Μην τα παρατάς ποτέ

Υπήρχε κάποτε ένα μικρό παιδί, που τον γνωρίζανε οι περισσότεροι με το παρατσούκλι του, που ήταν Σπάρκι. Ο Σπάρκι δεν τα πήγαινε καθόλου καλά στα μαθήματα του σχολείου. Ακόμα και στον αθλητισμό δεν τα κατάφερνε, παρόλο που έτυχε να συμπεριληφθεί στην ομάδα γκολφ του γυμνασίου του, η απόδοσή του ήταν κακή.
Όλη την εφηβεία του την πέρασε μοναχικά και δύσκολα. Δεν ήταν πως δεν τον συμπαθούσαν οι συμμαθητές του, αλλά τους ήταν τελείως αδιάφορος, σαν να μην υπήρχε. Του προξενούσε μεγάλη έκπληξη, αν κάποιος συμμαθητής του τον χαιρετούσε, δεν κατάφερε να κάνει σχέσεις με κορίτσια, επειδή φοβότανε μήπως τον περιγελάσουν και τον απορρίψουν.
Ο Σπάρκι αισθανόταν, πως ήταν ένας αποτυχημένος και αποδέχτηκε αυτήν την αίσθηση και συμβιβάστηκε με την αναπόφευκτη μετριότητά του.
Ωστόσο, υπήρχε κάτι που ήταν σημαντικό για τον Σπάρκι και αυτό ήταν το σχέδιο. Ήταν περήφανος για τα έργα τέχνης του. Κανείς δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται, όμως αυτό δεν είχε σημασία για αυτόν. Στα μέσα του λυκείου, υπέβαλε στο βιβλίο, που εξέδιδε το σχολείο κάθε χρόνο, κάποια κινούμενα σχέδια για δημοσίευση. Οι συντάκτες απέρριψαν τα σχέδια του. Παρά την αποτυχία, ο Σπάρκι ήταν πεπεισμένος για την ικανότητά του να σχεδιάζει. Αποφάσισε λοιπόν να γίνει καλλιτέχνης.
Έτσι, αφού τελείωσε το λύκειο, ο Σπάρκι αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στα στούντιο του Γουόλτ Ντίσνεϊ. Οι υπεύθυνοι των στούντιο ζήτησαν δείγματα της δουλείας του και τον απέρριψαν. Μία ακόμη ένδειξη, ότι ήταν ένας αποτυχημένος!
Αλλά ο Σπάρκι δεν τα παράτησε. Σκέφτηκε όλη αυτή την απογοήτευση, που ένιωθε για την απόρριψή του από τους άλλους, να την διηγηθεί σαν ιστορία με κινούμενα σχέδια. Ο κύριος χαρακτήρας ένα μικρό αγόρι, που σε οτιδήποτε καταπιανότανε, γνώριζε την αποτυχία, συμβόλιζε την μόνιμα αποτυχημένη ζωή του. Ήταν η πρώτη φορά, που ο Σπάρκι γεύθηκε την επιτυχία, την αποδοχή και την αναγνώριση του ταλέντου και της επιμονής του.
Πολλοί γνωρίζουν αυτόν τον χαρακτήρα των κινουμένων σχεδίων του Σπάρκι, που αναγνωρίζεται πλέον σαν ένα πολιτιστικό φαινόμενο του είδους. Οι αναγνώστες και οι θεατές ταυτίζονται με αυτό το αξιαγάπητο αποτυχημένο παιδί. Ίσως επειδή θυμίζει στον καθένα από εμάς οδυνηρές και ενοχλητικές στιγμές από την παιδική μας ηλικία, τον πόνο μας, αλλά και την ανθρωπιά μας!
Ο διάσημος αυτός χαρακτήρας είναι ο Τσάρλι Μπράουν. Ο Σπάρκι, το μικρό αγόρι, του οποίου οι πολλές αποτυχίες δεν τον απέλπισαν και δεν τον απέτρεψαν, από το να συνεχίζει να προσπαθεί , το έργο του οποίου απορρίφθηκε ξανά και ξανά, είναι ο πολύ επιτυχημένος σκιτσογράφος Τσαρλς Σουλτς!
Η ζωή βρίσκει κάποιο τρόπο, έναν τρόπο, για όλους μας, ακόμα και για τους ηττημένους. Η ιστορία του Τσαρλς Σουλτς μας θυμίζει μια πολύ σημαντική αρχή στη ζωή. Κατά διαστήματα, όλοι αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και αποθάρρυνση. Όμως έχουμε την επιλογή, για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες. Αν είμαστε επίμονοι, εάν κρατάμε σταθερά την πίστη μας κι αν συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε τα μοναδικά ταλέντα, που μας έδωσε ο Θεός, κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί. Οι ικανότητες μας και τα ταλέντα μας μπορεί να φανούν μέσα από τις δυσκολίες. Στο τέλος, δεν υπάρχουν χαμένοι από τον Θεό. Κάποιοι νικητές απλώς χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναδειχθούν!