Η επίδραση των σκέψεων στο σώμα μας

Οι αρνητικές σκέψεις δημιουργούν στο εσωτερικό μας ένα αφιλόξενο περιβάλλον για τα κύτταρα του οργανισμού μας, με ενδεχόμενο αποτέλεσμα την πρόκληση ασθενειών. Έτσι, με απλή λογική, συμπεραίνουμε, ότι οι σκέψεις μας μπορούν όντως να μας αρρωστήσουν. Αν λοιπόν, μπορούν να μας αρρωστήσουν, ίσως να μπορούν και να μας θεραπεύσουν.
Ο Μπιλ εμφάνισε μια κάκωση στο πρόσωπό του και ο δερματολόγος διέγνωσε κακόηθες μελάνωμα. Παρά το γεγονός πως υποβλήθηκε στις ενδεδειγμένες θεραπείες , δυστυχώς ο καρκίνος έκανε μετάσταση.
Όπως είναι φυσικό, ο Μπιλ βίωσε τις στιγμές, «γιατί σε μένα;». Γνώριζε ότι η υπερβολική έκθεσή του στον ήλιο ήταν επικίνδυνη, όμως ήξερε κι άλλους, που είχαν εκτεθεί το ίδιο, αλλά δεν είχαν αναπτύξει καρκίνο.
Ο Μπιλ αναρωτήθηκε εάν οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές του είχαν συντελέσει στην εμφάνιση της αρρώστιάς του. Σε μια διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης, αντιλήφθηκε ότι για περισσότερο από 30 χρόνια, βίωνε συναισθήματα πικρίας, γιατί σκεφτόταν και ένιωθε, ότι έπρεπε πάντοτε να καταπιέζει τις δικές του ανάγκες , προκειμένου να είναι σε θέση, να εξυπηρετεί τους άλλους.
Η ανάγκη του να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική μετά το λύκειο παραμερίστηκε επειδή ο πατέρας του από ατύχημα δεν μπορούσε πλέον να εργαστεί , οπότε έπρεπε ο Μπιλ να εργάζεται , για να ζήσει την οικογένειά του
Αναβίωνε τόσο συχνά αυτά τα συναισθήματα που ένιωσε, όταν του είπαν ότι πρέπει να εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες του, που το σώμα του ζούσε συνέχεια στο παρελθόν. Σαν να μην έφτανε αυτό, του δημιουργήθηκε ένα ψυχολογικό κενό ανεκπλήρωτων ονείρων. Κάθε φορά που τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως τα ήθελε, έβρισκε πάντα κάποιον ή κάτι να κατηγορήσει.
Ο Μπιλ είχε απομνημονεύσει ως μοτίβο συναισθηματικής αντίδρασης την πικρία, η οποία κυριάρχησε στο χαρακτήρα του και μετατράπηκε σε ασυνείδητο πρόγραμμα. Η συναισθηματική του υπόσταση, ενεργοποιούσε τα ίδια γονίδια για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, που είχε προκαλέσει την ασθένεια, που τώρα τον βασάνιζε.
Δεν μπορούσε πλέον να αφήνει το περιβάλλον του να τον ελέγχει και να του υποδεικνύει, πώς να σκέφτεται, πώς να νιώθει και πώς να συμπεριφέρεται. Αποφάσισε λοιπόν να απομονωθεί περνώντας κάποιες μέρες μοναχός του,
μακριά από τη γνώριμη ζωή του.
Τις πέντε πρώτες μέρες, ο Μπιλ εστίασε στις σκέψεις που έκανε όταν ένιωθε πικρία. Έγινε κβαντικός παρατηρητής των σκέψεων και των συναισθημάτων του και απέκτησε επίγνωση του ασυνείδητου νου του. Στη συνέχεια, επικεντρώθηκε στις παλιές ασυνείδητες συμπεριφορές και πράξεις του. Αποφάσισε να σταματήσει κάθε σκέψη, συμπεριφορά ή συναίσθημα αρνητικό προς τον εαυτό του.
Μετά την πρώτη εβδομάδα εγρήγορσης, ο Μπιλ ένιωσε ελεύθερος, γιατί είχε απελευθερώσει το σώμα του από τη συναισθηματική εξάρτηση της πικρίας. Αναστέλλοντας τις γνώριμες σκέψεις και τα συναισθήματα, που είχαν κατευθύνει τις συμπεριφορές του τα προηγούμενα χρόνια, εμπόδισε, κατά κάποιον τρόπο, τα σήματα των συναισθημάτων επιβίωσης να συνεχίσουν να ρυθμίζουν το σώμα του στην ίδια νοητική υπόσταση. Η ενέργεια, που απελευθέρωσε το σώμα του, ήταν πλέον διαθέσιμη να διοχετευθεί στο σχεδιασμό ενός νέου πεπρωμένου.
Την επόμενη εβδομάδα, ο Μπιλ ένιωθε τόσο ενθουσιασμένος, που σκεφτόταν το νέο εαυτό, που ήθελε να γίνει και πώς θα αντιδρούσε στους ανθρώπους, στα μέρη και στις επιρροές, που τόσο καιρό τον έλεγχαν. Για παράδειγμα, αποφάσισε ότι κάθε φορά που η γυναίκα και τα παιδιά του θα του εξέφραζαν μια επιθυμία ή ανάγκη, θα τους απαντούσε με καλοσύνη και γενναιοδωρία, αντί να τους κάνει να νιώθουν, ότι του είναι βάρος. Με λίγα λόγια, επικεντρώθηκε στους τρόπους, που ήθελε να σκέφτεται, να πράττει και να νιώθει, όταν παρουσιάζονται καταστάσεις, που είχαν αποτελέσει πρόκληση γι’ αυτόν στο παρελθόν. Άρχισε λοιπόν να δημιουργεί μια νέα προσωπικότητα, ένα νέο νου, μια νέα υπόσταση.
Με την «πυροδότηση» του εγκεφάλου του σε νέους τρόπους, ο Μπιλ άλλαξε βιολογικά και χημικά τον παλιό εαυτό του. Ως αποτέλεσμα, ενεργοποίησε νέα γονίδια με νέους τρόπους και τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούσαν να συνυπάρχουν με τη νέα νοητική υπόσταση, τη νέα εσωτερική χημεία και τον νέο εαυτό του. Ενώ ήταν κάποτε δέσμιος των παρελθοντικών συναισθημάτων, σήμερα ζει σε ένα καινούριο μέλλον.

