Το διαγώνισμα στην Φυσική

Το διαγώνισμα στην Φυσική
Ένας καθηγητής του πανεπιστημίου είχε βαθμολογήσει έναν φοιτητή με πολύ χαμηλό βαθμό σε ένα διαγώνισμα φυσικής, ενώ ο φοιτητής ισχυριζόταν, πως έπρεπε να τον βαθμολογήσει με άριστα. Τελικά αποφάσισαν να ρωτήσουν τη γνώμη ενός τρίτου, ανεξάρτητου εκτιμητή και απευθύνθηκαν στον πρόεδρο της Βασιλικής Ακαδημίας, κάτοχο του Βραβείου Νόμπελ φυσικής, για βοήθεια.
Το διαγώνισμα είχε μόνο μια ερώτηση:
«Εξηγήστε, με ποιόν τρόπο μπορείτε να μετρήσετε το ύψος ενός κτηρίου, χρησιμοποιώντας ένα βαρόμετρο.»
Ο φοιτητής απάντησε:
«Δένεις το βαρόμετρο με ένα μακρύ σχοινί, ανεβαίνεις στην ταράτσα του κτηρίου και αφήνεις το δεμένο βαρόμετρο να πέσει. Όταν φτάσει στο έδαφος, κάνεις ένα σημάδι πάνω στο σχοινί . Ανεβάζεις πάνω το σχοινί , μετράς το μάκρος του σχοινιού, που είναι το ίδιο με το ύψος του κτηρίου».
Ο πρόεδρος και κάτοχος του Νόμπελ φυσικής προβληματίστηκε , επειδή η απάντηση ήταν σωστή. Από την άλλη πλευρά, η εξέταση ήταν για την φυσική, ενώ η απάντηση δεν είχε κάποια σχέση με την επιστημονική θεώρηση της φυσικής!
Προτάθηκε λοιπόν στον φοιτητή, να επιχειρήσει να απαντήσει στην ερώτηση με τέτοιο τρόπο, ώστε να δείξει γνώση φυσικών νόμων. Ο φοιτητής προθυμοποιήθηκε να το κάνει:
«Ανεβαίνετε στη στέγη του κτιρίου και αφήνετε το βαρόμετρο να πέσει, μετρώντας των χρόνο πτώσης. Και μετά χρησιμοποιώντας τον αντίστοιχο τύπο, βρίσκετε με αριθμητικές διαδικασίες το ύψος του κτηρίου».
– Άλλη λύση, μια ηλιόλουστη μέρα μετράτε την σκιά του βαρομέτρου και έπειτα κάνετε το ίδιο με τη σκιά του κτηρίου. Βρίσκετε το ύψος του κτηρίου εφαρμόζοντας την απλή αναλογία.
– Όχι και κακή λύση, μήπως ξέρετε και άλλες, ρώτησε ο Νομπελίστας φυσικής.
– Μάλιστα, παρακαλώ ένας πολύ απλός τρόπος. Ανεβαίνετε από το κλιμακοστάσιο με τα πόδια, ακουμπάτε στον τοίχο το βαρόμετρο και χαράζετε διαδοχικά το ύψος του βαρομέτρου . Αφού φτάσετε στην ταράτσα, αρχίζετε να κατεβαίνετε, μετρώντας πόσες χαραγματιές κάνατε. Πολλαπλασιάζετε στο τέλος τον αριθμό των χαράξεων με το ύψος του βαρομέτρου και το αποτέλεσμα είναι το συνολικό ύψος του κτηρίου!
Αν θέλετε πιο δύσκολο τρόπο, συνέχισε ο φοιτητής, τότε πρέπει να δέσετε στο βαρόμετρο ένα κορδόνι και να το χρησιμοποιήσετε σαν εκκρεμές και να επιχειρήσετε να μετρήσετε την επιτάχυνση της βαρύτητας στην βάση του κτηρίου και στην στέγη του. Από την διαφορά μεταξύ αυτών των δύο τιμών, εφαρμόζοντας τον κατάλληλο τύπο, μπορείτε να βρείτε το ύψος του κτηρίου.
Για να μη λοιπόν πλατειάζουμε υπερβολικά , τελειώνοντας, θα σας πω το πιο απλό και αποτελεσματικό τρόπο λύσης του προβλήματος. Παίρνετε μαζί σας το βαρόμετρο, βρίσκετε τον αρχιτέκτονα του κτιρίου και του λέτε: «Κύριε αρχιτέκτονα, έχω ένα καταπληκτικό βαρόμετρο. Είναι δικό σας, αν μου πείτε το ύψος αυτού του κτιρίου».
Στο τέλος ο φοιτητής ομολόγησε, ότι ήξερε τι ήθελε ο καθηγητής απ’ αυτόν, αλλά επίτηδες η πρώτη του απάντηση ήταν με τον τρόπο που δόθηκε στο διαγώνισμα, επειδή είχε μπουχτίσει στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, που οι καθηγητές προσπαθούσαν να επιβάλλουν τον τρόπο σκέψης τους στους μαθητές. Θεωρεί λοιπόν, πως το ίδιο δεν χρειάζεται να γίνεται και στο πανεπιστήμιο.
Α ξεχάσαμε να γράψουμε το όνομα του φοιτητή. Αυτός ο φοιτητής ήταν ο Νιλς Μπορ, μεγάλος Δανός φυσικός, που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1922!

