Η μέριμνα για το σήμερα

Ένας άνθρωπος βασανιζόταν συχνά από σκέψεις που έκανε, ανησυχώντας για διάφορες μελλοντικές υποθέσεις, που θεωρούσε ότι θα του δημιουργούσαν προβλήματα.
Ανησυχία του, το τι θα γίνει αύριο, τι θα γίνει μεθαύριο, τι τον περιμένει την επομένη εβδομάδα , μήνα , χρόνο και πάει λέγοντας…
Όλη αυτή η μέριμνα για μελλούμενα έπνιγε την ψυχή του, πράγμα που τον έκανε να αισθάνεται πολύ δυστυχισμένος , χωρίς χαρά και ελπίδα.
Μια νύχτα, ο άνθρωπος αυτός είδε ένα όνειρο.
Περπατούσε σ' ένα μακρινό δρόμο, φορτωμένος με ένα σακί στην πλάτη.
Το φορτίο του ήταν βαρύ και κάπου στάθηκε να ξαποστάσει.
Μα όταν θέλησε να σηκωθεί για να συνεχίσει το ταξίδι του, αντιλήφθηκε πως ήταν αδύνατο να σηκώσει το σακίδιό του.
Άνοιξε τότε να δει, τι έχει μέσα.
Και τι βλέπει!
Μικρά-μικρά δέματα.
Το ένα έγραφε απ' έξω: " Αυτό για αύριο. "
Ένα άλλο έγραφε: " Αυτό για μεθαύριο. "
Το τρίτο έγραφε: " Αυτό για σήμερα. "
Το τελευταίο δέμα του φάνηκε ανάλαφρο. Το σήκωσε
με χαρά και συνεχίζοντας το ταξίδι του, ξύπνησε.
Το όνειρο αυτό εκφράζει μια τραγική πραγματικότητα.
Η μέριμνα για το αύριο, για το μεθαύριο, για το μετά από μια εβδομάδα, για το μετά από ένα μήνα και ένα χρόνο, γεμίζει τις ψυχές μας με άγχος και ανησυχίες, που μας αφαιρούν την γαλήνη και μας κάνουν να θεωρούμε δυσβάστακτο το βάρος της ζωής.
Ας εκπαιδεύσουμε λοιπόν τον εαυτό μας να εστιάζεται στο παρόν και στις ανάγκες του παρόντος , ώστε να δίνουμε όλη τη προσοχή μας στην αντιμετώπιση αυτών. Κάθε φορά λοιπόν που σκέψεις ανάλογες βομβαρδίζουν το μυαλό μας , ας τις συμπεριφερθούμε σαν ταξιδιάρικα πουλιά. Δεν μπορούμε τα εμποδίσουμε να κάτσουνε στο κεφάλι μας , αλλά μπορούμε να αρνηθούμε να τα δώσουμε τροφή και έτσι είναι πολύ πιθανόν, να μας απαλλάξουν από την παρουσία τους.