Η ευτυχία σαν επιλογή

Η ευτυχία σαν επιλογή
Ο Δάσκαλος σε όλη τη ζωή του ήταν ευτυχισμένος, το χαμόγελο ποτέ δεν εγκατέλειψε το πρόσωπό του. Όλο το παρουσιαστικό του απέπνεε αισιοδοξία και θετικότητα , που ακτινοβολούσε σε όλους όσους βρισκότανε κοντά του!
Ακόμα και όταν ήταν ετοιμοθάνατος εκείνος γελούσε, σαν να καλωσόριζε τον ερχομό του θανάτου του. Οι μαθητές του κάθονταν δίπλα του και ένας ρώτησε:
– Γιατί γελάτε Δάσκαλε; Πάντα ήσασταν γελαστός και εμείς δεν τολμούσαμε να ρωτήσουμε, πώς το καταφέρνετε. Ακόμη και τώρα στις τελευταίες στιγμές σας, γελάτε!
Ο Δάσκαλος απάντησε:
– Όταν ήρθα για να μαθητεύσω στον δικό μου τον Δάσκαλο, πριν πολλά-πολλά χρόνια, ήμουν 17 ετών, αλλά θεωρούσα, πως είχα ήδη υποφέρει πολύ. Ο Δάσκαλός μου ήταν 70 ετών, αλλά εκείνος χαμογελούσε και γελούσε χωρίς κάποια αιτία. Τον ρώτησα, «Πώς το καταφέρνετε;» Εκείνος απάντησε: «Έχω μέσα μου την ελευθερία να διαλέγω. Απλά είναι η επιλογή μου. Κάθε πρωί, όταν ανοίγω τα μάτια μου αναρωτιέμαι, θα επιλέξω σήμερα την μακαριότητα ή τα βάσανα; Και τις περισσότερες φορές διαλέγω την ευτυχία και την χαρά. Δεν είναι λοιπόν φυσικό να είναι χαμογελαστό το πρόσωπό μου, ακόμη κι αυτήν την ώρα που πλησιάζει το τέλος μου;»