Αντίμετρα στις προσπάθειες μαζικής χειραγώγησης

Οι παρακάτω επισημάνσεις – προτροπές βοηθάνε στο να αμυνθούμε απέναντι σε αυτούς , που  επιχειρούν να μας χειραγωγήσουν μαζικά.

1ο: Χρησιμοποιούμε ενσυνείδητα  τα μάτια και τα αυτιά μας. Αυτό σημαίνει, ότι παρατηρούμε και κατανοούμε όσα συμβαίνουν γύρω μας και δεν καθόμαστε απλώς να τα κοιτάζουμε. Προσπαθούμε να αντιληφθούμε τους αντιπερισπασμούς και αναζητούμε εκείνο, που μπορεί να βρίσκεται πίσω από αυτό, που εκτυλίσσεται μπροστά μας. Προσπαθούμε να ανιχνεύσουμε  "νόμιμα" ψέματα, μισές αλήθειες, παραπλανητικές ερμηνείες, ανυποστήρικτα δεδομένα και "αποδείξεις", σενάρια προκατασκευασμένα. Επειδή κάποια πράγματα επαναλαμβάνονται συνεχώς με μοτίβα συνήθειας δεν σημαίνει :

α) ότι είναι αλήθεια

β) ότι είναι αδύνατο να αλλάξουν και

γ) ότι πρέπει να τα δεχθούμε.

2ο: Επαγρυπνούμε και δεν εφησυχάζουμε. Ελέγχουμε και  αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη  οτιδήποτε νέο και διαφορετικό αντιλαμβανόμαστε γύρω μας.

3ο: Χρησιμοποιούμε τη λογική μας , σκεφτόμαστε με το δικό μας νου, επικεντρώνοντας τη προσοχή μας, σε ότι είναι χρήσιμο και ωφέλιμο στην επιβίωση και ασφάλεια τη δική μας και του περιβάλλοντός μας, αποφεύγουμε τις παγίδες και αναγνωρίζουμε τις τεχνικές εξαπάτησης . 

4ο: Προσπαθούμε να παραμένουμε  ήρεμοι και 

γαλήνιοι. Ο πανικός είναι ο χειρότερος σύντροφος. 

Ήδη κάποιοι από εμάς αντιμετωπίζουν ακραίες 

συνθήκες, τις οποίες ενδεχομένως  όλοι, αργά ή 

γρήγορα, θα αντιμετωπίσουμε σε αυτούς τους 

προβληματικούς καιρούς. Πρέπει να διατηρήσουμε το 

νου μας ψυχρό σαν πάγο και κοφτερό σαν ξυράφι. 

Αυτό θα το κατορθώσουμε όταν κατανοήσουμε τα 

πράγματα προτού τα δούμε να συμβαίνουν. Ο 

πανικός είναι πάντοτε το αποτέλεσμα ενός ξαφνικού και ακραίου κινδύνου, τον οποίο δεν αναμέναμε. Με άλλα λόγια, το αποτέλεσμα ενός κινδύνου, που δεν προβλέψαμε.

5ο: Ενεργούμε μεθοδικά και διεξοδικά. Όταν 

διακινδυνεύονται πολλά, η καλύτερη σκέψη μας, να 

δράσουμε πάση θυσία, είναι πάντα καλύτερη από το 

να μην ενεργήσουμε καθόλου, ακόμα και αν αυτό 

προϋποθέτει κάποιο ρίσκο. Σε δύσκολες καταστάσεις 

το ρίσκο είναι αναπόφευκτο.

6ο: Παραμένουμε αισιόδοξοι με θετική σκέψη , 

επιμένουμε πως είναι καλύτερο να βλέπουμε, πως 

δεν είναι άδειο ένα ποτήρι , μέσα στο οποίο υπάρχει έστω και ελάχιστη ποσότητα υγρού , επειδή πάντοτε είναι καλύτερη έστω η ελάχιστη ποσότητα από τη μηδενική ποσότητα. Δεν εγκαταλείπουμε ποτέ , όσο σκεφτόμαστε και έχουμε δυνατότητες δράσης και ανταπόκρισης .