Το αλφαβητάρι της ζωής

Υπακοή στον Δάσκαλο

Ένας άνθρωπος ήρθε στον Δάσκαλο και του είπε:
– Διάβασα ένα ποίημα και δεν μπορώ να καταλάβω αυτούς τους στίχους: «Εάν ο Δάσκαλος ζητάει να ρίχνεις κρασί πάνω στο μικρό χαλί για προσευχή, να υπακούς χωρίς να αμφιβάλλεις».
Ο Δάσκαλος είπε:
– Πήγαινε στο καλό, θα σου εξηγήσω αργότερα.
Πέρασε αρκετός καιρός και ο επισκέπτης έλαβε μια επιστολή από τον Δάσκαλο, που έγραφε:
«Πάρε όλα τα λεφτά που έχεις , πήγαινε στον οίκο ανοχής και παρέδωσέ τα στον ιδιοκτήτη του».
Ο άνθρωπος σκέφτηκε, πως ο Δάσκαλος παραλογίζεται, ενώ αργότερα θυμήθηκε τα λόγια του Δασκάλου και αποφάσισε να κάνει, αυτό που ζητούσε. Πήγε στο πιο κοντινό οίκο ανοχής και έδωσε τα λεφτά του στον ιδιοκτήτη.
– Με αυτά τα λεφτά θα σου προσφέρω το μαργαριτάρι της συλλογής μου, γυναίκα που δεν άγγιξε κανένας, είπε ο ιδιοκτήτης.
Όταν ο άνθρωπος μπήκε στο δωμάτιο, είδε μια πολύ όμορφη γυναίκα. Εκείνη έπεσε στα πόδια του και ικετεύοντας είπε:
– Με παρέσυραν σ’ αυτό το μέρος με ψέμα και κρατάνε εδώ με βία, παρά τη θέλησή μου. Εάν το αίσθημα δίκαιου σας είναι πιο δυνατό από την αιτία που σας έφερε εδώ, σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να φύγω.
Και τότε ο άνθρωπος κατάλαβε το νόημα των στίχων του ποιήματος:
«Εάν ο Δάσκαλος ζητάει να ρίχνεις κρασί πάνω στο μικρό χαλί για προσευχή, να υπακούς χωρίς να αμφιβάλλεις».

