Οι δυο φίλοι και η αρκούδα

Ο Φυλακισμένος

Ο Κουρέας κι ο Πελάτης του

Μια φορά πήγε ένας τύπος στο κουρείο για το καθιερωμένο κούρεμα και ξύρισμα.
Καθώς ο κουρέας άρχισε να δουλεύει, άρχισε μια καλή συζήτηση.
Μίλησαν για τόσα πολλά πράγματα και πάρα πολλά θέματα…
Όταν τελικά άγγιξαν το θέμα της θρησκείας και του Θεού, ο κουρέας αναφώνησε:
- Δεν πιστεύω ότι ο Θεός υπάρχει !
- Γιατί το λες αυτό; ρώτησε ο πελάτης.
Ο κουρέας απάντησε :
- Λοιπόν, απλά βγες έξω στο δρόμο, για να καταλάβεις, γιατί ο Θεός δεν υπάρχει. Πες μου γιατί αν ο Θεός υπάρχει, υπάρχουν τόσοι διεστραμμένοι; Γιατί τόσα εγκαταλελειμμένα παιδιά; Αν ο Θεός υπήρχε, δε θα υπήρχε ούτε δυστυχία ούτε πόνος. Δε μπορώ να φανταστώ ένα Θεό που αγαπάει και συμπονεί, να επιτρέπει, όλα αυτά που γίνονται.
Ο πελάτης το σκέφτηκε για μια στιγμή, αλλά δεν απάντησε, γιατί δεν ήθελε να μπει σε λεκτική αντιπαράθεση και χαλάσει τη συζήτηση.
Ο κουρέας τελικά τελείωσε τη δουλειά του και ο πελάτης έφυγε.
Όμως μόλις έφυγε από το κουρείο, είδε ένα άντρα στο δρόμο με μακριά κατσαρά βρώμικα μαλλιά και γένια. Φαινόταν πολύ βρώμικος και απεριποίητος. Αμέσως ο πελάτης γύρισε πίσω και ξαναμπήκε στο κουρείο και είπε στον κουρέα :
- Μόλις ανακάλυψα πως οι κουρείς δεν υπάρχουν !
- Πως μπορείς να το λες αυτό; ρώτησε έκπληκτος ο κουρέας. Είμαι εδώ και είμαι κουρέας! Μόλις σε κούρεψα, τι είναι αυτά που λες ;
- Χρησιμοποιώ ανάλογα επιχειρήματα με τα προηγούμενα δικά σου, απάντησε ο πελάτης και εξήγησε:
- Οι κουρείς δεν υπάρχουν, γιατί αν υπήρχαν, δε θα υπήρχαν αχτένιστοι άνθρωποι με μακριά βρώμικα μαλλιά και γένια, όπως ο τύπος που στέκεται στο πεζοδρόμιο , έξω από το μαγαζί σου !
- Μα οι κουρείς όντως υπάρχουν! Ανταπάντησε ο κουρέας. Συμβαίνει να υπάρχουν άνθρωποι αχτένιστοι , ακούρευτοι κι αξύριστοι , επειδή δεν έρχονται σε μένα.
- Ακριβώς! απάντησε ο πελάτης. Αυτό είναι το θέμα! Αν οι άνθρωποι συνήθιζαν να αναζητούν και να πηγαίνουν στον Θεό , προσευχόμενοι και ζητώντας από Αυτόν, να τους δίνει δύναμη και φώτιση , ώστε να μπορούν να ξεπερνούν τις δυσκολίες , που φέρνει η ζωή μπροστά τους , τότε θα ανακάλυπταν πως ο Θεός, επίσης υπάρχει! Αν λοιπόν ερχότανε η ευλογημένη στιγμή, που όλοι οι άνθρωποι θα κάνανε το ίδιο , είναι σίγουρο, πως το κακό , ο πόνος και η δυστυχία θα εξαφανιζότανε από τον κόσμο !

