Στην αγκαλιά του Θεού

Μια νύχτα κάποιος άνθρωπος ονειρεύτηκε, ότι περπατούσε στην παραλία μαζί με τον Θεό. Στον ουρανό άστραφταν σκηνές από την ζωή του. Για κάθε σκηνή παρατήρησε δύο ζευγάρια από χνάρια πάνω στην άμμο. Το ένα ανήκε σε αυτόν και το άλλο ανήκε στον Θεό.
Όταν η τελευταία σκηνή της ζωής του άστραψε εμπρός του, εκείνος κοίταξε πίσω στα χνάρια της άμμου. Παρατήρησε, ότι πολλές φορές στο μονοπάτι της ζωής του υπήρχε μόνο το ένα ζευγάρι από τα χνάρια. Παρατήρησε ακόμα, ότι τούτο συνέβαινε στις χειρότερες και πιο θλιβερές στιγμές της ζωής του.
Αυτό στ’ αλήθεια τον ενόχλησε και ρώτησε τον Θεό σχετικά με αυτό:
- Θεέ μου, είπες ότι εφ’ όσον αποφάσισα να σε ακολουθήσω, Εσύ θα περπατούσες μαζί μου σε όλη τη διάρκεια του διαδρομής. Παρατήρησα όμως, πως στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου υπάρχει μόνο ένα ζευγάρι χνάρια στην άμμο. Δεν καταλαβαίνω, γιατί όταν σε χρειαζόμουν περισσότερο, Εσύ με εγκατέλειψες».
- Αγαπημένε μου, ακριβέ μου γιε, Εγώ σ’ αγαπώ και ποτέ δεν θα σε εγκατέλειπα. Τις στιγμές της δοκιμασίας και του πόνου σου, εκεί που βλέπεις μόνο το ένα ζευγάρι από τα χνάρια στην άμμο, είναι τότε που Εγώ, σε κουβαλούσα στην αγκαλιά μου!