Η συμβουλή

Κάποτε υπήρξε ένας πολύ σοφός δάσκαλος. Από πολύ μακριά έρχονταν άνθρωποι, για ν’ ακούσουν τη συμβουλή του και τον σοφό του λόγο.
Μια φορά, τον επισκέφτηκε μια γειτόνισσα με το αγοράκι της:
– Ο γιος μου τρώει πάρα πολύ ζάχαρη. Προσπάθησα με πολλούς τρόπους να τον πείσω, ότι βλάπτει την υγεία του, ότι θα αρρωστήσει, αλλά αυτός δε μ’ ακούει. Σας παρακαλώ, πέστε του, πως κάνει κακό στον εαυτό του. Θα σας ακούσει, γιατί σας σέβεται πολύ.
Ο δάσκαλος κοίταξε το παιδί, είδε την αγάπη και την εμπιστοσύνη στα μάτια του και είπε:
– Πρέπει να έρθετε μετά από τρεις βδομάδες.
Η γυναίκα αμήχανη έφυγε με το παιδί της. Περίμενε, πως ο δάσκαλος θα έκανε αμέσως αυτό, που τον παρακάλεσε.
Πέρασαν οι τρεις βδομάδες, αλλά πάλι ο δάσκαλος δεν ήταν σε θέση να συμβουλέψει το παιδί και ζήτησε πάλι από την γειτόνισσα, να τον επισκεφτούν μετά από τρεις βδομάδες! Παρ' όλη την τόλμη της μητέρας να ρωτήσει, για ποιον λόγο δεν μπορεί να κάνει κάτι τόσο απλό ο δάσκαλος, εκείνος επανέλαβε την προτροπή του, να τον επισκεφτούν μετά από τρεις βδομάδες.
Όταν ήρθαν την τρίτη φορά, ο δάσκαλος είπε στο παιδί:
– Αγόρι μου, άκουσε τη συμβουλή μου. Μην τρως πολύ ζάχαρη, θα σε βλάψει.
– Δε θα το κάνω, σας το υπόσχομαι, απάντησε το παιδί.
Μετά απ’ αυτή τη συζήτηση η μητέρα είπε στο γιο της να την περιμένει έξω και όταν το παιδί έφυγε, ρώτησε τον δάσκαλο, γιατί δεν έδωσε από την πρώτη στιγμή τη συμβουλή, αλλά περίμενε να περάσει τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο δάσκαλος απάντησε:
- Καταλαβαίνω πως θεωρείς, πως ήταν πολύ εύκολο να δώσω τη συμβουλή στον γιο σου, αλλά σου ομολογώ πως δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να το κάνω, επειδή κι εμένα μου αρέσει πολύ η ζάχαρη και χρειάστηκαν έξι εβδομάδες για να μπορέσω να περιορίσω δραστικά, την ποσότητα που έτρωγα πριν. Χρειάστηκε λοιπόν πρώτα να απαλλαχθώ ο ίδιος, από την αδυναμία που είχα και μετά να συμβουλεύσω ανάλογα, για να το κάνουν κι οι άλλοι. Νόμιζα πως τρεις εβδομάδες ήταν αρκετός χρόνος, για να το κάνω, αλλά χρειάστηκε τελικά χρόνος διπλάσιος για να τα καταφέρω!
Ένα από τα γνωρίσματα του αληθινού Δάσκαλου είναι, ότι ποτέ δε θα συμβουλέψει κάτι, αν ο ίδιος δεν έχει περάσει μέσα από αυτό.
Ο Δάσκαλος είναι τίμιος πρώτα από όλα με τον εαυτό του. Τα λόγια του προέρχονται από την εμπειρία του και η σοφία ζει μέσα του, όχι στα γραπτά!