Μαθήματα αλληλεγγύης

Ο παπάς του χωριού μετά το πέρας της θείας λειτουργίας , συγκέντρωσε στην αίθουσα εκδηλώσεων της εκκλησιάς τους πιστούς κι άρχισε να τους μιλάει για την αλληλεγγύη.
«Έχω προσέξει» τους λέει, «πως κάθε μέρα γίνεστε όλο και πιο μικροπρεπείς, πιο άπληστοι, πιο τσιγκούνηδες και πιο εγωιστές. Αντί να ακολουθείτε το δρόμο του Θεού που προσπαθώ να κηρύξω, ζείτε μαζεύοντας χρήματα , γη , γεννήματα, που όπως σας έχω πει χιλιάδες φορές, δεν θα μπορέσετε να πάρετε μαζί σας, όταν τελειώσει ο χρόνος σας στην ζωή αυτήν.»
Ολόκληρη η κοινότητα έσκυψε το κεφάλι από ντροπή, κι ο παπάς πήρε θάρρος να συνεχίσει.
«Τα διδάγματα που προσπαθώ να σας μεταδώσω είναι ξεκάθαρα και σύντομα. Από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα η απληστία είναι το πιο βλαβερό.»
Σιωπή στην αίθουσα.
«Βρισκόμαστε μπροστά στα μάτια του Θεού και ότι ειπωθεί εδώ, θα γραφτεί στο βιβλίο της ζωής σας σαν δική σας υπόσχεση.»
Κι άλλη σιωπή.
«Για να δούμε, εσύ, Χαράλαμπε, απάντησε μου με ειλικρίνεια. Αν εσύ είχες δύο σπίτια και ο γείτονας σου ο Κωνσταντίνος δεν είχε κανένα, τι θα έκανες;»
Ο Χαράλαμπος σηκώνεται όρθιος και με το καπέλο στο χέρι παίρνει το θάρρος να απαντήσει:
«Θα έδινα το ένα σπίτι στον Κωνσταντίνο, πάτερ.»
«Πολύ ωραία! Και αν είχες δύο αυτοκίνητα;»
«Α... δύο αυτοκίνητα; Ένα για μένα κι ένα για τον Κωνσταντίνο.»
«Πολύ καλά, Χαράλαμπε. Έτσι πρέπει.»
Ο κόσμος σχολιάζει και μουρμουρίζει. Ο Χαράλαμπος κάθεται φουσκώνοντας από ικανοποίηση, για τις εύστοχες απαντήσεις, που δίνει στον παπά.
Ο παπάς αποφασίζει να συνεχίσει το κήρυγμα του στο ίδιο μοτίβο:
«Και αν είχες Χαράλαμπε εκατό χιλιάδες ευρώ , τι θα έκανες τότε;»
«Εκατό χιλιάδες ευρώ;» λέει ο Χαράλαμπος με μάτια που λαμποκοπούν. «Οι πενήντα χιλιάδες θα πηγαίνανε με όλη μου την καρδιά από εμένα στον Κωνσταντίνο!»
«Και αν είχες δύο κότες;»
Ξαφνικά γίνεται μια άβολη σιωπή, που σπάει τη συνέχεια των ερωτήσεων και των άμεσων απαντήσεων.
Ο παπάς ξανακάνει την ίδια ερώτηση:
«Χαράλαμπε σε ξαναρωτώ, τι θα έκανες, αν είχες δύο κότες;»
Ο Χαράλαμπος περίλυπος χαμηλώνει το κεφάλι και τελικά απαντά:
«Ειλικρινά, πάτερ... Δεν ξέρω. Σ' αυτήν την περίπτωση... Δεν ξέρω.»
«Μα πώς γίνεται, Χαράλαμπε να μην ξέρεις τι θα κάνεις μετά από όσα είπαμε πρωτύτερα; Σκέψου. Ήξερες τι να κάνεις τα σπίτια , τα αυτοκίνητα, τα χρήματα και μου λες, πως δεν ξέρεις, τι θα κάνεις τις δύο κότες;»
«Είναι δύσκολο, πάτερ. Εγώ δεν έχω δύο σπίτια, ούτε δύο αυτοκίνητα, πόσο μάλλον εκατό χιλιάδες ευρώ... Αλλά τις δύο κότες τις έχω!»