Το θεώρημα του Μεταξοσκώληκα

Το κόκκινο κουμπί

Στο σταθμό των τρένων

Ένας Γεράκος καθόταν στο σταθμό ενός τρένου και περνούσε την ώρα του, χαζεύοντας τους περαστικούς.
Κάποια μέρα, επειδή είχε ευγενικό και προσιτό βλέμμα, τον πλησιάζει ένας ταξιδιώτης και τον ρωτά…
- Πως είναι οι άνθρωποι στην πόλη σας ; Ρωτώ γιατί είμαι καινούριος εδώ και θα ήθελα, να ξέρω την νοοτροπία του τόπου αυτού .
Ο Γεράκος τον κοίταξε και του είπε :
- Πως ήταν οι άνθρωποι από εκεί που έφυγες ;
- Αφήστε τα. Ήταν ανταγωνιστικοί , σκληροί , 
άκαρδοι , υλιστές , αναξιόπιστοι !
- Και εδώ έτσι είναι, ανακοίνωσε ο Γεράκος !
Ο Ταξιδιώτης έφυγε απογοητευμένος.
Ένας άλλος ταξιδιώτης είδε την σκηνή, παρόλο που δεν άκουγε την συζήτηση και αισθάνθηκε και αυτός, ότι μπορούσε να ρωτήσει τον Ηλικιωμένο αυτό κύριο.
Και αυτόν τον βασάνιζε το ίδιο ερώτημα :
- Πως είναι οι άνθρωποι στην πόλη σας ; Ρώτησε τον Γεράκο.
- Πως ήταν οι άνθρωποι από εκεί που έφυγες ;
Ο δεύτερος ταξιδιώτης απάντησε:
- Αχ πόσο χαίρομαι, που μου τα θυμίζετε ! Τι καλούς φίλους άφησα πίσω μου , πόσο με αγαπούσαν και τους αγαπούσα , πόσο με συμπαραστεκότανε και με βοηθούσανε, πόσο πολύ τους εμπιστευόμουνα ! Δυστυχώς όμως οι δουλειές μου δεν μου επέτρεπαν πλέον, να μείνω στη πόλη εκείνη , που η θύμησή της μου φέρνει τόσο όμορφες εικόνες στο μυαλό τόσο όμορφες αναμνήσεις ! Οι ανάγκες της εργασίας μου με φέρνουν στη δική σας πόλη και γι΄ αυτό σας ρωτώ.
- Μην ανησυχείς παιδί μου, του απαντάει ο Γεράκος και στην πόλη αυτή που έχεις έρθει , έτσι ακριβώς είναι οι άνθρωποί της , όμοιοι με αυτούς που άφησες πίσω σου. Θα σε αγαπήσουν θα σε στηρίξουν , θα σου συμπαρασταθούν !
Στην ζωή βρίσκουμε αυτό, στο οποίο επικεντρώνουμε το βλέμμα μας και ψάχνουμε να βρούμε. Αν ψάχνουμε για ελαττώματα, για κακία, για αντιπάλους , αυτούς και θα βρούμε μπροστά μας. Αν ψάχνουμε γύρω μας για ανθρώπους με αγάπη και καλοσύνη, όχι απλά θα τους βρούμε, αλλά και θα γίνουν οι δικοί μας άνθρωποι.
Ακόμη λοιπόν κι αν τα πράγματα δεν πάνε καλά , ακόμη κι αν μας βρουν δυσκολίες , εμπόδια και συμφορές , θα ξέρουμε πως δεν είμαστε μόνοι , αλλά έχουμε ανθρώπους, που θα πασχίσουν μαζί μας , για να μας βοηθήσουν να ορθοποδήσουμε !
Αν ρωτήσεις τη μέλισσα τι βρίσκει στο περιβάλλον 
της , θα σου απαντήσει πως βρίσκει όμορφα λουλούδια . Αντίθετα αν μπορούσες να ρωτήσεις το ίδιο μια μύγα , δεν θα ήθελες πραγματικά να ακούσεις την απάντησή της !
Όμοιος ομοίω αεί πελάζει , ο καθένας κάνει παρέα με ανθρώπους, που είναι όπως αυτός !