Σ' έναν χειμωνιάτικο περίπατο

Το χαμένο τσεκούρι

Αυταπάτη

Ο τυφλός ζητιάνος

Ένας τυφλός καθόταν σε μια άκρη μιας πολυσύχναστης πλατείας, έχοντας ένα κυπελλάκι μπροστά στα πόδια του και ένα χοντροκομμένο χαρτόνι , στο οποίο ήταν γραμμένο με άσπρη κιμωλία:
«Είμαι τυφλός, σας παρακαλώ βοηθήστε με!»
Πολλοί περνούσαν από μπροστά του , αλλά ελάχιστοι έριχναν ένα βλέμμα επάνω του και ακόμη λιγότεροι άφηναν ένα μικρό κέρμα μέσα στο κυπελλάκι.
Κάποια στιγμή άκουσε ο τυφλός τακούνια από γυναικείες γόβες, να πλησιάζουν προς το μέρος του και να σταματάνε μπροστά του. Κατάλαβε ο τυφλός, πως αυτή που σταμάτησε, κάτι έσβησε και κάτι έγραψε πάλι πάνω στο χοντροκομμένο χαρτόνι , επειδή άκουσε και αναγνώρισε τους αντίστοιχους ήχους.
Άκουσε ο τυφλός τον ήχο των τακουνιών , που απομακρυνότανε από αυτόν. Τα επόμενα λεπτά έκπληκτος ο τυφλός αντιλήφθηκε, πως συνεχώς έπεφταν κέρματα στο κυπελλάκι, ακούγοντας τον μεταλλικό θόρυβο που έκαναν χτυπώντας το ένα στα άλλα. Αρκετές φορές ο τυφλός άδειασε το κυπελλάκι και ισάριθμες φορές γρήγορα αυτό γέμιζε και πάλι με κέρματα!
Ο τυφλός κατάλαβε πως σουρουπώνει, επειδή σιγά-σιγά αισθανότανε την θερμοκρασία του αέρα να πέφτει. Ετοιμάστηκε λοιπόν, για να γυρίσει στο σπίτι του , χαρούμενος αλλά και απορημένος, για το τι τέλος πάντων έγραψε η καλή κυρία , όταν σταμάτησε μπροστά του.
Πριν φύγει άκουσε να τον πλησιάζουν τακούνια και αναγνώρισε πως ο ήχος ήταν ο ίδιος με αυτόν , που άκουσε όταν η κυρία σταμάτησε μπροστά του. Όταν αντιλήφθηκε πως τον πλησίασε αρκετά , ο τυφλός χαμογελώντας και γυρίζοντας προς το μέρος της, την ευχαρίστησε θερμά για το καλό που του έκανε και διστακτικά, για να μην την φέρει σε δύσκολη θέση , την παρακάλεσε να του πει τι έγραψε πάνω στο χαρτόνι και συγκίνησε τους διερχόμενους.
Η κυρία τον ακούμπησε στοργικά στον ώμο και του απάντησε:
– Δεν έγραψα κάτι. που να είναι αναληθές. Έγραψα με διαφορετικά λόγια, το ίδιο που έγραφε και προηγούμενα το χαρτόνι: «Είναι πολύ όμορφη η μέρα σήμερα, αλλά εγώ δυστυχώς δεν μπορώ να την δω!»