Ο εχθρός του Λαού

Λοιπόν, κάθισα την αφεντομουτσουνάρα μου απέναντι και κοιτάζοντάς την αντιλήφθηκα, ότι είμαι Εχθρός του Λαού, ή εν πάση περιπτώσει, όποιου αυτοπροσδιορίζεται ως εκπρόσωπος του Λαού αυτή την εποχή και δεν θα έχουν άδικο, να μου τη στήσουν σε μια γωνιά κάποια μέρα και να με κάνουν μπλε μαρέν, πριν με αλείψουν με πίσσα και πούπουλα (από τα οικολογικά, τα συνθετικά).
Σας αναφέρω λοιπόν κάποια στραβά μου κι ελπίζω να κάνετε κι εσείς την ίδια αυτοαξιολόγηση, ώστε να κόψουμε ομαδικά τις φλέβες μας και να μην βάλουμε σε κόπο όλους αυτούς, που θεωρούν την ύπαρξή μας στη Γη ως βδέλυγμα:

1. Είμαι λευκός
2. Είμαι άντρας
3. Είμαι ετεροφυλόφιλος
4. Δεν έχω πάρει ποτέ κάποιο βοήθημα από το Κράτος και γενικά σιχαίνομαι τα επιδόματα, πλην συγκεκριμένων περιπτώσεων αδυναμίας επιβίωσης κάποιων συνανθρώπων μας
5. Πληρώνω φόρους, ΦΠΑ, εισφορές και δεν σκούζω σαν γουρούνι, που το σφάζουν
6. Έχω υπηρετήσει ευδοκίμως τη στρατιωτική μου θητεία
7. Μια φορά στη ζωή μου δανείστηκα από τράπεζα, με 37% επιτόκιο (το 1994) και χτυπήθηκα κάτω να το ξεχρεώσω.
8. Προτιμώ τα βιβλία από το Ιντερνετ και την τιβί
9. Έμαθα πέντε κολλυβογράμματα
10. Κουρεύομαι και πλένομαι τακτικά
11. Σέβομαι την Ελληνική γλώσσα και Ιστορία, ακόμα κι όταν η τελευταία μας αποκαλύπτει και τα στραβά μας
12. Είμαι Πατριώτης και όχι Εθνικιστής ή Εθνομηδενιστής
13. Εκδηλώνω ανησυχία για την ανεξέλεγκτη εισβολή τόσων χιλιάδων ανθρώπων διαφορετικής κουλτούρας στον τόπο μου.
14. Δεν γουστάρω μπαχαλάκια και κάθε λογής παρασιτικά άτομα
15. Θέλω μια Κυβέρνηση υπηρέτη μας και όχι νταβατζή μας
16. Σέβομαι μεν, αλλά δεν γουστάρω κανένα να μου τρίβει τις ερωτικές του προτιμήσεις στη μούρη ως "κανονικότητα" και να με λοιδορεί, που εγώ δεν έχω "ιδιαιτερότητες".
17. Δεν γουστάρω να βλέπω ανθρώπους να κοροϊδεύουν τη θρησκευτική Πίστη των άλλων, ακόμα κι αν εγώ δεν είμαι θρησκευόμενος.
18. Πιστεύω στην ελεύθερη ιδιωτική οικονομία και πρωτοβουλία, με σεβασμό στους κανόνες των χρηστών ηθών και όχι σε ένα κράτος-πατερούλη.
19. Ασπάζομαι τις Ελευθεροτεκτονικές αξίες της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφότητας.
20. Προσπάθησα να μάθω στο παιδί μου, ότι οι αξίες του δεν πρέπει να περιλαμβάνουν την γκλαμουριά, τα Καγιέν και την πρώτη ξαπλώστρα κύμα στην Ψαρού.
21. Εκτιμώ τον επαγγελματισμό, τη συνέπεια και το σεβασμό σε όλους τους ανθρώπους που συνεργάζομαι.
22. Θεωρώ (όπως είχε πει ο Σάρλ Ντε Γκόλ) ότι η χώρα χρειάζεται αριστερή κουλτούρα και δεξιά αστυνομία.
23. Είτε πρόκειται για Οικολογία, είτε για οποιαδήποτε άλλη Κοινωνική δράση, είμαι υπέρμαχος της επιστημονικής και λογικής ανάλυσης και όχι των συναισθηματικών και επικοινωνιακών εξάρσεων.
24. Μου αρέσουν τα πιτόγυρα και οι κεφτέδες
Και τελικά, στα 60+ αντιλαμβάνεσαι, ότι όλα αυτά που θεωρούσες ως στοιχεία καταξίωσης, είναι ακριβώς αυτά που σε αποστασιοποιούν από τις κρατούσες αξίες της Κοινωνίας μας και σε καθιστούν Εχθρό της.
Μην περιμένετε να αλλάξουμε, σύντροφοι. Προσωπικά θα ήθελα να εξόριζαν όλους εμάς σε ένα νησί, με την προϋπόθεση, ότι ΔΕΝ θα έρχονται να βλέπουν, τι κάνουμε.

