Ο Δικαστής που άκουγε με το ένα αφτί

Οι Βεδουίνοι και ο Δερβίσης

Οι στρατιώτες ενός σκληρού ηγέτη των Βεδουίνων πιάσανε στην έρημο έναν ασκητή-σούφι και τον έφεραν μπροστά στον αρχηγό τους.
- Είσαι κατάσκοπος! Γι' αυτό θα σε θανατώσουμε, είπε ο αρχηγός.
- Είμαι αθώος, απάντησε ο δερβίσης και την ίδια στιγμή άρπαξε από κάποιον  φρουρό το σπαθί του, οπισθοχώρησε σιγά-σιγά και ακούμπησε με την πλάτη στον τοίχο.

- Έχω σπαθί, είπε ο ασκητής, και πριν με θανατώσετε,  θα προλάβω να σκοτώσω τουλάχιστον έναν από σας. Έτσι θα σώσω την τιμή σας, γιατί αλλιώς θα την λεκιάσετε με αίμα αθώου δερβίση, αλλά όταν σκοτώσω κάποιον, τότε θα πάψω να είμαι αθώος !
Ο αρχηγός των Βεδουίνων κατάλαβε, πως είναι αθώος ο δερβίσης και τον άφησε ελεύθερο.

Ο διαπραγματευτής κόκορας

Κάποτε μια αλεπού, Νοέμβρη μήνα, έψαχνε να βρει κάτι να φάει. Ο δρόμος της την έφερε σε ένα κοτέτσι, όπου ζούσαν ένας κόκορας με τις πέντε κότες του. Μετά από αρκετές γυροβολιές βρήκε ένα μικρό άνοιγμα και τρύπωσε. Την ώρα που η αλεπού ήταν έτοιμη να αρπάξει μια κότα, εμφανίζεται μπρος της ο κόκορας και με σταθερή φωνή της λέει:
- Αλεπού, πριν φας την κότα μου, θέλω να διαπραγματευτούμε.
- Τι λες, ρε κόκορα, τρελάθηκες; Δεν είσαι σε θέση να διαπραγματευτείς. Μπορώ να φάω και τις κότες σου και σένα.
- Πράγματι, μπορείς να μας φας, αλλά αυτό θα έχει βαριές συνέπειες και για σένα.
- Μη μου λες (ειρωνικά)! Και γιατί παρακαλώ;
- Αν μας φας, αύριο κιόλας θα μας έχεις χωνέψει. Από μεθαύριο θα ψάχνεις πάλι τι να φας και χειμώνα καιρό δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να βρεις κάτι. Έχω να σου κάνω πρόταση, που θα ωφελήσει και σένα κι εμάς.
Η Αλεπού συνοφρυώθηκε και σκέφτηκε, πως ο κόκορας δεν είχε κι άδικο. «Ας ακούσω τι έχει να μου πει και αν δεν με συμφέρει, τους τρώω μετά», συνέχισε τη σκέψη της.
- Ακούω την πρότασή σου, αλλά να ξέρεις, πως δεν δεσμεύομαι για τίποτα.
- Λοιπόν, δεν θα μας φας, αλλά θα έρχεσαι κάθε βδομάδα κι εγώ θα σου δίνω 5 αυγά. Δεν είναι και πολλά, αλλά τουλάχιστον θα σε κρατάνε και θα σου κόβουν την πείνα. Ταυτόχρονα θα κοιμάσαι ήσυχη στην τρύπα σου, χωρίς να χρειάζεται να τρέχεις πέρα δώθε στις ερημιές, να εξαντλείσαι και να κινδυνεύεις.
Η αλεπού σκέφτηκε, ξανασκέφτηκε και άρχισε να βρίσκει την ιδέα καλή.
- Έχε χάρη που με βρίσκεις στις καλές μου, όμως θα μου δίνεις όχι 5 αλλά 30 αυγά.
Ο κόκορας γέλασε κάτω από το λειρί του, αφού ήδη είχε πετύχει τον βασικό σκοπό του, να σύρει την αλεπού σε διαπραγματεύσεις. Φυσικά ήξερε, πως οι 5 κότες ήταν δύσκολο έως αδύνατο να γεννήσουν 30 αυγά σε μια βδομάδα.
- Αλεπού, τώρα μου φαίνεται πως τρελάθηκες εσύ, ή δεν ξέρεις πως εγώ, ως κόκορας, δεν γεννάω. Τέλος πάντων, θα σου δίνω 8 αυγά.