Ιστορίες ηλικιωμένων ανθρώπων

''Πρόσφατα, απέτυχα σε μια συνέντευξη για δουλειά και ήμουν πολύ θυμωμένος με τον εαυτό μου. Ένας ηλικιωμένος άντρας με πλησίασε και μου είπε: 

‘Αγόρι μου, έχεις μόρφωση, εργασιακή εμπειρία, σταθερή ζωή και στεναχωριέσαι; Μεγάλωσα μετά τον πόλεμο και δεν είχα κανένα από αυτά, αλλά βρήκα το δρόμο μου. Θα τον βρεις και εσύ. Απλά, δώσε στον εαυτό σου λίγο χρόνο. Τίποτα δε συμβαίνει από τη μια στιγμή στην άλλη’.''

''Είδα έναν ηλικιωμένο άντρα, να κρύβεται πίσω από μια ηλικιωμένη γυναίκα με ένα μπουκέτο λουλούδια στα χέρια. Με το ένα χέρι της έκλεισε τα μάτια και της είπε: 

‘Μάντεψε ποιος είναι!’ 

Εκείνη απάντησε χαριτωμένα: 

‘Ο αγαπημένος γκριζομάλλης μου’ και εκείνος της έδωσε τα λουλούδια.''

''Σήμερα συνάντησα έναν 70χρονο άντρα στο λεωφορείο. Πήγαινε σε ένα ραντεβού με γλυκά και λουλούδια. ‘Σε αυτή τη στάση κατεβαίνω’, ρώτησε τον οδηγό και εκείνος έγνεψε καταφατικά. ‘Ωραία, γιατί με περιμένει η αγαπημένη μου’, απάντησε ο ηλικιωμένος. Έμοιαζε πραγματικά τόσο χαρούμενος!''

'' Έχω μια συμφοιτήτρια που είναι ήδη 60 ετών, αλλά θέλει να πάρει και δεύτερο πτυχίο, επειδή ο εγγονός της που είναι 5 ετών, αποφάσισε ότι θέλει να ζήσει στην Ιταλία, όταν μεγαλώσει. Έτσι, μαθαίνει η ίδια ιταλικά, για να τα μάθει και στον εγγονό της. ''

''Σήμερα είδα ένα ηλικιωμένο ζευγάρι στο λεωφορείο. Η ηλικιωμένη γυναίκα φώναζε στον άντρα της για κάποιο λόγο, αλλά εκείνος χωρίς να αναστατωθεί καθόλου, της έπιασε το γόνατο και της ψιθύρισε: ‘Υποσχέθηκες ότι δε θα τσακωνόμαστε’. 

Μετά παρέμειναν σιωπηλοί, μέχρι να κατέβουν.''

''Πριν από 2 χρόνια, ο παππούς μου, που τώρα έχει πεθάνει, μου έκανε δώρο το αγαπημένο του βιβλίο. Σήμερα αποφάσισα να το διαβάσω. Βρήκα έναν μικρό φάκελο με 20 δολάρια και ένα σημείωμα, που έλεγε: ‘Αν κάποια στιγμή βαριέσαι, πήγαινε να αγοράσεις 2-3 σοκολάτες’.''

''Είμαι στο κομμωτήριο. Η κομμώτρια κουρεύει τα μαλλιά ενός ηλικιωμένου άντρα και η γυναίκα του κάθεται δίπλα σε ένα παγκάκι. Αυτό το ζευγάρι αντάλλαζε συνέχεια μεταξύ τους σαρκαστικά σχόλια. Σε κάποιο σημείο, η γυναίκα προσβλήθηκε και άρχισε να κλαίει. Ο ηλικιωμένος άντρας την πλησίασε, την αγκάλιασε, της έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο και της είπε, ότι είναι το πολυτιμότερο διαμάντι της ζωής του.''

''Είμαι στο σπίτι του παππού μου. Κάθομαι στο τραπέζι, ο παππούς είναι δίπλα μου και η γιαγιά στην κουζίνα, να φτιάχνει τηγανίτες. Τότε, ο παππούς της είπε: 

‘Ας δείξουμε στην εγγονή μας τι μπορούμε να κάνουμε!’ 

