Στο πανηγύρι

Κάποια φορά κάποιος τυχοδιώκτης σ' ένα πανηγύρι έστησε μια μικρή σκηνή , στην πρόσοψη της οποίας έγραψε με μεγάλα γράμματα , "Εδώ μαντεύουν".

Η είσοδος κόστιζε 100 δραχμές. Στην σκηνή επιτρεπόταν η είσοδος κάθε φορά σε έναν μόνο επισκέπτη. Το εσωτερικό της σκηνής  είχε μια μυστηριώδη όψη, τρία κεριά δημιουργούσαν μισοσκόταδο, οι τοίχοι και το ταβάνι ήταν καλυμμένοι με μαύρο ύφασμα, πάνω σ' ένα μικρό τραπεζάκι βρισκόταν ένα μικρό βάζο, καλυμμένο με μαύρο μαντίλι.

Δίπλα στο τραπέζι στεκόταν ο ίδιος ο τυχοδιώκτης. Στον καθένα που έμπαινε έλεγε με ευγένεια:
- Σας παρακαλώ βάλτε το δάκτυλό σας στο βάζο!
Και όταν ο επισκέπτης το έκανε, ο τυχοδιώκτης του πρότεινε να φέρει το δάκτυλο κοντά στη μύτη:
- Σας παρακαλώ, μυρίστε το!
Ο επισκέπτης μύριζε, έκανε αηδιαστική γκριμάτσα και συνήθως αναφωνούσε:
- Πουφ! Μυρίζει αποπλύματα !
- Συγχαρητήρια, μαντέψατε! με ύφος ανακοίνωνε ο τυχοδιώκτης και καλούσε τον επόμενο επισκέπτη. Με τον ίδιο τρόπο "μάντευε" και ο επόμενος περίεργος.
Αυτή, η όχι και πολύπλοκη φάρσα μαρτυρούσε, ότι ο τυχοδιώκτης ήταν γνώστης της ανθρώπινης ψυχολογίας. Ο καθένας που περνούσε από τη σκηνή του ήταν πολύ δυσαρεστημένος, που έπεσε στην παγίδα αυτού του μικρού κόλπου και έχασε κοροϊδίστικα  χρήματα. Όταν λοιπόν συναντούσε γνωστούς, επίμονα τους συμβούλευε να επισκεφθούν τον τυχοδιώκτη στη σκηνή του , διαβεβαιώνοντας πως θα εντυπωσιασθούν.
Το κόλπο "δούλευε" άψογα, κανένας δεν ήθελε να είναι από τη μειονότητα των ξεγελασμένων και έτσι δημιουργούσε καινούργιους πελάτες για τον τυχοδιώκτη !