- Με τίποτα, ούτε να το συζητάς κάτω από 20.
- Αν θες να ψοφήσουν οι κότες μου, εντάξει, αλλά έτσι δεν κάνουμε χωριό. Θα σου δίνω 10 και να δούμε, πώς θα πείσω τις κότες.
- Με κούρασε η κουβέντα. Θα μου δίνεις 13, μιας και όπως σου είπα με βρίσκεις στις καλές μου.
- Σύμφωνοι. Θέλεις 13, θα σου δίνω 13, αν και δύσκολα θα τα φέρω βόλτα.
Το deal έκλεισε και ήταν όλοι ευχαριστημένοι. Πέρασε ο Δεκέμβρης κι ο Γενάρης κι ο Φλεβάρης και η συμφωνία παρέμενε σε ισχύ. Μέχρι που τέλη Μάρτη άρχισαν να λιώνουν τα χιόνια και παρέσυραν κλαδιά, πέτρες και κοτρόνες που έκλεισαν το άνοιγμα στο κοτέτσι. Όταν ξαναπήγε η αλεπού, ο κόκορας της είπε, πως η συμφωνία ήταν μέχρις εδώ. Η αλεπού ρώτησε πότε συμφώνησαν τέτοιο πράγμα κι ο κόκορας της απάντησε:
- Συμφωνήσαμε τι θα σου δίνω. Δεν συμφωνήσαμε για πόσο καιρό.
Η αλεπού σκέφτηκε πως είχε δίκιο, αλλά δεν την πείραξε, αφού πλέον ήταν άνοιξη.
Ηθικό δίδαγμα (όλοι οι μύθοι έχουν τέτοιο). Η κοινότητα του κοτετσιού είχε απέναντί της έναν ισχυρό αντίπαλο και βρέθηκε σε δεινή θέση. Όλα φαίνονταν χαμένα και το αναπόφευκτο μοιραίο. Όμως ακόμα και οι κότες μπορούν να επιβιώσουν, αν έχουν μπροστάρη έναν κόκορα με διαπραγματευτικές ικανότητες, που προτάσσει τα συμφέροντα του κοτετσιού.
Περνάω στην κοινωνία των ανθρώπων για μια καταγραφή των αυτονόητων.
1. Η διαπραγμάτευση είναι επιστήμη και τέχνη. Ταυτόχρονα και τα δύο.
2. Διαπραγματευτική δύναμη έχουν όλοι, εκτός αν είναι (όχι κότες αλλά) «κότες».
3. Σε μια διαπραγμάτευση πρέπει να καθιστάς σαφείς στον άλλον τις συνέπειες που θα έχει, η όποια (αρνητική για σένα) ενέργειά του. Δηλαδή ότι θα έχει κόστος και γι’ αυτόν μια τέτοια πράξη του. Σε αντίθετη περίπτωση, ο άλλος σε περνά για «κότα» και τη μια θα σου πάρει το ένα, την άλλη το άλλο. Ταυτόχρονα θα ανοίξει την όρεξη και σε τρίτους.
4. Ο διαπραγματευτής προτάσσει τα συμφέροντα της κοινωνίας που τον στηρίζει και από την οποία αντλεί τη δύναμή του. Χωρίς αυτήν (τη δύναμη της κοινωνίας) έχει μειωμένη διαπραγματευτική ισχύ. Το «διαίρει και βασίλευε» άλλωστε είναι πανάρχαιο.
5. Ο διαπραγματευτής δεν ανοίγει όλα τα χαρτιά του, δεν προσέρχεται σαν «βρεγμένη γάτα» και ξεκινά από μαξιμαλιστικές θέσεις. Το ίδιο άλλωστε κάνει και ο απέναντι. Ταυτόχρονα έχει θέσει από πριν ένα minimum επίπεδο, κάτω από το οποίο δεν υποχωρεί.

Η Βασίλισσα των Φιδιών

Μια ιστορία αγάπης με πικρό τέλος...
Κάποτε, ένας τσομπάνος βγήκε με τους φίλους του στο δάσος, να μαζέψουν ξύλα. Βρήκαν έναν πηγάδι, όπου είχε φωλιάσει ένα μελίσσι. Κατέβηκε ο νεαρός τσομπάνος και μάζεψε το μέλι, οι φίλοι το πήραν, αλλά δεν τον βοήθησαν να βγει από το πηγάδι.

