Ο γιατρός και η αρρώστια

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε, για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε:
« Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις; »
Και η πανούκλα απάντησε:
« Η πόλη σου είναι στην διαδρομή που προγραμμάτισα. Είναι η σειρά της. »
« Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά; » ρώτησε ο γιατρός.
« Λίγους, γύρω στους χίλιους, » απάντησε η πανούκλα.
Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός, (έχοντας ενημερωθεί εν τω μεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε.
« Μου είπες ψέματα, » της είπε. «Είχες πει, ότι θα πάρεις κάπου χίλιους και τελικά πέθαναν πέντε χιλιάδες. »
Και η πανούκλα απάντησε:
« Δεν είπα ψέματα. Εγώ πήρα χίλιους. Τους υπόλοιπους τους σκότωσε το άγχος και ο φόβος ! »
Το άγχος και ο φόβος είναι περισσότερο θανατηφόρα από την χειρότερη αρρώστια , που μπορεί να βρει την ανθρωπότητα .
Τις περισσότερες φορές ο φόβος μήπως συμβεί το χειρότερο, είναι χειρότερος από το να συμβεί το χειρότερο.
Στη ζωή μας βιώνουμε στο μυαλό μας εκατομμύρια καταστροφές, από τις οποίες η συντριπτική πλειοψηφία δεν συμβαίνει ποτέ. Τις βιώνουμε μόνο στο μυαλό μας. Συλλογικά και ατομικά όλοι κάτι φοβόμαστε:

· τη χρεοκοπία,

· την απόλυση,

· την κατάρρευση του ευρώ,

· τους ιούς,

· τους χωρισμούς,

· μήπως πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας...

Ο φόβος όμως δυστυχώς είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής χειραγώγησης. Το δηλητήριο του παραλύει τη δράση και την αντίσταση στην κατάχρηση εξουσίας οποιασδήποτε αρχής.
Η υπερβολική ανησυχία οδηγεί σε ακινησία. Αν καταφέρουμε να καταπολεμήσουμε την αδράνεια του παγώματος και καταφύγουμε σε οποιαδήποτε δράση , ο φόβος ελαχιστοποιείται. Αν επιπλέον αρχίσουμε να ζούμε στη στιγμή, στο τώρα , στο παρών, ο φόβος εξαφανίζεται.