Και κάτι σημαντικό, όταν έχουμε πίστη μέσα μας, τότε ξέρουμε, ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Είναι απλά το κλείσιμο ενός κεφαλαίου ενός πολύ μεγάλου βιβλίου. Εξάλλου, αν το δούμε πιο μακροπρόθεσμα, ο κόσμος μας έτσι κι αλλιώς κάποτε θα τελειώσει.

7ο: Μοιραζόμαστε τις γνώσεις και πληροφορίες με συγγενείς, φίλους, συναδέλφους και γείτονες. Στον παράξενο και επικίνδυνο κόσμο που ζούμε σήμερα, μια από τις καλύτερες μορφές αλληλεγγύης με τους συνανθρώπους μας συνίσταται, στο να τους βοηθήσουμε να αφυπνιστούν. Όσο πιο πολλοί συνάνθρωποί μας έχουν αφυπνιστεί, τόσο το καλύτερο για αυτούς ως άτομα, αλλά επίσης τόσο το γρηγορότερο θα διαμορφώσουμε την απαραίτητη εκείνη μάζα ανθρώπων, που θα σκέφτεται ελεύθερα και ανεξάρτητα.

8ο: Κρατάμε ψηλά στις προτεραιότητές μας και υπερασπιζόμαστε τις αξίες μας, την οικογένεια, τους φίλους, την πατρίδα μας , την πίστη μας στον Θεό. Αντιμαχόμαστε  τη σημερινή σκοτεινή, καταθλιπτική, αποκαρδιωτική, απελπιστική μηδενιστική θεώρηση του κόσμου.
Παρατηρούμε το Σύμπαν και όλα τα θαυμαστά πράγματα που περιέχει. Ερχόμαστε σε επαφή και γνωρίζουμε  τα καλύτερα έργα, που δημιούργησε ο Άνθρωπος .
Διαβάζουμε καταξιωμένους συγγραφείς , ερχόμαστε σε επαφή με πνευματικούς μύστες , μελετάμε ιερά βιβλία , ακούμε συνθέσεις κλασικών συνθετών , βλέπουμε εικαστικά αριστουργήματα.
Συνεχίζουμε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, να αναζητάμε το Άγιο Δισκοπότηρο. Δεν δεχόμαστε από κανέναν, να δηλώνει πως μας παραχωρεί τα δικαιώματά μας , επειδή αν το δεχτούμε αυτό, τότε θα δεχτούμε πως ο ίδιος έχει τη αρμοδιότητα, να μας τα αφαιρέσει. Σαν παιδιά του επίγειου Σύμπαντος, τα δικαιώματά μας είναι αναφαίρετα και δωρισμένα από τον Θεό.

9ο: Υπερασπιζόμαστε την περιουσία μας, το σπίτι μας και το εισόδημά μας. Μια πολλή πρακτική πρόταση. Το σπίτι μας και το χώμα που πατάμε είναι δικά μας. Η οικογένεια και τα αγαπημένα μας πρόσωπα είναι το πιο ανεκτίμητο πράγμα, που έχουμε. Η υπεράσπισή τους με όλα τα μέσα που διαθέτουμε, την οποιαδήποτε στιγμή που ο οποιοσδήποτε, όσο ισχυρός και αν είναι, προσπαθήσει να μας τα αρπάξει με τη βία, δεν παύει να είναι πάντα μια πράξη νόμιμης αυτοάμυνας, ανεξάρτητα από οτιδήποτε ενδεχόμενα αντίθετο επιτάσσει ο ανθρώπινος Νόμος. Η υπεράσπιση αυτή αντιπροσωπεύει μια εκδήλωση της βούλησής μας, να ασκούμε τη δική μας ατομική κυριαρχία.