Η πιο καλή ηλικία είναι αυτή που βρίσκεσαι

Αν θα ήθελα να γυρίσω στην ηλικία της νεότητας και να τα ξαναζήσω όλα απ’ την αρχή; Μπα. Γιατί τότε μάθαινα, αλλά τώρα μαθαίνω και καταλαβαίνω ταυτόχρονα. Γιατί πλέον ξέρω. πως η νεότητα δεν έχει να κάνει με την ηλικία.
Νέος μπορείς να είσαι απ’ την πρώτη σου μέρα στον κόσμο μέχρι την τελευταία και στα τριάντα δεν είσαι τόσο γέρος, όσο πίστευα πως θα είσαι όταν ήμουν δεκάξι. Δεκάξι όμως είσαι για 365 μέρες μόνο, το ίδιο και τριάντα έξι και πενήντα έξι κι ενενήντα έξι. Ποιος ο λόγος λοιπόν να μη χαίρεσαι την κάθε ηλικία κεντράροντας στα καλά της και ν’ αναπολείς πάντα μια άλλη;
Ποια είναι τα καλά της κάθε ηλικίας;
Aυτό δε θα σου το πω εγώ, ο καθένας βρίσκει τα δικά του, και τα δικά σου θα τα καθορίσουν οι εμπειρίες σου, τα πιστεύω σου και το πόσο θέλει, να βρίσκει καλά η καρδούλα σου.
Αγάπησε τις πρώτες σου δεκαετίες με την ανεμελιά και τα παθήματά τους, γρατσούνισε τα γόνατα και την ψυχή σου όσο μπορείς, νιώσε. Στις επόμενες δεκαετίες, μάθε να χαϊδεύεις τις ουλές σου και να θυμάσαι τα μαθήματα, να καταλαβαίνεις περισσότερο, να βλέπεις την ομορφιά σε πράγματα πιο βαθιά από ένα ωραίο πρόσωπο. Την έρευνά σου πια την έκανες, ώρα για το ζουμί της υπόθεσης.
Μη στραβομουτσουνιάζεις στον καθρέφτη σου!
Οι ρυτίδες είναι αποτέλεσμα των γέλιων σου και τα σημάδια που αφήνει ο χρόνος πάνω σου, είναι ένα προνόμιο που η ζωή έχει αρνηθεί σε πολύ κόσμο, αν παρατηρήσεις καλά γύρω σου. Η αλαβάστρινη επιδερμίδα δεν κρατάει για πάντα, τα σμιλεμένα κορμιά είναι δανεικά, οι όμορφες ψυχές όμως μένουν πάντα όμορφες, κι αυτό είναι ότι πιο ερωτεύσιμο υπάρχει στη Γη.
Εκεί να επενδύεις, στην ψυχή, άλλωστε είναι το μοναδικό πράγμα που δε ρυτιδιάζει ποτέ.
Γίνε φίλος με το χρόνο και μην τον πολεμάς, γιατί θυμώνει. Στάσου στο πλευρό του, όχι απέναντί του κι αυτός θα σε ανταμείψει με μια ζωή γεμάτη εμπειρίες, ιστορίες για γέλια και για κλάματα, θα σε εξελίξει, θα σε μεταμορφώσει, θα σε γεμίσει και θα σε κάνει μόνο καλύτερο, αρκεί να μην του κρατάς μούτρα. Ξέρεις, είναι ενάντια στη λογική να είσαι πάντα είκοσι δύο, οπότε χαλάρωσε και λέγε του ευχαριστώ κάθε χρόνο που σου επέτρεψε να σβήσεις ένα ακόμη κεράκι στην τούρτα σου, όσο κι αν σε ξενίζει ο αριθμός που βλέπεις.
Να μεγαλώνεις κι ένα να θυμάσαι·
Αν δεν παλιώσεις σαν κρασί, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ξινίσεις σαν γάλα.
Αλήθεια, τι διαλέγεις;