Ο νεαρός βοσκός, αναζητώντας διέξοδο στο βάθος του πηγαδιού, βρέθηκε σε μια σπηλιά γεμάτη φίδια. Κόντεψε να πεθάνει από την τρομάρα του, όμως εκείνα, αντί να τον βλάψουν, τον οδήγησαν σε κήπο μυστικό, γεμάτο δροσιές και ευωδιές. Στο κέντρο του κήπου,  σε θρόνο καθισμένη, η πανέμορφη βασίλισσα τους , μισή άνθρωπος μισή ερπετό, τον καλοδέχτηκε.

Η Φιδοβασίλισσα αγάπησε τον όμορφο τσομπάνο, τον κράτησε στον παράδεισό της, του έλεγε τις ιστορίες της, του μάθαινε τα μυστικά της αρχαίας γνώσης της, τις γλώσσες των ζώων, τα φάρμακα και τα βοτάνια. 

Ο νεαρός τσομπάνος έζησε ευτυχισμένος μαζί της για καιρό, ώσπου κάποτε νοστάλγησε τον κόσμο των ανθρώπων. Ζήτησε από την βασίλισσα, να τον αφήσει να γυρίσει στο χωριό του. Εκείνη ήξερε, ότι αυτό θα ήταν η καταστροφή της, αλλά δεν άντεχε και να βλέπει τον αγαπημένο της, να μαραζώνει. Αφού τον έβαλε να της ορκιστεί ότι δεν θα μαρτυρήσει το μυστικό του κήπου της, τον άφησε να φύγει.
Ο βοσκός επέστρεψε και ζούσε πλουσιοπάροχα με τους θησαυρούς, που του έδωσε η Φιδοβασίλισσα, ώσπου κάποτε ο βασιλιάς του τόπου αρρώστησε. Μια μάγισσα είπε, ότι για να γιάνει έπρεπε να φάει το κρέας της βασίλισσας των φιδιών, που όποιος την έβλεπε έβγαζε λέπια. 

Ο Βεζίρης έβαλε ανθρώπους να παρακολουθούν στα λουτρά, είδαν τα λέπια στο σώμα του βοσκού, τον έπιασαν και τον βασάνισαν. Αυτός για να σωθεί μαρτύρησε το που βρίσκεται ο μυστικός κήπος της Φιδοβασίλισσας. 

Οι στρατιώτες  βρήκαν τον κήπο , παγίδευσαν την Φιδοβασίλισσα και την έφεραν στον Βεζίρη.
Πριν την σκοτώσουν, η Φιδοασίλισσα είπε: 

"Όποιος φάει το κεφάλι μου θα πεθάνει, όποιος φάει το σώμα μου θα γιάνει, όποιος φάει την ουρά και τα λέπια μου θα γίνει σοφός και θα ζήσει για πάντα" 

Ο Βεζίρης ανάγκασε τον τσομπάνο να φάει το κεφάλι της, ο ίδιος βιάστηκε να φάει την ουρά της. Ο βασιλιάς έφαγε από το σώμα της και έγιανε, ο Βεζίρης έπεσε νεκρός, ο νεαρός τσομπάνος έγινε σοφός και πήρε τα βουνά μετανιώνοντας  για την προδοσία του και πολεμώντας τις τύψεις του.

Η Φιδοβασίλισσα έσωσε τον αγαπημένο της και ας την πρόδωσε αυτός ! Τα φίδια ορκίστηκαν να τιμωρήσουν την κακία και την δολιότητα των ανθρώπων.

Σε όλη την ευρύτερη περιοχή , που συνέβησαν τα παραπάνω αναφερόμενα , ακόμη και σήμερα τα κορίτσια υφαίνουν και κεντούν ακόμη την Φιδοβασίλισσα στα προικιά τους, γιατί η εικόνα της λέγεται πως προστατεύει  τα σπίτια απ΄ το κακό και την φωτιά.
Όμως όπως και νάχει, δυστυχώς, η χωρίς όρια αγάπη της βασίλισσας των φιδιών δεν μπορεί πια να σώσει, ούτε σπίτια ούτε ανθρώπους από το κακό και την φωτιά, που ανάβει η κακία και η απληστία άλλων ανθρώπων στους τόπους, όπου επιμένει να ζει η ανάμνησή της !

