Τα εύκολα και το δύσκολο

Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είναι κάποιος ο Ιούδας. Λέει πως είναι φίλος, μα όταν βρει την ευκαιρία, δε διστάζει για τριάκοντα αργύρια, με ένα φιλί τους ανθρώπους του να τους προδώσει.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είναι κάποιος ο Πιλάτος. Κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν, αυτός '' νίπτει τας χείρας του ''. Δεν παίρνει την ευθύνη ούτε για τις πράξεις του, ούτε για τη ζωή του.
Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είναι κάποιος ένας από τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους. Για τον κόσμο όλο, τίμιος, δίκαιος, καθαρός, μέσα του όμως, να κρύβει, μίσος, οργή, ζήλια, υπερηφάνεια, ασπλαχνία.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι, να είναι κάποιος μέρος του όχλου. Να μην έχει βούληση. Να μην παίρνει καμία ευθύνη. Να μην βάζει το μυαλό σου να σκεφτεί. Απλά να ακολουθεί. Σαν πρόβατο. Και '' άρον άρον '' να ζητά να σταυρωθεί αυτός, που μέχρι χθες επευφημούσε.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι, να είναι κάποιος ο Βαραββάς. Να χτίζει τη δική του ελευθερία, τη δική του ζωή, σε βάρος κάποιου άλλου.
Το πιο εύκολο πράγμα είναι, να είναι κάποιος ο ληστής στα αριστερά. Και ακόμα και εκεί, στην έσχατη στιγμή σου, να μην λέει ένα '' ήμαρτον'', αλλά να βρίζει, να φωνάζει, να κατηγορεί και να χλευάζει άλλους για τα δικά του λάθη.
Το δύσκολο είναι, να είναι κάποιος ο Χριστός. Να σταυρώνεται καθημερινά, για χάρη όσων αγαπά και παρόλα αυτά να ψιθυρίζει πάνω από το σταυρό 
'' Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι. ''