Τότε, η γιαγιά έριξε μια τηγανίτα πάνω από τον ώμο της προς τον παππού και εκείνος την έπιασε με ένα πιάτο! 

Είναι 70 ετών και δεν έχουν ξεχάσει να διασκεδάζουν!''

''Μια μέρα έκανα βόλτα σε ένα πάρκο και είδα έναν ηλικιωμένο άντρα να ανεβάζει στους ώμους του τη γυναίκα του, για να μπορέσει να φτάσει ένα λουλούδι, που ήθελε να κόψει. Καθώς τη σήκωνε, του ξέφυγε ένα 'βατραχάκι.' Τότε, η γυναίκα του του είπε γελώντας: 

‘Μπορώ να το φτάσω. Δε χρειάζεται να πετάξουμε!’ ''

''Πήγα να επισκεφθώ τους παππούδες μου. Η γιαγιά με πήγε αμέσως στην κουζίνα, για να μου δώσει να φάω. 

‘Γιαγιά, που είναι ο παππούς;’ 

‘Πήγε στη λήθη, διαλύθηκε στην ηχώ του τρεχούμενου νερού, δεν είναι πια εδώ’, μου απάντησε και κοίταξε το πάτωμα. Μπερδεύτηκα και άρχισα να τρέμω – δεν μπορεί να… Και τότε άκουσα τη φωνή του παππού από το μπάνιο: 

‘Σταμάτα να λες ψέματα στο παιδί! Θα πάω στη λήθη μόνο μετά από σένα!’

''

Μακάβριο

Παράξενοι θάνατοι

Είναι γνωστό, πως οι Αμερικανοί αγαπάνε το φαγητό. Όχι με την έννοια καλό φαγητό όπως, ας πούμε, οι Γάλλοι. Όχι! Αυτοί γεμίζουν τα στομάχια τους με χάμπουργκερ, πατάτες με κέτσαπ, λουκουμάδες, τουρσί, καλαμπόκι και διάφορα όσπρια με σάλτσα.
Το πλούσιο δείπνο ενός Αμερικανού ήταν γεμάτο με τέτοια προϊόντα, που εκκρίνουν μεθάνιο και υδρόθειο. Η κρεβατοκάμαρά του ήταν μικρή και επιπλέον δε φρόντισε να ανοίξει κάποιο παράθυρο ή φεγγίτη. Ως αποτέλεσμά το πρωί τον βρήκαν πνιγμένο από τα αέρια του εντέρου του!

Ένας νεοσύλλεκτος στρατιώτης, βαρέθηκε να κοιμάται στο κρεβάτι εκστρατείας και αγόρασε μια αιώρα. Εξερεύνησε τον στρατώνα, για να μπορέσει να βρει κατάλληλο μέρος , για να κρεμάσει την αιώρα του. Τελικά κατέληξε, να την κρεμάσει μεταξύ δυο ντουλαπιών. Τα οποία, όταν εκείνος ξάπλωσε πάνω στην αιώρα, έπεσαν , τον πλάκωσαν και πέθανε!

Ήταν φοβερή η εκδίκηση ενός ομοφυλόφιλου από την Νέα Υόρκη, που θύμωσε με τον «φίλο» του. Του έδωσε μεγάλη δόση ναρκωτικών και εκείνος λιποθύμησε. Μετά του φόρεσε την άσπρη ενδυμασία του Κου-Κλουξ-Κλαν με δυο πινακίδες , μια στο στήθος , που έγραφε, «Θάνατος στους νέγρους!» και μια στην πλάτη, που έγραφε, «Ο Θεός αγαπάει το Κου-Κλουξ-Κλαν» στην πλάτη, τον μετέφερε στο κέντρο του Χάρλεμ και τον πέταξε στο δρόμο από το αυτοκίνητό του. Ύστερα από πέντε λεπτά ο άτυχος «φίλος» ήταν νεκρός από μαχαιριές και σφαίρες!

Όταν το ρεβόλβερ ενός ληστή έπαθε αφλογιστία κατά τη ληστεία μιας τράπεζας, εκείνος έκανε κάτι παράλογο, κάρφωσε το βλέμμα του στο εσωτερικό της κάννης και αμήχανος πάτησε ξανά τη σκανδάλη. Ευτυχώς για τους παρόντες και δυστυχώς για τον ληστή, αυτήν την φορά το όπλο λειτούργησε κανονικά!