Αν ήμουν ο Θεός

Αν ήμουν ο Θεός, θα αισθανόμουν την ανάγκη, να πω στους ανθρώπους.

'' Παιδιά μου. Σας δημιούργησα με τις καλύτερες προσδοκίες. Σας έδωσα όλη μου την ευλογία για να ευημερήσετε .
Με παρακούσατε μέσα στον ίδιο μου τον Παράδεισο!
Είχα δυο επιλογές. Η μία ήταν να σας καταστρέψω σαν είδος επικίνδυνο. Η άλλη επιλογή, επειδή σας αγάπησα πολύ, ήταν να σας δώσω, αυτό που θέλατε. Την ελευθερία να αποφασίζετε εσείς για την ζωή σας, μακριά από την άμεση επιστασία και προστασία μου.
Και αυτό έκανα. Με τα χρόνια και τους αιώνες θα μαθαίνατε.
Φτιάξατε τον κόσμο σας, όπως εσείς θέλατε. Κάνατε τις δικές σας επιλογές. Και φυσικά επιβραβεύεστε για αυτές ή πληρώνετε τις συνέπειες των επιλογών σας. Είστε ελεύθεροι!
Καταστρέφετε τον πλανήτη, που σας έστειλα να ζήσετε. Εσείς.
Αλλοιώνετε τις τροφές, που είχα δημιουργήσει για να ζήσετε, με φάρμακα .Εσείς . 
Δεν ακολουθείτε ούτε μία από τις εντολές, που σας έδωσα. Απομακρυνθήκατε από εμένα.
Δεν σας παίρνω εγώ τους αγαπημένους σας!
Απλά, τους επιτρέπω να έρχονται σε εμένα, όταν αυτοί το αποφασίσουν.
Δεν σας στέλνω εγώ συμφορές και βάσανα.
Απλά παρατηρώ, ποιοι είναι οι δυνατοί από εσάς και τα βγάζουν πέρα.
Έχω απλώσει σε όλον τον πλανήτη σας την ευλογία μου. Εναρμονιστείτε με αυτήν. Με την αγάπη.
Δεν σας έκανα ρομπότ. Δεν φταίω εγώ για τις συμφορές και τις δυστυχίες σας. Σας έκανα ανθρώπους. Και σας άφησα ελεύθερους, επειδή αυτό θέλατε. Δεν σας έχω υπό έλεγχο παιδιά μου. Εσείς κάνετε τις επιλογές σας. Είστε ελεύθεροι.
Και ενώ απολαμβάνετε την ελευθερία σας, ζητάτε ευθύνες από εμένα, για ότι συμβαίνει, που σας πονά; Γιατί;
Ποιος σας είπε, ότι εγώ έχω κάτι να κάνω με αυτή σας την δυστυχία; Αυτή είναι η ζωή παιδιά μου. Επειδή σας αγαπώ, δεν επεμβαίνω. Γιατί αλλιώς η ζωή σας δεν θα είχε καμία χαρά. Θα ήσασταν ρομπότ σε μια προγραμματισμένη πορεία.
Μην ζητάτε λοιπόν ευθύνες από εμένα. Αυτός που πιστεύει σε εμένα , ας το κάνει, επειδή το πιστεύει ότι είναι το σωστό.
Και όχι για να πάρει κάποιο αντάλλαγμα.
Πιστέψτε περισσότερο στον εαυτό σας. Στο κάτω κάτω κατ’ εικόνα και ομοίωση μου σας έφτιαξα.
Ζητήστε και θα σας δοθεί , ψάξτε και θα ανακαλύψετε. ''
Αυτά λοιπόν θα έλεγα στους ανθρώπους, αν ήμουν ο Θεός.

Πετυχημένος Γονιός

Τι μπορείς, λοιπόν, να κάνεις εσύ για να είσαι δίπλα στο παιδί σου, να το βοηθήσεις να ανοίξει τα φτερά του και να το αφήσεις μόνο του ελεύθερο να πετάξει ψηλά; Εννοείται πως θα πέσει πολλές φορές, αλλά τι αξία έχει να σηκωθείς αν δεν πέσεις πρώτα; 

Πίστεψέ με, επιτυχημένος γονιός δεν είναι αυτός, ο οποίος μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά του σε κάθε δυσκολία. Είναι εκείνος, που έχει μεγαλώσει παιδιά, που μπορούν να χειριστούν τις δυσκολίες, χωρίς να ζητήσουν τη βοήθειά του. Αν τα παιδιά σου φύγουν μετά την ενηλικίωση απ’ το πατρικό, αν θέλουν να ακολουθήσουν ανεξάρτητα και μόνα τους τη δική τους ζωή, ως γονέας έχεις κάνει πραγματικά καλή δουλειά.

Είναι τρεις οι βασικοί πυλώνες, που πρέπει να ξέρουμε όλοι όσοι μεγαλώνουμε παιδιά και όσοι θα μεγαλώσουμε παιδιά στο μέλλον. Πρώτο και κυριότερο είναι, ότι έχεις πολλαπλούς ρόλους ως γονέας, δεύτερον ότι τα παιδιά αντιγράφουν και όταν λέω αντιγράφουν εννοώ πως κάνουν copy-paste σε αληθινούς χρόνους και τρίτον έχουν ανάγκη την αγκαλιά σου και προπάντων την αγάπη σου.

Ο γονέας έχει πολλαπλούς ρόλους, τους οποίους πρέπει να υιοθετήσει πάση θυσία, για να γίνει στο μέλλον το παιδί του ένας ανεξάρτητος ενήλικας. Πρέπει για το παιδί να είσαι εκεί, να ακούσεις τα όνειρά του, να είσαι ο καθοδηγητής του, ο φίλος του, το μονοπάτι που θα θέλει να διαβεί, πρέπει να είσαι το ουράνιο τόξο του, το φως μέσα στο σκοτάδι του, και να συνεχίσω ή θα φτιάξεις εσύ τη δική σου λίστα;

Τα παιδιά αντιγράφουν. Έχουν την τάση να μιμούνται τους γονείς τους. Αν βλέπουν έναν καταθλιπτικό γονέα, δύσκολα θα είναι τα ίδια ιδιαίτερα ευδιάθετα, αν έχουν απέναντί τους έναν απότομο γονέα, απότομα θα μάθουν να μιλάνε και τα ίδια. Αν βλέπουν ένα γονέα χωρίς ενδιαφέροντα, χωρίς όρεξη, να ασχολείται διαρκώς με το κινητό, φαντάσου τι επιλογές θα κάνουν στη ζωή τους και πώς θα τα αντιμετωπίζουν όλα. Σκέψου τι πρότυπο θέλεις να είσαι για τα παιδιά σου, γιατί είσαι ο καθρέφτης τους.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη αγκαλιές και αγάπη. Ακόμα κι αν σε έχουν κουράσει, ακόμα και αν είσαι ταλαιπωρημένος απ’ τις υποχρεώσεις ολόκληρης της ημέρας ή σε έχουν τσιτώσει, μόλις τα πάρεις αγκαλιά και τους πεις πως τα αγαπάς, όλα θα περάσουν δια μαγείας. Γιατί τι θέλουν άλλωστε; Να νιώθουν πως νοιάζεσαι και τους δίνεις την προσοχή που έχουν ανάγκη. Φρόντισε να είσαι εκεί για τα παιδιά σου, η αγκαλιά σου για εκείνα πρέπει να είναι διαθέσιμη 24 ώρες την ημέρα. Και πρέπει να τους δείχνεις και έμπρακτα την αγάπη σου.

Το να είσαι γονιός είναι ο πιο υπεύθυνος ρόλος στη ζωή σου. Τα παιδιά είναι ευτυχία μεγάλη, αυτά είναι το χρυσάφι μας και η κληρονομιά μας. Σε αυτά θα εναποθέσουμε τις ελπίδες μας, ότι θα καταφέρουν πολλά περισσότερα απ’ όσα καταφέραμε εμείς και θα παρακαλάμε να είμαστε εκεί και να καμαρώνουμε. Αλλά τελικά η επιτυχία μας ως γονείς θα είναι, όταν θα τα βλέπουμε να πραγματοποιούν τα δικά τους όνειρα, στη δική τους ζωή, όντας ευτυχισμένα.

Ο Τυφλός