Ο πρωθυπουργός του βασιλιά

Μια φορά ο βασιλιάς φώναξε τον πρωθυπουργό του και τον διέταξε:
– Πήγαινε και κάνε μου μια λίστα όλων των ηλιθίων της χώρας μου.
Ο βασιλιάς μέσα του προσδοκούσε, πως ο πρωθυπουργός θα βάλει στη λίστα και τον εαυτό του.
«Τότε, σκεφτότανε ο βασιλιάς, όποτε προσπαθεί να με νουθετήσει, αμέσως θα του υπενθυμίζω: «Πρωθυπουργέ! Κοίτα τη λίστα!»
Την άλλη μέρα ο Πρωθυπουργός έφερε τη λίστα. Ο βασιλιάς κοίταξε τη λίστα και έμεινε κόκαλο, το όνομά του ήταν πρώτο στη λίστα!
– Πώς τόλμησες να με προσβάλλεις! Ξέρεις τι μπορώ να σου κάνω; Ξέρεις...εγώ!...
– Περίμενε, μη θυμώνεις τόσο γρήγορα, είπε ο πρωθυπουργός, για πες μου, δεν ήσουν εσύ, που δέχτηκες μια βδομάδα πριν έναν έμπορο από τόπο μακρινό;
– Ναι, εγώ.
– Τον γνώριζες από πριν.
– Όχι, συναντηθήκαμε πρώτη φορά.
– Και του έδωσες δέκα χιλιάδες χρυσές νομίσματα, για να σου φέρει πολύτιμες πέτρες από τον τόπο του;
– Μάλιστα! Και τι σημαίνει αυτό;
– Δηλαδή υποστηρίζεις, πως δεν είναι ηλιθιότητα, να δίνεις τόσα λεφτά στον πρώτο τυχάρπαστο και να περιμένεις, πως θα επιστρέψει με πολύτιμες πέτρες;
– Και τι! Τι θα κάνεις αν επιστρέψει; φώναξε έντονα εκνευρισμένος ο βασιλιάς.
– Τότε, απάντησε ο πρωθυπουργός, θα διαγράψω από τη λίστα το δικό σου όνομά και θα γράψω το δικό του!

Τα δώρα δημιουργούν υποχρεώσεις

Κάποιος υψηλόβαθμος κρατικός λειτουργός αγαπούσε πολύ να τρώει φρέσκο ψάρι. Ο κόσμος το ήξερε και όταν κάποιος ερχόταν να τον συναντήσει, με σκοπό να τον βοηθήσει στην λύση κάποιου προβλήματος, που είχε με την Διοίκηση, του έφερνε σαν δώρο ψάρι, για να τον δελεάσει. Όμως ο κρατικός λειτουργός δεν δεχόταν ποτέ το δώρο και το επέστρεφε. Ο μικρότερος αδελφός του μια φορά με απορία τον ρώτησε:
– Αφού εσύ αγαπάς το ψάρι, γιατί το αρνείσαι, όταν σου το κάνουν δώρο;
Ο κρατικός λειτουργός απάντησε:
– Ακριβώς γι’ αυτό το σκοπό, γιατί μου αρέσουν τα ψάρια, αρνούμαι να τα πάρω ως δώρο. Αφού, εάν θα δέχομαι το δώρο, θα νιώθω τον εαυτό μου υποχρεωμένο σ’ αυτόν, που μου το δώρισε και πολύ σύντομα θα είμαι αναγκασμένος, να παραβιάσω τον νόμο. Κι αν θα παραβιάσω τον νόμο, τότε θα με απολύσουν από την θέση μου. Μένοντας χωρίς δουλειά, δεν θα είμαι σε θέση να ταΐσω τον εαυτό μου και επιπλέον, δε θα μπορέσω να εξασφαλίσω την αγαπημένη μου λιχουδιά, το ψάρι.
Αν λοιπόν συνεχίσω, να μην δέχομαι τα δώρα, από αυτούς που κάτι θέλουνε να ζητήσουνε, θα παραμείνω στη θέση μου και θα μπορέσω ο ίδιος ν’ αγοράζω και να τρώω όσα ψάρια θέλω!