, που μεγάλωσαν μαζί, είναι κουφός και δεν υπήρχε άλλος τρόπος να επικοινωνήσουν μεταξύ τους!

- Οι οικείοι βρήκαν πεθαμένο από φυσικά αίτια τον ηλικίας 92 χρονών παππού. Ήταν καθισμένος στην πολυθρόνα της κρεβατοκάμαρας. Στα πόδια του υπήρχαν τρεις φωτογραφίες με την γιαγιά, η οποία είχε πεθάνει πριν δέκα χρόνια. Ήταν η αγάπη της ζωής του και προφανώς το δικό της πρόσωπο ήταν το τελευταίο πράγμα, που ήθελε να δει πριν φύγει!

- Ο 12χρονος Αλέξανδρος μαζί με τη μητέρα του πήγανε μαζί στο γηροκομείο για να δούνε την γιαγιά, η οποία υποφέρει από Alzheimer’s. Συνήθως η μητέρα έρχεται μόνη, αλλά αυτήν την φορά πρότεινε στον Αλέξανδρο να τήν συνοδεύσει κι αυτός δεν είχε αντίρρηση. Μόλις μπήκαν στο γηροκομείο η κοπέλα της ρεσεψιόν χαμογέλασε και είπε, «Γεια σου Αλέξανδρε!» Έκπληκτη η μητέρα γύρισε και ρώτησε τον γιο της» «Πως ξέρει το όνομά σου;» «Α, έρχομαι από εδώ, γυρνώντας από το σχολείο και λέω ένα γεια στην γιαγιά» απάντησε εκείνος!

- Ο παππούς κρατά μια φωτογραφία της γιαγιάς στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι του, όπου αυτός και η γιαγιά γελάνε μαζί σε κάποιο πάρτι του 1960. Η γιαγιά πέθανε από καρκίνο το 1999. Η εγγονή, που ήρθε να δει πως είναι ο παππούς παρατηρεί προσεκτικά την φωτογραφία και βουρκώνει, επειδή θυμάται την γιαγιά. Ο παππούς σηκώνεται από την θέση του, έρχεται κι αγκαλιάζει την εγγονή και τής λέει με ήρεμη φωνή, «Πάντα να θυμάσαι, απλά επειδή κάτι δεν διαρκεί για πάντα, αυτό δεν σημαίνει πως δεν άξιζε!»

- Ο 11χρονος Γιώργος είχε ένα ατύχημα και οι γιατροί τού έδεσαν το κεφάλι με επιδέσμους. Τού είπαν πως θα χρειαστεί να ανεχτεί τους επιδέσμους για μια εβδομάδα στο κεφάλι του. Μόλις γύρισε στο σπίτι και τον είδε ο μικρός του αδελφός, αμέσως βγήκε από το δωμάτιο. Δεν πέρασαν ούτε πέντε λεπτά κι επέστρεψε στον μεγάλο του αδελφό φορώντας γάζες στο κεφάλι του. Η μητέρα εξήγησε στον Γιώργο, πως επέμενε ο αδελφός του να το κάνει αυτό για να μην αισθάνεται ο Γιώργος διαφορετικός!

- Ο Δημήτρης επισκέφτηκε τον 91χρονο παππού (στρατιωτικό γιατρό, βετεράνο κι επιτυχημένο επιχειρηματία) στο νοσοκομείο, όπου ανάρρωνε μετά από μια μικροεπέμβαση, που χρειάστηκε να κάνει. Ο Δημήτρης στην συζήτηση επάνω ρώτησε τον παππού να τού πει, ποια θεωρεί την καλύτερη εμπειρία της ζωής του. Ο παππούς με μια γλυκύτητα στο πρόσωπό του γύρισε και πήρε στα χέρια του τα χέρια της γιαγιάς και είπε, «Μεγαλώνοντας μαζί με την γιαγιά σου!»