Παγωτό με αμύγδαλα

Τον καιρό που τα παγωτά ήταν πιο φθηνά απ’ ότι σήμερα, ένα παιδάκι δέκα ετών μπήκε στο ζαχαροπλαστείο και κάθισε σ’ ένα τραπέζι. Η σερβιτόρα τον πλησίασε , φέρνοντάς του ένα ποτήρι νερό και περίμενε την παραγγελία.
« Πόσο κάνει ένα παγωτό σοκολάτα και με αμύγδαλα από επάνω; » τη ρώτησε το παιδί.
« Εξήντα δραχμές, » απάντησε εκείνη.
Το παιδί έβγαλε από την τσέπη μία χούφτα νομίσματα και άρχισε να μετράει.
« Και πόσο κάνει χωρίς αμύγδαλα; » ρώτησε πάλι σχεδόν ντροπιασμένος.
Άλλοι πελάτες περίμεναν να δώσουν παραγγελία και η κοπέλα άρχισε να χάνει την υπομονή της.
« Σαράντα πέντε δραχμές, » του είπε κάπως απότομα.
Το παιδί άρχισε να μετράει πάλι τα νομίσματα και είπε αποφασιστικά :
« Θέλω ένα παγωτό σοκολάτα, χωρίς αμύγδαλα από 
επάνω. »
Η σερβιτόρα του έφερε τη παραγγελία μαζί με την απόδειξη και έφυγε.
Το παιδί έφαγε το παγωτό, πλήρωσε στο ταμείο και έφυγε.
Όταν η σερβιτόρα ήρθε να καθαρίσει το τραπεζάκι , παρατήρησε πως δίπλα στο άδειο μπωλ και το ποτήρι με το νερό, βρίσκονταν όμορφα τακτοποιημένα, νομίσματα αξίας δεκαπέντε δραχμών.
Η σερβιτόρα κάθισε αποκαμωμένη στο τραπέζι με βουρκωμένα μάτια , πιάνοντας τα μαλλιά της με τα χέρια της . Αντιλήφθηκε πως η καθυστέρηση στην παραγγελία δεν είχε σαν αιτία, το ότι το παιδί δεν είχε τα χρήματα για παγωτό με αμύγδαλα , αλλά στο ότι επιθυμούσε το παιδί να της αφήσει φιλοδώρημα , στερώντας από το ίδιο την χαρά να απολαύσει το παγωτό του όπως το επιθυμούσε ! Επιπλέον το παιδί παράβλεψε την αγενή συμπεριφορά της απέναντί 
του .