Το ποτήρι της υπομονής

Κάποια φορά ρωτήθηκε ο Δάσκαλος για την φύση της ανθρώπινης υπομονής και τι πρέπει να πράττει ένας ευγενικός άνδρας, για να αποκτήσει αυτήν την αρετή.
Ο Δάσκαλος πήρε ένα άδειο ποτήρι, το τοποθέτησε πάνω στα γόνατα ενός μαθητή του και μετά του έδωσε μια κανάτα γεμάτη νερό. Έπειτα ζήτησε από τον μαθητή να κλείσει τα μάτια του και σιγά-σιγά να αρχίζει να βάζει από την κανάτα νερό στο ποτήρι;
– Δοκιμάζοντας την υπομονή του άλλου ανθρώπου, εσύ χωρίς να βλέπεις γεμίζεις το ποτήρι του άλλου, ενώ αυτό βρίσκεται πάνω στα γόνατά σου. Αφού δεν βλέπεις, δεν ξέρεις πότε θα ξεχειλίζει το ποτήρι και ρισκάρεις να περιβρέξεις τον εαυτό σου.
Συνεχίζοντας να γεμίζει το ποτήρι, ο μαθητής ρώτησε:
– Δηλαδή αυτό σημαίνει, πως ο σωστός άνθρωπος δεν πρέπει να γεμίζει το ποτήρι της υπομονής του άλλου;
– Όχι μόνο αυτό, είπε ο Δάσκαλος, το ότι προφυλάσσει τον εαυτό του, προστατεύοντας τα γόνατά του δεν είναι και πολύ σημαντικό.
– Τότε τι άλλο πρέπει να κάνει; ρώτησε αμήχανα ο μαθητής έχοντας κλειστά τα μάτια του.
Ο Δάσκαλος πήρε από τα γόνατά του μαθητή, το ήδη έτοιμο να ξεχειλίσει ποτήρι, έχυσε το νερό μέσα στην κανάτα, και μετά είπε:
– Ο σωστός άνθρωπος πρέπει να προσέχει το δικό του ποτήρι να μην ξεχειλίζει, αφού είναι στα γόνατα του άλλου!
Προσπαθώντας να μην εξαντλήσεις την υπομονή και την ανοχή του άλλου απέναντι σου , να προσέχεις μήπως η προσπάθειά σου αυτή εξαντλήσει την δική σου υπομονή και ανεκτικότητα απέναντι στον άλλον!