Ο ιππότης Φερδινάνδος

Ο ένδοξος ιππότης Φερδινάνδος, ο μέγας εξολοθρευτής των δράκων, είχε μια επικίνδυνη εμμονή, να χώσει το πρόσωπό του στα πλούσια στήθη της βασίλισσας, αλλά ήξερε, ότι για κάτι τέτοιο, η ποινή είναι θάνατος.
Μια μέρα εξομολογήθηκε αυτό το μυστικό του στο σύντροφό του, τον Λεόντιο τον ιατρό, ο οποίος ήταν και ο αρχίατρος του βασιλιά. Ο Λεόντιος ο ιατρός, αφού σκέφτηκε, του είπε ότι βρήκε έναν τρόπο, για να του ικανοποιήσει την επιθυμία του, αλλά όλη η ιστορία θα του κόστιζε 1.000 χρυσά νομίσματα.
Χωρίς δισταγμό, ο ιππότης Φερδινάνδος συμφώνησε με το ποσό.
Την επόμενη μέρα, ο Λεόντιος ο ιατρός παρασκεύασε μια φαγουρόσκονη και έριξε λίγη στο στηθόδεσμο της βασιλίσσης, όταν αυτή έκανε μπάνιο. Αμέσως μετά η βασίλισσα ντύθηκε και η φαγουρόσκονη άρχισε να ενεργεί. Όταν τον κάλεσαν στα ιδιαίτερα βασιλικά δωμάτια για να αντιμετωπίσει το περιστατικό, ο Λεόντιος ο ιατρός πληροφόρησε τον βασιλιά και τη βασίλισσα, ότι μόνο ένα ειδικό σάλιο, αν εφαρμοστεί για τέσσερες ώρες, θα μπορούσε να θεραπεύσει αυτή τη φαγούρα. Και, σύμφωνα με τα τεστ, το μόνο κατάλληλο σάλιο, ως αντίδοτο, ήταν αυτό του ιππότη Φερδινάνδου, του μεγάλου εξολοθρευτή των δράκων !
Ο βασιλιάς αμέσως προσκάλεσε τον ιππότη Φερδινάνδο στο παλάτι. Ο Λεόντιος ο ιατρός έδωσε στον ιππότη το αντίδοτο της φαγουρόσκονης, το οποίο γρήγορα έβαλε στο στόμα του και έτσι για τις επόμενες τέσσερες ώρες, ο ιππότης εργαζόταν με ζήλο πάνω στα πλούσια και υπέροχα στήθη της βασίλισσας. Η φαγούρα πράγματι πέρασε, η βασίλισσα ανακουφίστηκε και ο ιππότης έφυγε ικανοποιημένος και τιμημένος σαν ήρωας.
Όταν ο ιππότης Φερδινάνδος επέστρεψε στο σπίτι του, βρήκε τον ιατρό Λεόντιο, ο οποίος απαίτησε την πληρωμή των 1.000 χρυσών νομισμάτων. Αλλά τώρα που η επιθυμία του είχε εκπληρωθεί, ο ιππότης Φερδινάνδος, επειδή γνώριζε ότι ο Λεόντιος ο ιατρός δεν θα μπορούσε ποτέ να αναφέρει την απάτη, που κατασκεύασαν στο βασιλιά, τον έδιωξε χωρίς να του πληρώσει τίποτα.
Την άλλη μέρα ο Λεόντιος ο ιατρός έχυσε μια πολύ μεγάλη δόση φαγουρόσκονης στο σώβρακο του βασιλιά. Ο βασιλιάς αμέσως κάλεσε τον ιππότη Φερδινάνδο !
Ας μας γίνει μάθημα λοιπόν , αυτό που έπαθε ο Φερδινάνδος, τα γούστα μας πρέπει να τα πληρώνουμε !
Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να πληρώσουμε τα γούστα κάποιου άλλου !