Τα εύθραυστα παιγνίδια

Σ’ ένα χωριό ζούσε ένας σοφός γέροντας. Αγαπούσε τα παιδιά και τον περισσότερο χρόνο του τον αφιέρωνε σ’ αυτά. Συχνά τους έκανε δώρα διάφορα παιγνίδια, αλλά όλα ήταν πολύ εύθραυστα. Όσο και να προσπαθούσαν τα παιδιά, να είναι προσεκτικά, παίζοντας με τα παιγνίδια αυτά, συνήθως αυτά έσπαζαν και καταστρέφονταν.
Τα παιδιά στενοχωριότανε πολύ για τα παιγνίδια που έσπαζαν και πολλές φορές έβαζαν τα κλάματα. Ο γέροντας όμως συνέχιζε να τους κάνει δώρα παιγνίδια, τα οποία όμως συνέχιζαν να είναι ακόμη περισσότερο εύθραυστα και να σπάζουν , όταν τα χρησιμοποιούσαν τα παιδιά.
Οι γονείς των παιδιών στενοχωριούνταν, που έβλεπαν τα παιδιά τους να μην μπορούν να χαρούν τα παιγνίδια και παρά τον σεβασμό που ένιωθαν προς τον γέροντα , αποφάσισαν να του μιλήσουν και να τον παρακαλέσουν, να συνεχίσει να κάνει δώρα παιγνίδια στα παιδιά τους , αλλά αν θέλει. ας είναι αυτά περισσότερο γερά και να μην σπάζουν εύκολα !
Ο σοφός γέροντας άκουσε χαμογελώντας τους γονείς και όταν αυτοί ολοκλήρωσαν τις παρακλήσεις τους , απάντησε:
– Μετά από κάποια χρόνια, όταν τα παιδιά θα μεγαλώσουν, θα βρεθεί κάποιος ή κάποια, που θα θελήσει να τους προσφέρει σαν δώρο μια καρδιά. Ίσως η εμπειρία που ζούνε τώρα με τα δώρα που σπάζουν, όταν αυτοί παίζουν με αυτά, τους κάνει περισσότερο προσεκτικούς και αποφύγουν να παίξουν με την καρδιά που θα τους προσφερθεί, που είναι πολύ εύθραυστη και σπάει ευκολότερα!