Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2020

Ο Καθρέπτης


Ο δικηγόρος του παπά




Στην δίκη ενός παπά ο δικηγόρος του ήταν τόσο καλός , που είχε τη φήμη, πως δεν είχε καμία χαμένη υπόθεση μέχρι τότε. Το περίεργο αυτής της δίκης ήταν, η αναμενόμενη πρώτη ήττα του περίφημου δικηγόρου, γιατί ο πελάτης του, ο παπάς ομολόγησε τις αμέτρητες εγκληματικές πράξεις στη διάρκεια των δέκα τελευταίων ετών. Όλη η πόλη  ολόκληρο μήνα μιλούσε για τα μεγάλα ποσά, που έκλεψε από το ταμείο της εκκλησίας ο παπάς!
Η μεγάλη αίθουσα του δικαστηρίου ήταν ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο και η δίκη άρχισε με αγόρευση του εισαγγελέα. Περάσανε δυο ώρες, όμως ο κατήγορος δεν είχε σκοπό, να τελειώσει. Με ύφος και οργή, κουνώντας τα χέρια του ο εισαγγελέας απευθυνόταν μια στον κατηγορούμενο, μια στο δικαστή, μια στους ενόρκους , μια στο κουρασμένο ακροατήριο, που ήδη γνώριζε όλες τις λεπτομέρειες αυτής της υπόθεσης από τις εφημερίδες.
Την δίκη παρακολουθούσε ένας φημισμένος σκηνοθέτης μαζί με έναν φίλο του. Κάποια στιγμή ο σκηνοθέτης γύρισε και είπε στον φίλο του:
- Κάποια αραβική παροιμία λέει , "μου το είπες και σε πίστεψα, όταν το επανέλαβες άρχισα να αμφιβάλλω, όταν όμως το είπες τρίτη φορά, κατάλαβα ότι λες ψέματα". Ο εισαγγελέας σίγουρα δε γνωρίζει αυτήν την παροιμία !
Τελικά ο εισαγγελέας ολοκλήρωσε την αγόρευσή του και το λόγο πήρε ο συνήγορος.
Ο δικηγόρος  είπε μια και μόνο μια φράση:
- Αξιοσέβαστοι κύριοι ένορκοι, ο πελάτης μου επί τριάντα χρόνια έκανε συνεχώς άφεση των αμαρτιών σας.  Συγχωρέστε του λοιπόν κι εσείς μια φορά την αμαρτία του!
Οι ένορκοι αθώωσαν τον παπά.

Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020

Ο Δάσκαλος ακολουθεί τον Δάσκαλο του 


Πως δέχτηκε τον μαθητή ο Δάσκαλος


Η εξουσία του βασιλιά



Ένας νεαρός βασιλιάς ασκούσε την εξουσία του με τη μεγαλύτερη δυνατή αυστηρότητα. Κρατούσε τη δικαιοσύνη στα χέρια του, διέταζε τις συλλήψεις και επαγρυπνούσε για την ταχεία και ανελέητη εκτέλεση των ποινών.
Ωστόσο η κατάσταση δε βελτιώνονταν. Ο βασιλιάς αισθανόταν, πως η εξουσία του δυσκολευόταν να εδραιωθεί.
Μια μέρα κάλεσε τον πρωθυπουργό του και του είπε:
– Εκτέλεσα πολλούς ανθρώπους. κι όμως κανείς δε με φοβάται. Πώς το εξηγείς;
– Είναι θέμα επιστήμης της πολιτικής, απάντησε ο πρωθυπουργός. Πρέπει να μάθεις το μυστικό της εξουσίας. Όλοι αυτοί που εκτέλεσες ήταν εγκληματίες, ένοχοι. Κατά συνέπεια οι άλλοι δεν έχουν κανένα λόγο, να σε φοβούνται. Αν θέλεις να σε φοβούνται αληθινά, πρέπει να εκτελέσεις και αθώους.
Ο βασιλιάς κούνησε το κεφάλι του. Είχε καταλάβει.
Δύο μέρες αργότερα διέταξε την εκτέλεση του πρωθυπουργού του.