Το δέμα με τα τρόφιμα

Ένας νέος, από Χριστιανική οικογένεια, άρχισε να δείχνει αδιαφορία για την Εκκλησία, τα πνευματικά, αλλά και για την οικογένεια του και τους συνανθρώπους του. Η μητέρα του ήταν απαρηγόρητη, που τον έβλεπε να απομακρύνεται διαρκώς από την σωστή οδό. 

Μια Κυριακή πρωί, κάλεσε τον γιο της και τού είπε:

«Αγαπητό μου παιδί, σε παρακαλώ πολύ, πάρε αυτό το δέμα και πήγαινέ το στην τάδε οδό, εκεί υπάρχει ένα πτωχό σπιτικό, στο οποίο ζει μια πολύ πτωχή χήρα, με πολλά παιδιά. Δώσε της αυτό το δέμα.»
«Εγώ να πάω αυτό το δέμα; Αποκλείεται... Δεν είμαστε καλά.»
«Άκουσε με γιε μου, πήγαινε το δέμα κι εγώ σου υπόσχομαι να σου δώσω, ότι μου ζητήσεις».
«Αν είναι έτσι, είμαστε σύμφωνοι. Δώσε μου το δέμα να το παραδώσω.»
Ο νέος έχοντας στο μυαλό του την ανταμοιβή, έφθασε γρήγορα έξω από το πτωχικό σπιτικό, χτύπησε την σπασμένη πόρτα και όταν μπήκε, βρέθηκε μπροστά σε μια πτωχή γυναίκα με πέντε παιδιά να κλαίνε και να φωνάζουν:
«Μαμά, μαμά, πεινάω...»
Παγωμένος και ανίκανος να αντιδράσει ο νέος, έδωσε το δέμα στην πτωχή γυναίκα και γύρισε να φύγει με κατεβασμένο το κεφάλι.
«Κύριε, του είπε η γυναίκα, φεύγετε χωρίς να σας πω τουλάχιστον ένα “ευχαριστώ”. Ο Θεός να σας ανταμείψει, για την χειρονομία σας και την παρηγοριά που μας προσφέρετε!».
Βγήκε έξω ο νέος κλαίγοντας από συγκίνηση, αλλά και από αγαλλίαση. Έτρεξε και μπήκε στην πρώτη Εκκλησία που βρήκε, χώθηκε σε μία γωνία και έκλαψε, έκλαψε, έκλαψε!
Στην επιστροφή του, η μητέρα τον ερωτά:
«Γιατί άργησες παιδί μου; Πήγες τουλάχιστον το δέμα που σου έδωσα;».
«Ναι μητέρα, το πήγα. Αλλά και εσύ να μην ξεχάσεις, την υπόσχεσή σου.».
«Έχεις δίκιο παιδί μου, εμπρός πες μου τι θέλεις;».
«Ετοίμασέ μου μητέρα άλλο ένα δέμα, διότι θα ήθελα να δοκιμάσω άλλη μία φορά την συγκίνηση και την ικανοποίηση που ένιωσα, προσφέροντας και παρηγορώντας ανθρώπους πτωχούς, βασανισμένους και πεινασμένους»!