Ένας άντρας με παντελόνια

Κύριο χαρακτηριστικό του πραγματικού Άντρα είναι, ότι ξέρει να φέρεται προς όλους με σεβασμό κι εκτίμηση. «Όταν δε λέμε όλους, εννοούμε όλους.» (Γυναίκες, υφισταμένους, παιδιά, αδύναμους, σερβιτόρους).
Η στάση του απέναντι στις γυναίκες είναι κάτι, το οποίο καθιστά τον Άντρα διακριτό από μακρυά. Όταν μια κυρία είναι μαζί του, δεν πληρώνει ποτέ η κυρία. Αν ο άνδρας δεν έχει χρήματα, προφασίζεται πονοκέφαλο και δεν βγαίνει μαζί της.
Όταν είναι μαζί με μία κυρία, αυτή δεν πιάνει ποτέ πορτοφόλι, πόμολο, μπουκάλι και αναπτήρα. Ο Άντρας δεν ρωτά που θα πάνε, πηγαίνει από το σπίτι της, την πηγαίνει όπου αυτός κρίνει και την επιστρέφει ΠΑΝΤΑ στο σπίτι της, έστω κι αν αυτός μένει στην ανατολή , αυτή στη δύση κι έχουν βγει στο νότο !.
Ο Άντρας δεν διαλαλεί, ούτε αφήνει υπονοούμενα, σχετικά με τη σχέση την οποία έχει με κυρίες. Δεν αναφέρεται ποτέ σε ερωτικά κατορθώματα, παιγνίδια επιβολής εξαιρετικές επιδόσεις κλπ. Δεν αγγίζει ποτέ μια γυναίκα εκτός χαιρετώντας την με μία απλή χειραψία. Μόνο με την μητέρα του , την αδελφή του , την γυναίκα του, την κόρη του και την ερωμένη επιτρέπει στενότερες επαφές!
Παλιότερα , όταν φορούσε καπέλο , δεν άγγιζε ξένη γυναίκα , ούτε καν με χειραψία. Ένα ανασήκωμα του καπέλου ήταν ο καλύτερος χαιρετισμός !
Δεν εκφράζει ποτέ δημοσίως το θαυμασμό του για άγνωστες κυρίες, οι οποίες περνούν τυχαίως από μπροστά του, πόσο μάλλον εμπλέκοντας και την μητέρα του. («Μανάρα μου εσύ!») Δεν κτυπάει ποτέ κάποια κυρία , ούτε καν με τριαντάφυλλο , ούτε επιτρέπει μπροστά του, να ασκείται βία σε γυναίκα.
Δεν φλερτάρει ποτέ , όταν συνοδεύει μία γυναίκα.
Δεν βιάζει ποτέ κάποιον ή κάποια ούτε σωματικά ούτε ψυχολογικά. Ξέρει να ντυθεί αναλόγως της περίστασης. Η σαγιονάρα, η άσπρη κάλτσα (εκτός αθλητικής περιβολής), η βερμούδα εκτός παραλίας, δεν υπάρχουν για αυτόν.
Αναλαμβάνει τις ευθύνες των αποφάσεων του, των ενεργειών του και των αντιστοίχων των ανθρώπων, που βρίσκονται κάτω από την δούλεψή τους .
Ο Άντρας δεν χρειάζεται να βρίσει και να προσβάλει , αρκεί μία ειρωνική φράση να βάλει τους άλλους στη θέση τους. Δεν είναι φανατικός με τίποτα (Ποδόσφαιρο , θρησκεία, κόμματα) και δεν είναι φανατικός, επειδή είναι ανοικτόμυαλος και γνωρίζει, πως εκτός από τις Αρχές και τις Αξίες όλα τα υπόλοιπα είναι σχετικά.
Δεν χάνει το χιούμορ του ποτέ. Δεν επιδεικνύει ποτέ μα ποτέ, τίποτα μα τίποτα. Δεν νοιώθει περήφανος για το αυτοκίνητο το οποίο κατέχει, τη βίλα, την πισίνα, τα λεφτά, τη θέση. Στα καφέ δεν κάθεται μισοξαπλωμένος καπνίζοντας πουράκλα κοιτώντας το ταβάνι. Όταν φοράει χρυσά κοσμήματα, το κάνει με προσοχή και διακριτικότητα , ώστε να μη προκαλεί.
Δεν ασχολείται όλη μέρα με το κορμί του και το πρόσωπο του. Κυρίως δε, δεν θεωρεί ότι θα γίνει αρεστός σε μία κυρία, αν της μιλά διαρκώς για την αποτρίχωση του και την κρέμα νυκτός, την οποία χρησιμοποιεί.
Δεν μιλά για ανθρώπους και αντικείμενα αλλάζοντας το μέγεθός τους (ψαρούκλα, γκομενάκι, αυτοκινητάρα, γυναικάρα μου…)
Ο λόγος του είναι συμβόλαιο. Δεν κρύβεται ποτέ και από κανέναν, εκτός και αν είναι τρομοκράτης. Δεν λέει ποτέ «θα δούμε» . Ξέρει πάντα τι πρέπει να κάνει και τι θέλει να κάνει.. Είναι φιλάνθρωπος χωρίς να το ξέρει κανείς.
Γνωρίζει τη διαφορά του τακτ από την ευγένεια . Ανοίγοντας τη πόρτα μιας τουαλέτας αν μέσα είναι μία κυρία, ο ΑΠΚ θα πει : «Με συγχωρείτε ΚΥΡΙΕ, δεν κατάλαβα πως είστε μέσα!»
Όλα αυτά και άλλα πολλά υπαγορεύουν μια συμπεριφορά, η οποία καθιστά έναν άνδρα Άνδρα με Α κεφαλαίο. Μια τέτοια συμπεριφορά συχνά γίνεται αντικείμενο χλευασμού από τους άλλους, άλλα ποιος ασχολείται με υποκείμενα τέτοιου διαμετρήματος;
Όσο για τις κυρίες, οι οποίες κρυφογελούν με τέτοιες συμπεριφορές, να ξέρετε ότι τρία πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, ή δεν έχουν παιδεία ή έχουν προσδιορίσει τον εαυτό τους ως «ταγάρι» ή «όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Οι κυρίες αυτές για τον Άντρα είναι αόρατες, δεν υφίστανται.
Ο πραγματικός Άντρας γίνεται μέρα με τη μέρα καλύτερος !