Το μικρό κεράκι

Μια φορά κι ένα καιρό, ένα μικρό κεράκι βρισκόταν σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλα κεριά, τα περισσότερα από τα οποία ήταν πολύ μεγαλύτερα και πολύ ομορφότερα από αυτό. Μερικά ήταν δεμένα με κορδέλες πολύχρωμες άλλα ήταν πιο απλά, σαν κι αυτό. Δεν ήξερε τον λόγο, που βρισκόταν εκεί και τα άλλα το έκαναν, να αισθάνεται μικρό και ασήμαντο.
Όταν έπεσε ο ήλιος και σκοτείνιασε το δωμάτιο, είδε έναν άνθρωπο να μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Έρχονταν προς το μέρος του, κρατώντας ένα αναμμένο σπίρτο. Κατάλαβε, ότι θα του έβαζε φωτιά.
- Μη! φώναξε, σε παρακαλώ μη!
Όμως ήξερε, ότι δεν μπορούσε να ακουστεί και ετοιμάστηκε να υποφέρει τον πόνο, που ήταν σίγουρο, πως θα ακολουθούσε.
Προς μεγάλη του έκπληξη, το δωμάτιο γέμισε με φως. Αναρωτήθηκε από που έρχεται το φως, αφού ο άνδρας είχε σβήσει το σπίρτο. Κατάλαβε, ότι προερχόταν από τον εαυτό του.
Ύστερα ο άνδρας πήρε το μικρό κεράκι στα χέρια του και άναψε με την σειρά τους και τα άλλα κεριά. Όλα τα κεριά, πήραν φως από το μικρό κεράκι κι έδιναν το ίδιο φως με εκείνο!
Καθώς περνούσαν οι ώρες, παρατήρησε το μικρό κεράκι, πως άρχισε να λιώνει και κατάλαβε, πως σύντομα δεν θα υπήρχε.
- Ίσως ο λόγος που βρίσκομαι στη Γη, είναι για να δίνω φως μέχρι να πεθάνω, ψιθύρισε.
Και αυτό έκανε.
Όλοι μας μπορούμε να δώσουμε φως στον κόσμο. Δεν έχει σημασία πόσο ταπεινοί ή πόσο μικροί είμαστε! Ίσως όπως και το μικρό κεράκι κατάλαβε, ο λόγος που ήρθαμε στη γη είναι να προσθέσουμε το δικό μας φως, στο φως του κόσμου!