Ο Άνθρωπος και το Δελφίνι
Η ζωή θεωρείται πως εμφανίστηκε
πρώτα στον Ωκεανό.
Μια μέρα δυο νεαρά, ζωηρά, έξυπνα και περίεργα
δελφίνια-αδέλφια πλατσουρίζοντας βγήκαν στην ξηρά και με μεγάλο ενδιαφέρον
παρακολουθούσαν την ζωή του δάσους, που ήταν κοντά στην ακτή. Μέσα στο ένα απ’
τα αδέλφια γεννήθηκε μια ισχυρή περιέργεια και ακαταμάχητη θέληση, να μείνει
και να ζήσει πάνω στη γη.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια το δελφίνι να μάθει να αναπνέει, να περπατάει και να τρέφετε με ότι η ξηρά παράγει.
Χρειάστηκαν πολλά χρόνια το δελφίνι να μάθει να αναπνέει, να περπατάει και να τρέφετε με ότι η ξηρά παράγει.
Όλα αυτά τα χρόνια ο αδελφός του και άλλα δελφίνια
συχνά έρχονταν να τον δουν, να του φέρουν καλούδια της θάλασσας, όμως σιγά-σιγά
οι συναντήσεις τους έγιναν πιο σπάνιες, γιατί το δελφίνι της γης πιο συχνά
βρισκόταν μέσα στο δάσος, όπου γνώρισε μια πολύ περίεργη μαϊμουδίτσα, που τον
βοηθούσε κάπου-κάπου και συνέχεια τον ρωτούσε για τη ζωή στη θάλασσα, που πολύ
φοβόταν.
Σε λίγο η φιλία τους μεταμορφώθηκε στην αγάπη και μετά
από κάποιο χρονικό διάστημα η μαϊμού γέννησε ένα παιδί τετράποδο και με λίγη
τρίχα που ήταν ένας πάρα πολύ περίεργος και «έξυπνος» πίθηκος, που δε φοβόταν
τη θάλασσα και συχνά κολυμπούσε με τον πατέρα και τον θείο του, δηλαδή με το
δελφίνι της θάλασσας.
Ακριβώς απ’ αυτόν τον πίθηκο κατάγεται το γένος τον ανθρώπων!
Δηλαδή, ο Δαρβίνος κατά κάποιο τρόπο είχε δίκαιο!
Έτσι εξηγούνται και κάποια παράξενα πράγματα:
– Η καταγωγή και η ομοιότητα των λέξεων, δελφίνι και αδέλφια.
– Ενώ όλα τα πλάσματα αποφεύγουν τον πραγματικά επικίνδυνο άνθρωπο , μόνο το δελφίνι χαίρεται και συνοδεύει τα βαπόρια του.
– Η διστακτικότητα και δειλία που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο-μαϊμού, κάθε φορά που προσπαθεί να μπει στη θάλασσα.
Η νοσηρή, αχόρταγη και επιζήμια Περιέργεια γέννησε τον άνθρωπο. Κανένα άλλο πλάσμα δεν καταστρέφει τη Φύση σε τέτοιο βαθμό. Η Περιέργεια τον έκανε να ξεχάσει, από που προέρχεται ο ίδιος. Η μόλυνση του Ωκεανού είναι τεράστια, ο αδελφός του το δελφίνι της θάλασσας υποφέρει επιπλέον από τα δίχτυα και την άπληστη δράση του δελφινιού της γης, δηλαδή του ανθρώπου. Παρόλα αυτά το δελφίνι της θάλασσας συνεχίζει να θυμάται τον αδελφό του , τον αγαπάει και πολλές φορές τον γλυτώνει στα ναυάγια και επιτίθεται στους θηρευτές της θάλασσας , που θέλουν να του κάνουν κακό !
Ακριβώς απ’ αυτόν τον πίθηκο κατάγεται το γένος τον ανθρώπων!
Δηλαδή, ο Δαρβίνος κατά κάποιο τρόπο είχε δίκαιο!
Έτσι εξηγούνται και κάποια παράξενα πράγματα:
– Η καταγωγή και η ομοιότητα των λέξεων, δελφίνι και αδέλφια.
– Ενώ όλα τα πλάσματα αποφεύγουν τον πραγματικά επικίνδυνο άνθρωπο , μόνο το δελφίνι χαίρεται και συνοδεύει τα βαπόρια του.
– Η διστακτικότητα και δειλία που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο-μαϊμού, κάθε φορά που προσπαθεί να μπει στη θάλασσα.
Η νοσηρή, αχόρταγη και επιζήμια Περιέργεια γέννησε τον άνθρωπο. Κανένα άλλο πλάσμα δεν καταστρέφει τη Φύση σε τέτοιο βαθμό. Η Περιέργεια τον έκανε να ξεχάσει, από που προέρχεται ο ίδιος. Η μόλυνση του Ωκεανού είναι τεράστια, ο αδελφός του το δελφίνι της θάλασσας υποφέρει επιπλέον από τα δίχτυα και την άπληστη δράση του δελφινιού της γης, δηλαδή του ανθρώπου. Παρόλα αυτά το δελφίνι της θάλασσας συνεχίζει να θυμάται τον αδελφό του , τον αγαπάει και πολλές φορές τον γλυτώνει στα ναυάγια και επιτίθεται στους θηρευτές της θάλασσας , που θέλουν να του κάνουν κακό !
Και τα δυο αδέλφια κάποτε πήρανε απ’ τον Δημιουργό
τους την μοναδική εντολή να διαδίδουν το πολύτιμο δώρο Του, την Αγάπη. Είναι
γνωστό πως σ’ αυτόν τον πλανήτη, μόνο δυο πλάσματα μπορούν να απολαμβάνουν τον
έρωτα καθημερινά και πολλές φορές, το δελφίνι και ο άνθρωπος. Τ’ άλλα τα
πλάσματα ζευγαρώνουν, μόνο για να αναπαράγουν το είδος τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.